Luchtafweer

28 februari 2026 • 01:03 door Han van der Horst

Oorlog boven Rotterdam. Bld. AI geïnstrueerd door de auteur

Premier Bart de Wever van België, tevens formeel burgemeester van Antwerpen, had verleden week belangrijk nieuws. In 2027 krijgt zijn stad een luchtafweersysteem tegen vijandelijke drones. Voor raketten zijn andere maatregelen nodig maar dit is een goed begin.

Het is niet de eerste keer dat ik wijs op de weerloosheid van Rotterdam, zie deze link. Pas nog stelde het Algemeen Dagblad vast dat er geen enkel plan bestaat ter bescherming van de bevolking als de grootste haven van Europa onder vuur komt. Iedereen ging schouderophalend aan deze constatering voorbij. Niemand durft zich bezorgd af te vragen: waar zijn onze schuilkelders? Hoe staat het met de bescherming van onze mensen, onze bedrijven en onze havens tegen aanvallen van vijandige machten?

Ook in het kader van de herbewapening horen wij hierover weinig tot niets. Het gaat niet over antidrone systemen. Het gaat niet over een bescherming bevolking met communicatiekanalen die immuun zijn voor cyberverstoring. Het gaat niet over burgerwachten of wijkmilities.

Wat dat betreft is ons land heel traditioneel. In de gouden eeuw al probeerden de toenmalige Nederlanders (niet langer onze voorouders) de oorlog over te laten aan professionals die speciaal voor dat doel werden ingehuurd. We zien ook nu dat alle aandacht uitgaand naar een staand leger, een luchtmacht en een vloot waar de rest van ons niet zoveel mee te maken heeft. En niet naar de totale weerbaarheid van de bevolking.

Dat is buitengewoon zorgelijk. Dat klinkt amateuristisch. En dat terwijl onze strijdkrachten in Afghanistan en tachtig jaar geleden in Indonesië behoorlijk zijn afgedroogd door een strijdbaar volk onder de wapenen.

We doen wel eens smalend over België maar ons zelfingenomen land kan er vaker wel dan niet een voorbeeld aan nemen. Datzelfde geldt voor onze stad. Rotterdam hangt vol met wezenloze leuzen voor de raadsverkiezingen. Over dit essentiële thema, de verdediging van onze stad in tijden van oorlog, heeft niemand het. Is het domheid? Is het angst? Is het lafheid? Of is het een combinatie van die drie factoren?