Sie haben es gewusst
Zelfkennis is de belangrijkste kennis die een mens kan hebben. Op de tempel voor Apollo in Delphi, in het klassieke Griekenland, stond: "Ken u zelve". Ook vrijmetselaren hebben deze leuze boven de ingang van hun tempel staan. Het komt erop neer dat je bij tegenslagen allereerst bij jezelf te rade gaat; dat je slechte eigenschappen van jezelf onderkent en probeert ze te veranderen. Een voor mij vrijwel onmogelijke opgave.
Ik heb namelijk een bloedhekel aan alles wat met GroenLinks/PvdA (tegenwoordig PRO) te maken heeft.
Voeden en koesteren
Ten eerste vraag ik me af of ik die hekel wel wil bestrijden. Op het moment dat ik ook maar de minste mildheid t.o.v. de "kameraden" voel, zet ik op mijn scherm de parade van het DDR-leger ter viering van het 40-jarige bestaan op. Op de noten van Preußens Gloria marcheren ze over het beeldscherm (YouTube: Preußens Gloria 40 jaar DDR). Buiten de helmen om is er geen enkel verschil met de nazi’s. Ik weet dat er op de tribune Nederlanders stonden die de DDR verheerlijkten en die na de "Wende" het kader gingen vormen van GroenLinks en de PvdA. Zo koester ik mijn negatieve gevoelens en probeer ik de neiging tot mildheid te bestrijden.
Antifascistisch?
Als ik ze dan strak in het gelid zie marcheren, herinner ik me dat ze er prat op gingen te vechten tegen "het fascisme". De gruwelijke Berlijnse Muur, die de eigen bewoners gevangen hield, werd de "antifascistische verdedigingswal"* genoemd. Hun geheime politie (Stasi) beschuldigde iedere criticus van het regime ervan een fascist te zijn, om ze op te kunnen sluiten in hun martelkelders of – als ze geluk hadden – in een psychiatrische inrichting.
Ideaalbeeld
Ik kijk ook naar die DDR-parade omdat ik hier het ideaal van socialistische leiders aan me voorbij zie trekken: een hele grote groep mensen die, zonder enige individuele inbreng, precies doet wat zij willen. Een dociele bevolking die gehoorzaamt en geen enkel bezwaar maakt tegen het feit dat de socialisten het voor het zeggen hebben. Een bevolking die dankbaar en zonder morren aanziet dat de apparatsjiks hen aan de hand nemen en naar geluk en voorspoed leiden. Die het daarom accepteert dat de partijleiding in een bevoorrechte positie verkeert.
Eigen ervaring
Met mijn eigen socialistische neigingen, die als een kinderziekte in iedere adolescent huizen, is tijdens een studiereis naar de DDR korte metten gemaakt. Toch bleef er iets sluimeren en na enige tijd besloot ik toe te treden tot de gelederen van de sociaaldemocratie in onze stad: een louterende ervaring.
Eenmaal lid van de PvdA viel het mij op dat het vooral om de eigen positie ging. Ik werd niet als "partijgenoot" gezien, maar als een potentiële concurrent. Het voornaamste doel van mijn geestverwanten bleek het verbeteren van de eigen positie, wat ook byzantinisme ten opzichte van hogergeplaatsten inhield. Het schaamteloze gedrag van toenmalig burgemeester Peper werd afgedaan als: "Bram is nu eenmaal zo." Kritiek zou namelijk wel eens tot beëindiging van de carrière kunnen leiden.**
Fascist en racist
Uiteraard ben ik bij die club gestopt en heb ik mijn neigingen om de samenleving te veranderen c.q. te verbeteren opgeschort, totdat ik Fortuyn leerde kennen en me bij hem aansloot. Plotseling werd ik – werkzaam op een "zwarte school" – door mijn voormalige partijgenoten racist genoemd en mijn inhoudelijke kritiek op de islam werd als discriminatie omschreven. Ook het begrip fascisme werd uit de DDR-mottenballen gehaald.
Ik vind het nu prima. Het vervelende is dat mensen in mijn omgeving er veel last van hadden en hebben (opvallende achternaam); de verzetslieden na de oorlog zijn en blijven actief. Logisch toch, dat ik mijn bloedhekel (een slechte eigenschap) accepteer en regelmatig de DDR-helden van het voormalige GL/PvdA-kader op mijn scherm voorbij laat marcheren. Ik zie dan in gedachten het voormalige CPN-bestuur op de tribune enthousiast zwaaien en denk: "Sie haben es gewusst."
* Na de val in 1989 liep iedereen uit de "heilstaat" naar het fascistische Westen, niet andersom.** De kritische Fortuyn kreeg van Peper te horen dat er voor hem geen plek binnen de PvdA was. Hij moest het maar aan "ons soort mensen" overlaten.
.gif)
