‘Geheime dienst’

18 februari 2013 door Jim Postma

Zodra Martin (schuilnaam) het stamcafé kwam binnenlopen, verstomden de gesprekken aan de bar. Voor velen van ons bleef hij een ‘mysterieman’. Al jarenlang dreef hij een winkeltje op de Nieuwe Binnenweg.
,,Een dekmantel,’’ zo werd gefluisterd in de kroegwandelgangen.


Zo’n toko voor verzekeringen en administratie waar je alle kanten mee op kon. Op de meest rare tijdstippen was de ‘Firma Martin’ gesloten. Klanten of activiteiten zag je er zelden of nooit.

Martin, inmiddels begin vijftig, was van nature joviaal en zeer rap van tong. Wel vaak gehaast. Of Jan en Alleman hem constant op de hielen zat. In het stamcafé nam hij keurig netjes een kopje koffie, hooguit een of twee biertjes.
Kwam hij toevallig als een ‘tornado’ rondom het borreluur binnen, dan wilde hij wel eens een whisky pakken. Maar dat was meer om zijn standing op te houden.
Als hij een kwartiertje binnen was kon je er vergif op innemen dat zijn mobiel begon te rinkelen. Hij liep dan meteen naar buiten. Daar ijsbeerde hij zo’n vijf minuten al pratend aan de lijn. Om daarna hard naar binnen te roepen, zodat iedereen het kon horen: ‘Jongens, sorry, maar ik word weer weggeroepen.’
Zo verdween hij als een hazewindhond, niet zelden zonder te betalen.

Op een keer kwam ene ‘Truus’ nieuwsgierig het bruine café binnengelopen. Zij stelde zich voor als de vrouw van Martin. ,,Loopt hij hier ook zo vaak weg na een telefoontje?,’’ vroeg zij argwanend. ,,Bij mij doet hij dit zelfs tijdens een verjaardagsfeestje!’’
Antwoordt Nel de barjuffrouw nuchter: ,,Ja, wij kennen hem niet anders.’’
Truus: ,,En altijd zo geheimzinnig hè. Net of hij bij de geheime dienst werkt. Ik vroeg het eens op de man af.’’ Zegt hij: ,,Ja, als jij het weet, dan weet de hele wereld het!..’’

Twee maanden later kwam Truus voor de tweede keer naar de toog en sprak opgewonden tegen Nel: ,,Die zakkenwasser was vanochtend zijn mobiel vergeten!’’
Nel: ,,Nou, en?’’
Truus: ,,Het was al die tijd zijn minnares!’’

Martin hebben wij daarna nooit meer terug gezien.

Over de columnist

Jim Postma

Jim Postma (1948-2019, Rotterdam) was in 2008 mede-oprichter van Rotterdam Vandaag & Morgen en was tot en met zijn overlijden in 2019 hoofdredacteur.

Postma begon in 1965 als journalist bij dagblad De Rotterdammer. Daarna was hij zeven jaar correspondent in  Afrika voor onder meer Radio 1 en 2. Hij werkt de jaren daarna als onderzoeksjournalist bij dagblad Het Vrije Volk. Na die periode maakte hij meerdere televisiedocumentaires. Onder meer 'Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB samen met Paul Stolk welke met 2.4 miljoen kijkers niet alleen veel impact en waardering (cijfer 8,2) oogstte , maar waar ook de antivuurwerkcampagne  ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’.uit voor kwam.

Andere door hem gemaakte TV-documentaires gemaakt in vaak verre buitenlanden zoals Mongolië of Zuid Afrika werden onder meer uitgezonden door zowel Nederlandse als buitenlandse omroepen zoals  BRT en CNN 

in 2008 begon Postma samen met Geert-Jan Laan het papieren weekblad Rotterdam Vandaag & Morgen dat nog in voortgezet werd als het gelijknamige elektronische webmagazine. 

Afgeschreven
20 apr
Afgeschreven
Vrede aan laars gelapt (+ video)
14 apr
Vrede aan laars gelapt (+ video)
Rancune positief opgepakt
14 apr
Rancune positief opgepakt
Telegrambesteller der PTT
03 apr
Telegrambesteller der PTT
Blind achter het stuur
30 mrt
Blind achter het stuur
Cookies

Deze website gebruikt noodzakelijke cookies voor een correcte werking en analytische cookies (geanonimiseerd) om de statistieken van de website bij te houden. Marketing cookies zijn nodig voor laden van externe content, zoals YouTube-video's of widgets van Sociale Media. Zie ons cookiebeleid voor meer informatie, of om je instellingen later aan te passen.