Terreur-tiener
Om u gelijk maar uit de droom te helpen: dit gaat niet over een mensentiener, maar een kattentiener. En wat voor eentje! Het is een Blauwe Rus, beter gezegd een Blauw Russinnetje, Smoky genaamd. Pas veertien maanden oud, maar een terror van het zuiverste water.
Even een beeld van wat dit gebakkie allemaal uitgevreten heeft sinds ze kan lopen. Het begon met de vitrage van de voordeur: compleet aan flarden. Toen kregen de gordijnen in de woonkamer een beurt. Gelukkig waren het toentertijd behoorlijk dure lappen, dus die hielden kranig stand. Zo niet het gordijntje onder de werkplank in de keuken: met roede en al gesloopt. Toen ze de gordijnen gehad had, kreeg het behang een beurt. Ondandks twee krabpalen mét speeltjes moest ook de muurbekleding het ontgelden. Nu was het witte behang nog niet zó erg, maar er is een flink gedeelte terracottageschilderd. En tja: daarachter zat een witte muur, dus dat is nu een soort van alternatieve panterprint geworden...
Maar toen! In een waas van 'zoomiezucht' heeft dit kleine monster een staande lamp aangevallen. Die moest het bekopen met een kapotte fitting, en nu hangt de kap horizontaal. Branden doet-ie nog, maar het is geen gezicht, die kap op z'n kant. Wellicht kan een stuk ducttape nog enig soelaas bieden, maar dat zal ik binnenkort eens even uitproberen.
En het vloerkleed waar ik zo blij mee was, een kleed van geweven reepjes stof, begint steeds meer te lijken op een omgeploegd maïsveld met van die stoppels. Ook de sarong en de slendang die aan de muur hangen kregen een beurt: gelukkig kon ze die niet kapot krijgen, maar wel van de muur. Nu zitten ze vast met ongeveer een halve speldendoos. En mevrouw blieft niet dat er ook maar ergens iets staat wat eventueel een obstakel voor haar zou zijn: inmiddels is alles van de boekenkast gepleurd, en van het ladenkastje. Inclusief een zware smeedijzeren kandelaar. Ook de vensterbank is niet vergeten: alle kruidenplantjes, egelbeeldjes en de koperen ketel van Oma moesten weg. Dus nu staat er alleen nog een rieten lamp die aanspringt als het donker wordt. Want dat vind Hare Majesteit razend interessant.
(Daarstraks klom ze nota bene nog effe in de boekenkast, maar daar kwam ze heel snel weer uit toen ik met stemverheffing even te kennen gaf dat dát absoluut niet mocht.)
Ik heb inmiddels drie plantenspuiten versleten, alleen voor dat kleine grijze gevaar! En laat u niet misleiden door dat ontzettend onschuldige smoeltje: ze weet duvelsgoed wat niet mag. Maar dat interesseert haar volgens mij geen klap!
Als je haar dan weer heel zoet naast me ziet liggen als ik ga slapen, zou je niet zeggen dat ze, in goed Nederlands, een 'Devil in Disguise' is. Ze kost me soms ook mijn nachtrust, helaas. Zoals afgelopen nacht. Toen ik eindelijk in slaap was, kreeg het monster het blijkbaar weer op haar heupen: ik werd ruw uit mijn slaap verstoord omdat mevrouw het nodig vond om de trap op en af te racen, vervolgens op bed te springen, over mij heen te rennen en aan het koord van de lamp te gaan hangen. Die uiteraard aanfloepte. En midden in de nacht groot licht in je snuit is niet echt bevorderlijk voor je nachtrust, kan ik u vertellen. Heb haar (letterlijk) even tot de orde geroepen, en dát hielp. Maar ik was vanmorgen zo gaar als een kleffe aardappel.
Dus nu staat ze te koop op Marktplaats. Ze mag de deur uit voor een aannemelijk bod. De koper krijgt er wel een gebruiksaanwijzing bij, én een plantenspuit. (Ze komen er vanzelf wel achter wat de zogenaamde 'waarschuwingen' zijn.)
Maar alle gekheid op een stokje: dat is natuurlijk een geintje. Al sloopt ze van alles, ik zou die kleine terror voor geen goud willen missen. Als ze op schoot ligt en ze kijkt me tevreden knorrend aan met die felgroene oogjes, ga ik voor gaas en zou ik haar helemaal op kunnen vreten en plat kunnen zoenen.
Ik ben zó dol op dat gebakkie!
.gif)
