Of geloofwaardigheid genoeg is om de Britse kiezer te temmen...
De Britse premier Keir Starmer kondigde maandag aan dat hij zal aftreden als partijleider en minister-president. Vooral na de zware verliezen van Labour bij de gemeenteraadsverkiezingen in mei groeide de druk vanuit zijn eigen partij om af te treden. Met zijn aftreden maakt hij de weg vrij voor de volgende premier van het Verenigd Koninkrijk. Waarschijnlijke wordt dat Andy Burnham, de voormalige burgemeester van Greater Manchester. Hoe dan ook met het aftreden van Starmer krijgt het VK zijn zevende premier in tien jaar tijd.
Politieke schade
Starmer liep flinke averij op door zijn benoeming van Peter Mandelson als Brits ambassadeur in de Verenigde Staten. Toen in september 2025 de Epstein-dossiers werden vrijgegeven kreeg de relatie van Mandelsons relatie met Jeffrey Epstein grote bekendheid waardoor Starmer Mandelson wel moest ontslaan.
Verlies lokale verkiezingen
Bij de lokale verkiezingen in mei 2026 verloor Labour ongeveer 1.000 raadszetels en verloor de partij voor het eerst in 27 jaar haar grip op het parlement van Wales. De BBC schatte op basis van die uitslag dat Labour bij landelijke verkiezingen slechts 17% van de stemmen zou halen. Dat zou een halvering zijn van de historische uitslag van 2024.
Daarnaast was de boodschap van Farages Reform partij waar veel kiezers hun toevlucht hadden gezocht, dat zowel Labour als de Conservatieven faalden om migratie te beheersen. Een boodschap die aansloeg in de traditionele industriesteden waar Labour haar thuisbasis had.
Oproer in parlement
In het kielzog van diezelfde verkiezingsnederlaag in mei riepen 95 Labour-parlementariërs Starmer op om af te treden. Begin juni verdiepte de crisis door ruzie over defensie-uitgaven. Dat leidde tot aftredens binnen de regering van Starmer, waaronder defensieminister John Healey.
De messias uit Manchester
Andy Burnham won 55% van de stemmen bij tussentijdse parlementsdistrict verkiezingen in Makerfield in Noord West Engeland. Hij versloeg daarmee Reform UK van Farage met grotere voorsprong dan verwacht, juist in een district waar Reform in opkomst was. Daarmee gaf Burnham veel Labour-parlementariërs, inclusief Keir Starmer, het teken dat ze zochten : een politicus die de onvrede van de arbeidersklasse kon aanspreken zonder het verhaal van Reform te kopiëren.
Of geloofwaardigheid genoeg is...
Het VK is geen bananenrepubliek. Veel is goed geregeld. Tegelijk zagen vele bewoners van de eilandstaat het leven om zich heen snel en vaak niet ten goede veranderen. Daarin verschillen ze niet van de meeste moderne democratische staten. In Groot Brittannië kwam daar nog de sluipende economische vertraging van de zelf gewilde Brexit bij.
De grote vraag die dan ook blijft is of Burnham als hij premier wordt, niet even snel de gramschap en structurele ontevredenheid van de Britse kiezer over zich heen gaat krijgen. Een kiezer die zich eerder al verleidelijke toverballen liet voorspiegelen door Farages en Johnsons Brexit die alles zou oplossen
.gif)
Inloggen om te reageren — Nog geen account? Registreer hier