Landjepik
Een onschuldig spel dat we tijdens de Tweede Wereldoorlog spelen in de puin op het Rotterdamse Noordereiland. We maken een cirkel in het zand, gooien om beurten met een mes om dan een nieuwe grenslijn te trekken. We moeten eraan denken als we kijken naar het spel van de Machtigen nu.
Wereldleiders die hun ambities niet onder stoelen of banken steken. Leiders met een groot doel voor ogen die de dagelijkse realiteit ver voorbijgaat.
Zo droomt Xi Jinping, oom Xi, van een groot-China en hoopt met zijn onverholen landjepik-plan op de terugkeer van zijn verloren zoon Taiwan naar zijn Communistisch Paradijs.
Vladimir Poetin, Volodja voor vrienden, speelt als 'Heerser over de vrede' een non-stop-landjepik naar een groot-Rusland. Ten koste van alles, maar met veel geduld, ziet hij graag alle republieken van de voormalige Sovjet-Unie terug in de schoot van zijn 'Matushka Rossiya', van zijn Moedertje Rusland.
Donald Trump, die Prima Donald, vindt de USA vergeleken bij de landen van zijn grote collega's, wel erg klein is. Niet verlegen komt hij er openlijk voor uit dat hij met Groenland en Canada landjepik wil spelen om ze bij zijn al Verenigde Staten te voegen.
Argeloze toekijkers, die zijn regering met liefde de hand boven het hoofd houden, willen niet weten dat hun Bibi, hun Netanyahu, veel verder denkt dan Gaza of de Westbank. Hij ziet, dwars door Palestijns bloed, in zijn woestijn een Fata Morgana van een Groot-Israël. Ronduit vertelt hij voor de internationale nieuwszender i24NEWS dat voor hem zijn Israël reikt van de Eufraat tot de Nijl. Dat het dus ook delen omvat van Egypte, Irak, Jordanië, Libanon en Syrië
Vier Machtigen die verschillend denken, maar tweezaken gemeen hebben. Zij spelen een niets ontziend gevaarlijk spel en komen er rond voor uit. Een spel dat het dagelijkse nieuws over oorlogen, doden, gewonden, armen en vluchtelingen, over ontheemden en ongedocumenteerden, ver achter zich laat: landjepik.
Paul Seesink – www.seesinkweb.nl