Ophef over sociale huurders met huizenbezit is buiten proportie
Assistent professor dr. Matthijs Korevaar vindt het buiten alle proporties dat er deze week nationale ophef is losgebarsten over een paar duizend gesubsidieerde huurders die een huis blijken te bezitten. Het Centraal Planbureau had dat onderzocht. De media brachten het als ‘wereldschokkend’ nieuws.
Korevaar legt uit: “Er zijn miljoenen vermogende huiseigenaren die evenzo met subsidie een koopwoning hebben (en veel vaker huurwoningen bezitten). Er zijn honderdduizenden huishoudens met lage inkomens die door lange wachtrijen nu geen sociale huurwoning hebben.
Omdat we de schaarse huurwoningen die wel vrijkomen enkel toe willen wijzen aan de laagste inkomens, concentreren we in toenemende mate armoede in wijken met veel corporatiebezit.
Maar het land is te klein als er een paar duizend sociale huurders worden gevonden die - o wee - mogelijk vermogend zijn en zonder hypotheekrenteaftrek een huis durven bezitten.
Ik voel het ongemak over deze groep ook, maar laten we de orde van grootte en context niet uit het oog verliezen bij het aanpakken ervan.
Matthijs Korevaar. Foto courtesy EUR
Bovendien - en dat had het Centraal Planbureau mijns inziens veel beter moeten benadrukken - lijkt het gros van deze mensen helemaal niet zo fortuinlijk of immoreel. Op basis van mijn inschatting huurt slechts een vijfde van deze groep echt sociaal terwijl ze een belastbaar inkomen hebben (inclusief dat uit woningbezit) boven de sociale huurgrens en geen schuldenproblematiek hebben (negatief vermogen of geregistreerde achterstanden).
Het gros van hen heeft dus nog steeds een financiële situatie die veel minder is dan die van de gemiddelde Nederlander, en de redenen waarom zij toch een huis bezitten zijn denk ik complex en uiteenlopend, en moeilijk in microdata te vatten”.
-S.jpg)
.gif)
