Heerlijk is dat, het kapitaal tegen de arbeiderspartij
Sinds Wim Beelen zich in Rotterdam heeft vertoond, liggen de overal elders in de stad verboden messen op tafel. De Gelderse ondernemer kwam in de Quote 500 terecht met sloopwerk. Volgens het VNO/NCW-blad De Ondernemer is hij met zijn sloopbedrijf door laag in te schrijven zijn concurrenten graag te slim af. Dat maakte hem in deze branche tot de grootste van Nederland. Daardoor kon Beelen zijn bedrijf met zoveel winst verkopen, dat hij zich een plaatsje verwierf in de Quote 500. Sindsdien is hij onder meer bezig met de bouw van grote distributiecentra, die hij na voltooiing en het vinden van voldoende huurders weer verkoopt, want hij vindt zichzelf geen beheerder.
Voor zijn plezier racet Beelen in een Renault Mégane.
Dit alles gaat van met dik hout zaagt men planken. Beelen schuwt het conflict niet, vooral als de andere partij de overheid is. Hij heeft grote heibel gehad met het gemeentebestuur van Amsterdam.
Nu is Rotterdam aan de beurt. Beelen wist voor een laag bedrag de hand te leggen op de failliete boedel van Henny van der Most. Hij is nu eigenaar van het half afgebouwde Attractiepark Rotterdam aan de Maashaven.
De gemeente merkte onmiddellijk dat Beelen uit heel ander hout is gesneden dan Van der Most. Om te beginnen doopte hij het attractiepark om in Spelen bij Beelen. Daarna kocht hij de beide arken van Noach, die in Krimpen aan de IJssel lagen, met de bedoeling ze in de Maashaven aan te meren. Dat leverde meteen problemen op met het Havenbedrijf, dat uiteindelijk toestemming gaf voor de kleinste van de twee houten kolossen. Beelens echte bête noire is evenwel de Rotterdamse afdeling van Pro.
Heerlijk is dat: het kapitaal tegen de arbeiderspartij. Althans, dat zou het vroeger zijn geweest. Pro lijkt in verschillende opzichten meer een spreekbuis van de gecoiffeerde bourgeoisie. Die vindt een ondernemer als Beelen te rauw, te weinig passend in het establishment van de havenstad. Wat dat betreft doet hij denken aan Cornelis Verolme. Deze werd ook nooit ofte nimmer geaccepteerd door de deftige families die tot zijn komeetachtige opkomst de scheepsbouw langs Maas en Merwede volstrekt domineerden. En ze rustten niet voor zijn hoofd, dat zo ver boven het maaiveld uitstak, was afgehakt.
Pro-raadslid Kevin van Eikeren groeide op in Feyenoord. Op zijn twaalfde verloor hij zijn vader. Via de havo en het hbo kwam hij tenslotte op de universiteit terecht en studeerde aan de London School of Economics. Zo maakte hij zich de habitus eigen van de moderne progressief. Nu is hij bestuursadviseur bij Woonstad. Op de site van de PvdA staat: “Op mijn werk zie ik dagelijks hoe de woningcrisis diepe littekens achterlaat bij heel veel Rotterdammers. Jongeren kunnen niet op zichzelf wonen, ouderen kunnen niet doorstromen en stelletjes kunnen geen gezin starten. Daarnaast wordt ook het beschikbare geld op een zeer oneerlijke manier verdeeld. Op mij kun je bouwen om een stad te creëren waar je fatsoenlijk en betaalbaar kunt wonen en leven, of je nu huurt of koopt.” Aldus de adviseur van Woonstad. Deze ontboezeming zal in sommige kringen verbazing wekken.
Van Eikerens blazoen kent een vlek. In 2020 moest hij een tijdlang de raad verlaten omdat was uitgekomen dat hij ooit voor € 7000 de verzekering had opgelicht. Dat leverde hem een taakstraf op, maar wat de partij betreft is alles vergeven en vergeten.
Van Eikeren vertrouwt Wim Beelen niet. Hij verdenkt hem ervan dat hij op het terrein van het pretpark duur vastgoed wil bouwen en nu een rookgordijn optrekt. Hij noemt hem een patjepeeër, een proleet en een spijkerharde speculant.
Van Eikerens perfect getrimde baard contrasteert sterk met de ongeschorenheid van Wim Beelen. Het is dan ook niet goed afgelopen tussen die twee. Beelen stuurde eerst een advocatenbrief en daagde Van Eikeren daarna voor de rechter. Hij beweert zakelijke schade te lijden omdat hij is aangetast in zijn eer en goede naam. De affaire kost hem miljoenen, beweert hij tegen het AD, “misschien wel tientallen miljoenen”.
Daar spreekt Beelen Pro en Van Eikeren nu op aan.
Op de een of andere manier geloof ik dat de vergelijking met een ridderlijk toernooi ongepast is. We zullen zien of onder Van Eikerens vlot progressieve voorkomen nog de volksjongen uit Feyenoord schuilgaat die zich niet laat kisten. En of we dan toch een juridisch straatgevecht te zien krijgen tussen twee partijen die aan elkaar gewaagd zijn.
Nemen wij allen plaats op de tribune.