Kerst
U bent vast wel bekend met de kreet: "Niemand mag met Kerst alleen zijn!"
Persoonlijk vind ik dit een gezegde wat nergens op slaat. Sec beschouwd zou je denken dat het de rest van het jaar geen reet uitmaakt of iemand alleen is. Tóch???
Maar goed: ik ben door de jaren heen een tikkeltje sarcastisch geworden wat dat betreft. En ik heb het voordeel dat ik het helemaal niet erg vind om alleen te zijn, ook niet met Kerst. Ik kan doen en laten wat ik wil, heb geen 'verplichtingen', kan eten wát en wanneer ik wil en al loop ik de hele dag in mijn pyama en ochtendjas, er is geen mens die zich daar aan stoort!
Dat was voeger wel anders, toen mijn mams nog leefde. Dan kwamen er op Kerstavond in één keer 6 'man' binnen vallen. En het hele spul bleef dan twee dagen logeren. Reuze gezellig! Maar ondergetekende kon een paar dagen aan de bak in verband met de voedselvoorziening voor al die gasten. En dat vaak met Pasen nog een keer. Dus voor mij betekenden die dagen amper rust en ontspanning. Achteraf bezien waren het wel kostbare dagen, met allerlei goede, leuke herinneringen.
Maar die tijd is voorbij.
Heb daarna nog een aantal jaren bij onze tante aan het Kerstdiner aangeschoven in het tehuis waar ze de laatste jaren van haar leven woonde. Dat was altijd een happening. Ik moest daar altijd vroeg aanwezig zijn in verband met de tafelschikking, want tante wilde graag en beetje 'geuren' met haar naamgenote. Meestal was ik daar ook de jongste van de aanwezigen, en ze wilde graag met bepaalde mensen aan tafel zitten. Tante had zo haar voorkeuren, zogezegd... We hadden nooit te klagen over het eten: dat was iedere Kerst weer subliem! En de sfeer was óók zo: mijn hele doopceel werd dan gelicht, en de familiebanden uitgeplozen. Vreselijk gelachen ook, die jaren.
Maar ook dat is voorbij.
En nu, nu is er niks meer over. Mijn familie heeft hun eigen bubbel van (klein-)kinderen.
En ook dat is oké.
Ik heb mijn eigen bubbel: een stelletje ondeugende katten die het geen barst interesseert of ik met woeste haren in pyama rondloop met Kerst. Als ze hun eten maar op tijd voorgeschoteld krijgen...
Dus ik eet twee dagen erwtensoep, toastjes met zalm, carpaccio, cashewnoten, Franse kaas, chips, pinda's , chocolade en andere dingen waar ik trek in heb, (overgoten met Spa, rode wijn en 's avonds een borrel) en wat ook direct naar buik, billen en heupen sjeest en zich daar hardnekkig vastplakt!
Resumerend: er is overal een bepaalde tijd voor, in goede en slechte tijden. Het is maar hoe je er tegen aan kijkt, nietwaar?
Ik wens ieder van u goede dagen!