'Watergate' (3)

(vervolg van Watergate 2)

De oorzaak van onze verstopte wc lag dus in de straat, waar de rioleringstukken naar de gemeentelijke hoofdbuis waren afgebroken. Als huiseigenaar moet je bij een dergelijk mankement de kosten zelf betalen.

Loodgieters van het Rotterdamse bedrijf A&R hadden met een camera geconstateerd dat de breuk moest liggen vlak voor de gevel van ons pand. Kosten van zo’n ‘kijkoperatie’ 227 euro. Achteraf weggegooid geld, een vorige loodgieter (Verbrugge) had dit reeds zonder camera geconstateerd. Hij wilde hiervoor absoluut niet worden betaald (‘no cure, no pay’).

Toen andere collega’s van A&R tegen 88 euro per uur in onze straat begonnen te graven bleek dat wij in een ‘Watergate’ waren terecht gekomen. Onze riolering was over de volle lengte afgebroken. En niet zoals de cameraloodgieters beweerden, vlak voor onze gevel. Dit zou dus een hele dure graafwerkoperatie gaan worden. Met als eerste grote tegenslag dat er constant water in de put stroomde, afkomstig uit wat later bleek een lek in de waterleiding van waterbedrijf Evides.
Voor loodgieter Peet en zijn maat Ton van A&R ontstond nu een soort waterballet. Het zand scheppen boven manshoogte maakte dit bijzonder zwaar en lastig. Inmiddels lag nu de helft van de straat open tot zo’n twee meter diepte.

Buurvrouw Jana belt waterbedrijf Evides en die zouden wel terugbellen. Mooi niet dus. Na drie keer bellen van onze kant waren haar stoppen en de mijne zowat doorgeslagen. ,,Ja, wij krijgen honderden telefoontjes per dag en daarvan zijn er maar twintig serieus,’’ zo was de uitleg van Evides. Pas tegen het einde van de dag kwam een monteur van het waterleidingbedrijf opdagen. Uit monsters bleek tot twee keer toe onomstotelijk vast te staan dat het hier ging om een waterleidinglek.
Maar ondanks dat nu de volgende dag ook Evides in de straat ging graven met luisterapparatuur was het lek niet op te sporen. Inmiddels bleef ons uurtarief van 88 euro maar door draaien. Om haast gek van te worden.

Inmiddels waren er twee ploegen van het waterleidingbedrijf gearriveerd, naast twee wijkagenten die polshoogte kwamen nemen. Tussen al die bedrijven door stond ik op onze stoep te telefoneren.
Toen sloeg de ontstoppingsmotor van de loodgieters aan. Omdat ik niets meer kon horen, deed ik automatisch een stap naar achteren, mijn huis in. Met mijn volle 100 kilo en 1.90 meter lengte val ik in het keldergat, waar het luik van was verwijderd.

Op dat moment zweef ik letterlijk tussen hemel en rioleringsput.

(volgende week het slot)