Hulpmiddelen
Sinds een half jaar verkopen wij zogenoemde ‘hulpmiddelen voor in en om het huis’. Dat zijn dus; krukken, rollators, wandelstokken, zogeheten grijpers, dingen om allerlei verpakkingen open te krijgen, kortom, je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een hulpmiddel voor. Sommige artikelen zijn uitermate vernuftig en vaak ook heel simpel.
En bij sommige dingen heb ik zoiets van: ,,Is dat nou écht zo handig?” Bijvoorbeeld een ‘wandelstok-met-zitje’; een uitklapbaar krukje met een handvat. Volgens mij is dat ding niet te tillen, en loop je kans om een dubbele hernia te krijgen als je daarmee de straat opgaat! Kun je beter direct door naar de afdeling braces, óók een nieuw item in onze shop.
Daar staat een paspop van mannelijke kunne (ik noem hem Keessie) met allerhande braces om elk deel van zijn plastic lijf. Keessie heeft een strak gestroomlijnd lichaam, een wasbordje waar elke man jaloers op zou worden en een klein kontje. Afgelopen vrijdag heeft mijn zus de ziel maar een sportbroekje aangetrokken: hij stond zó te koop in z’n blote niksie voor het oog van de gemeenschap! En z’n niksie is ook niet veel, net een leeg knikkerzakkie….
Mijn jongste neef nog snel even zijn arm in een ‘zwaaistand’ gezet tot grote hilariteit van sommige passanten!
Ik persoonlijk vind dat we hem dan óók maar de benodigde andere hulpmiddelen moeten geven; je moet tenslotte laten zien wat je allemaal verkoopt, nietwaar?
Ik krijg nu al visioenen hoe sommige mensen in het vervolg over straat gaan; er zijn er zat die denken niet zonder al deze middelen te kunnen functioneren. Dus dan zie je iemand met kniebrace, rugbrace, pols- en elleboogbrace langzaam voortkreupelen achter een rollator, met in het boodschappenmandje een tube-uitknijphulp, een antislip-badmat, een soort van plastic UFO waarmee je deksels van potten draait, een handgreep voor in de douche en meer van dat soort handige dingen.
Zal straks eens kijken of ik Keessie ook een stressbal in zijn handen kan frommelen, dát zou leuk zijn!
En als je ziet hoe sommige mensen opknappen als ze een rollator kopen! Afgelopen zomer kwam een dame van respectabele leeftijd de winkel in gestrompeld. Het werd tijd om een rollator aan te schaffen.
Nadat het ding in elkaar gezet was scheurde ze met een gelukzalig gezicht de winkel weer uit, het afrekenen overlatend aan haar metgezel. Die had daarna de grootste moeite om haar in te halen, haha! Wat een paar wielen al niet kunnen bewerkstelligen! Nooit bij stilgestaan.
Maar al die middelen geven een mens toch een gevoel van onafhankelijkheid en dát is met geen goud te betalen. Ik zal er niet van opkijken als onze Keessie straks ineens óók de winkel uit scheurt achter een rollator, zo van ,,Daháág! Heb lang genoeg voor joker gestaan.'' Dát zou een bak wezen!