De oogkleppen van Clio
Bij het ontspullen van ons bomvolle huis kan ik uiteraard mijn boekenkast niet onaangeraakt laten. Mijn oog viel op het werk Erflaters van onze beschaving* van Annie en Jan Romein . Twee marxistische geschiedschrijvers (Jan: 1893-1962). Zoals zo vaak besloot ik vóór het weggeven over te gaan tot herlezen.
Marxistische invalshoek
Van Jan Romein is de uitspraak: “Clio** is een hoer. Je kan haar gebruiken zoals je wilt.” Vandaar dat hij de lezers van zijn werken vooraf vermeldde dat hij (net als zijn vrouw Annie) schreef vanuit zijn marxistische visie op de samenleving. Het is overigens opvallend hoe mild hij zich uitlaat over Jan Pieterszoon Coen, Louis de Geer, Koning Willem I en andere “kapitalisten”. Hij ziet hen als kinderen van hun tijd; een mild beeld dat door velen nu niet meer wordt gedeeld. Ook de visie van Annie en Jan over wie onze erflaters zijn, wordt nu niet meer onderschreven, denk ik.
Boekje van Roterodamum
Soms komen twee dingen samen. Van een verre vriend kreeg ik een boekje over oud-Rotterdam, uitgebracht door Roterodamum, het historisch genootschap in onze stad. Plotseling kwam het hierboven vermelde citaat van Jan Romein weer bij me naar boven. Ik (Calimero Sörensen) heb nogal slechte ervaringen met die club. Vandaar dat ik ongeveer 15 jaar geleden mijn jarenlange lidmaatschap heb opgezegd.
Mijn partij Leefbaar Rotterdam heeft de laatste 25 jaar haar stempel op de Rotterdamse politiek gedrukt, maar Roterodamum heeft daar nimmer echt aandacht aan besteed. Wel kon ik één keer een lezing houden over het ontstaan van LR, die door enkele “verzetslieden na de oorlog” hinderlijk verstoord werd. Het boek*** over Fortuyn en onze stad is geschreven op initiatief van burgemeester Opstelten.
Politiek commentaar
In mijn boekenkast staat een boek van prof. Pieter Tops (PvdA) over de vier bestuurlijke jaren van het college onder leiding van Leefbaar Rotterdam. In het exemplaar dat hij aan mij gaf staat: “Voor Ronald, omdat er in Rotterdam iets moois tot stand is gebracht.” Het boek is een studieboek bestuurskunde geworden.
In die eerste periode (2002-2006) is verder veel ingehaald. De Tweede Maasvlakte is aangelegd, de Keileweg en Perron Nul zijn gesloten, de veiligheidsindex is ingevoerd, de eerste islamdebatten zijn gehouden, er zijn 3000 woningen per jaar gebouwd, het Havenbedrijf is verzelfstandigd, de bestuursdienst is flink afgebouwd, de Rotterdamwet is landelijk ingevoerd en het vertrouwen van 35% van de bevolking is gewonnen. Bijna te veel om op te noemen.
Ik kom tot deze opsomming omdat de toenmalige voorzitter van Roterodamum, prof. Paul van de Laar****, schreef dat er in de vier jaar Leefbaar Rotterdam vrijwel niets is gebeurd. Clio heeft ook oogkleppen!
De deur dicht
Op een zeker moment werd ik gebeld door een historica uit Amsterdam. Zij vroeg me – na een bezoek aan ons archief – of ze gebruik mocht maken van het werkstuk voor mijn MO-akte en mijn doctoraalscriptie. Ze was op verzoek van het bestuur van Roterodamum begonnen aan een stuk over NSB-burgemeester Müller en kwam tot de conclusie dat ik over dat onderwerp al twee keer uitvoerig had geschreven. Ik was even stil en vroeg haar, nadat ik mijn verwondering verwerkt had: “Vindt u het ook niet raar?” “Wat?” vroeg ze. Ik antwoordde: “Dat ze dat stuk schrijven over Müller niet aan de kenner, Rotterdammer en nota bene hun eigen lid (Calimero S.) overlaten?” Ze was even stil en zei: “Inderdaad, nu ik erover nadenk, dat is inderdaad raar. Ik begrijp het niet.”
Ik begreep het wel! Hoeren werken vaak in een hoerenkast.
* Onze zoon kreeg er les uit op Nyenrode.
** Clio, muze van de geschiedenis
*** Albert Oosthoek, Pim Fortuyn en Rotterdam, 2005, Uitgeverij Donker.
**** Hoogleraar Geschiedenis van Rotterdam, EUR.
.gif)
