De bloemist van Maria (3) Wingewest
(vervolg van Het zinkviooltje) "Ik lees dus het liefst Joachim á Fiori. 'Zeg het met bloemen' dat is als sinds de Jaren Vijftig de spreuk van ons bloemisten. Maar Joachim à Fiori 'zegt het met bloemen' al ten tijde van de Kruisvaarten. Hij, Fiori, deelde toen de geschiedenis van de Mensheid in drie tijdperken in aan de hand van Flora.
Eerste tijdperk: dat van de Vader , de wet en de vrees , gesymboliseerd door de brandnetel, het Oude Testament.
Tweede tijdperk: dat van de Zoon, het evangelie en het geloof, gesymboliseerd door de roos, het Nieuwe Testament.
Derde tijdperk: dat van de Geest de vrijheid en de liefde, gesymboliseerd door de lelie, het Nieuwste Testament.
En dat derde tijdperk, dat van de lelie, daar leven wij in! En de lelie wiens bloem is dat, Maan? Die van Maria! De patrones van onze provincie!.
Hier, Maan, hier bij ons moet dat Nieuwste Testament geschreven! Maria heeft daarvoor Limburg uitverkoren, speciaal Maastricht! Dat inzicht heb ik daar op dat bankje aan de Geul gekregen. Met stellige zekerheid!
Want ...hebben wij niet in het verleden eenentwintig illustere bisschoppen in Maastricht gehad en allen...heilig verklaard! Servatius, Lambertus, Gondhulphus, Odulphus, Amandus, noem ze maar op.
En toen heeft de Kerk in 1853 gemeend het bisdom te moeten verplaatsen naar Roermond, God weet waarom.
Gevolg: geen enkele Limburgse bisschop is sindsdien meer heilig verklaard. Geen wonder, want die Roermondenaren, die deugen niet. Het is geen zuivere cappucino daar in Roermond. Het is daar Palermo aan de Maas.”
En daarom, Maan, heeft Zuid-Limburg en enkel Zuid-Limburg mijn onvoorwaardelijke liefde. Uitgezonderd natuurlijk de Mijnstreek, dat is mijn Limburg niet! Kerkrade en omgeving en zo. Dat is zwart land. Moffenland! Kerkrade, dat is eigenlijk Groot Herzogenrath!
En dan heb je ook nog Heerlen. Feitelijk een Hollandse kolonie, zoveel volk van boven de rivieren heeft zich daar gevestigd! Zo Hollands is die stad geworden, dat de autochtone bewoners er nauwelijks nog hun eigen taal weten te spreken. Hollands met een zwaar Limburgs accent dat is wat die Winkbuulle – een welgekozen Carnavalsnaam – uit de holte van hun monden komt. Winkbuulle, Windbuilen! Hollandochtonen noem ik ze. Dat komt overigens op het zelfde neer.
Dank zij die overmaat aan Hollandse import heeft Heerlen die typische Hollandse VOC-mentaliteit gekregen van meedogenloos zaken doen. Zaken zijn zaken! Wat meedogenloosheid betreft steekt de Hollander immers al eeuwen de Pruis c.q. de Mof naar de kroon. Ons mooie Limburg bijvoorbeeld hebben ze eeuwenlang zonder boe of bah als een wingewest behandeld. En dan hebben we het nog niet eens over hun optreden in voormalig Ned. Indië. Jan Pieterszoon Coen! Van Heutz! De oorlog in Atjeh! Saidjah en Adinda! Multatuli! De politionele acties! Enzovoorts! Enzovoorts!
Nee, geef mij maar Zuid-Limburg tot aan Sittard. De geboorteplaats van Toon Hermans! Onze Toon, die in zijn al te grote goedheid heeft getracht, de Hollanders de bonhomie bij te brengen en wel door middel van humor. En ook door zijn zang! Een en al luchthartigheid en vrolijkheid. Een ballon... een ballonnetje... dat danst in de wind.
En dan zijn er ook nog eens die prachtige chansons van Toon! Franser dan die van de Fransen zelf. Aznavour en George Brassens en kompanen kunnen daar nog een puntje aanzuigen!! En vierentwintig rozen.... En vierentwintig róóózen... Die missie van Toon was natuurlijk gedoemd te mislukken. Pure sisyfusarbeid.
Lees volgende zaterdag deel 4
.gif)
