Paarse rollator
Uw stukkiesschrijvert moet van haar arts aan een rollator! Ik zal even uitleggen wat het geval is. Ben behandeld aan mijn rug, twee keer. Versleten, vernauwingen, zenuwpijn, kortom de hele rataplan. Opereren geen optie, te riskant. Behandelingen hebben gedeeltelijk geholpen gelukkig. Maar het gaat niet vooruit, integendeel. (Even voor de goeie orde: dit wordt geen klaagcolumn! Heb gelukkig mijn humor kunnen behouden)
Aangezien ik blind vaar op mijn huisarts, maar eens even met hem in gesprek gegaan. We kennen elkaar al zo'n 40 jaar, en ik waardeer hem om zijn eerlijkheid, en het niet geven van valse hoop.
Dus ik naar 'm toe, om te vragen hoe hij over de hele situatie dacht. Zal even een beeld schetsen hoe dat ging. Ik loop tegenwoordig met behulp van een kruk, anders loop ik als een heks in één van de sprookjes: met mijn neus bijna op de grond. ( By the way: mijn handen beginnen er ook al aardig 'hekserig' uit te zien, krom gegroeid met dikke knokkels... Kan altijd nog bij de Efteling solliciteren. Always look on the bright side of life!)
Dus ik naar het gebouw waar de praktijk zit. En ik had mazzel: ik kon vóór de ingang parkeren. Joechei! "Dat red ik wel zonder kruk!" En inderdaad, ik redde die vijf meter zonder kruk. Maar toen ik binnen was heb ik toch maar de lift genomen. Ook dat was een hele ervaring kan ik u vertellen. Zodra ik de knop ingedrukt had kwam er een herrie uit, niet te krap! Of ik naast een scheepswerf stond: hevig gebonk, geknars en gepiep. Ik dacht : "Shoot! Waar ben ik aan begonnen?" En het duurde lang eer dat het ding beneden was! Of het van de tiende verdieping moest komen.
Zo ook de reis naar boven toen ik uiteindelijk kon instappen... En het gebouw heeft maar twee verdiepingen...
Toen de arts mij kwam halen kreupelde ik achter hem aan naar de spreekkamer. "Ik geloof niet dat het echt goed gaat" Dat heb ik maar beaamd, ik ken hem langer dan vandaag.
Fijn gesprek gehad. En een spuit in mijn heup. Je weet maar nooit wat dat nog kan doen, niet waar? Maar goed, volgens mijn arts ben ik in feite invalide. De schat heeft óók nog op Google Streetview zitten kijken waar de dichtstbijzijnde parkeerplaats was. Kon volgens hem beter een invalidenparkeerplaats aanvragen. Die moest effe indalen, zeg maar. Daar denk ik nog effe over na.
En toen kwam zijn advies...
"Al gedacht aan een scootmobiel?"
"Absolúút niet! Ga ik never nooit niet doen! Ik kan gelukkig nog kleine eindjes autorijden"
"Een rollator dan?"
"Ik wil een paarse: niet te krijgen!"
Twee dagen later. Ik stap in de auto om een vriendin op te halen. Ik moest stoppen voor een oude dame achter een rollator die overstak. En ja: u raadt het waarschijnlijk al: het was een paarse! Ik zat te schateren van de lach! Had niet de tegenwoordigheid van geest om te stoppen en haar te vragen waar ze die in vredesnaam gekocht had.
Toen zat ik vanavond even op Temu en dacht: "Zal voor de gein eens even kijken of ze ook rollators verkopen" En wederom raadt u het waarschijnlijk al: ze hebben ook paarse! Voor nog geen € 100,=! Maar zo ver is het gelukkig nog niet.
Ik ga eerst maar eens kijken of ze ook paarse krukken verkopen. Ik bedoel maar: als het dan tóch moet, dan wel graag in een hippe kleur!
Always look on the bright side of life: het kan altijd erger, niet waar?
--S.jpg)
_in_gebo,_Bestanddeelnr_926-1950-S.jpg)
.gif)
