Schattige ezeltjes
Rotterdam Vandaag en Morgen berichtte het al: de vier ezelinnen die in opdracht van het Havenbedrijf smullen van allerlei door de mens ongewenste vegetatie, leveren problemen op. Ze zien er te lief uit. Fietsende recreanten zetten de voet op de rem om een deel van hun bammetjes aan deze dieren te voeren. Ze proberen ze te aaien. Ach, wat zijn die ezeltjes toch schattig. Je kunt je niet voorstellen dat mensen ze willen mishandelen zoals je te zien krijgt in de Ster reclame over donaties aan tehuizen voor zielige ezels.
Door al die vriendelijkheden ontdekken de ezelinnen dat er makkelijker manieren zijn om aan je eten te komen dan al dat vermoeiende gegraas. Zo verwaarlozen zij de hun toegemeten taak. Het Havenbedrijf doet dan ook van alles om ze een beetje te demoniseren. Ezelinnen die eraan gewend zijn van mensen voedsel te krijgen, zouden die misschien kunnen bijten. Volgens mij bijten die dieren niet de hand die hen voedt tenzij je dat brood op een wel heel domme manier aanbiedt. ¨Plat op je hand leggen¨ instrueerde mijn vader mij, niet met kromme vingers. Zie je hoe voorzichtig hij het pakt?¨ Wij voerden namelijk ook wel eens een ezel.
Natuurlijk moet je die beesten in het havengebied gewoon met rust laten. Jij leidt je eigen leven, laat die ezelinnen het hunne leiden. Jij zou het ook hinderlijk vinden als je steeds sandwiches aangeboden kreeg terwijl ze proberen je te aaien. Wat is nu het probleem? Het probleem is dat dierenliefhebbers van het slag dat hun hondjes op een kerkhof te ruste legt, zich van deze welgemeende adviezen toch niets aantrekken. Als je last hebt van ongewenste communicatie tussen passanten en jouw beesten, moet je de zaken fundamenteel aanpakken.
Het antwoord op deze ezelinnencrisis is niet het bewerken van het publiek. Vervang ze door niet als lief ervaren dieren. Hebt U wel eens oog in oog gestaan met een Sayaguesa. Dit is een onvriendelijk rund uit de noordelijke grensstreek tussen Spanje en Portugal. Deze dieren hebben enorme hoorns en zien letterlijk op mensen neer. Ze zijn eenkennig en niet gesteld op buitenstaanders. Een ouder echtpaar op elektrische fietsen kijkt wel uit voor het zo´n monsterkoe benadert. Tegelijk komen de dieren zelden alleen want ze leven in kuddes onder leiding van een oude tante met wie niet te spotten valt. Hebben ze kalveren? Die verdedigen ze gezamenlijk. Wat zouden ze in dit kader denken over oudere echtparen op elektrische fietsen? Geloof me, als je die beesten van een afstandje ziet, wil je niet experimenteren.
De inmiddels terug gekweekte oeros is een prima alternatief.
Het hoeft allemaal niet moeilijk te zijn.
.gif)
