Hemaworst zonder mosterd…

27 november 2012 door Jim Postma

De ‘r’ zit sinds september gelukkig weer in de maand tot aan mei volgend jaar. Voor de een betekent dit het eten van een heerlijk dampende erwtensoep, voor de ander een hartverwarmende stamppot. Met boerenkool of peen en uien, het water loopt je in de mond.


Bij mij persoonlijk geldt dit voor de befaamde op eikenhout gestookte en gerookte worst van de Hema. Zo’n halve, lekker hete, met broodje en al voor twee euro. Kant en klaar om binnen in het aangenaam verwarmde warenhuis vorstelijk op te smikkelen. Vooral met mosterd. Om je zo vast te wapenen tegen de gure en regenachtige winden die je eenmaal buiten gekomen weer om de oren fluiten.

Een keer ging mijn Hema-worstritueel de mist in. Dat wil zeggen met de mosterd. Het betrof het filiaal in het hartje van de stad, schuin tegenover Vroom & Dreesman. Een charmante blonde verkoopster overhandigde mijn glimmende worst met een allerliefste glimlach. Op zekere leeftijd doet je zoiets bijzonder goed. Alleen daarvoor zou je wel elke dag willen terugkomen…

Maar om deze fraaie traditie echt compleet te maken ontbrak voor mij de zo essentiële mosterd. Normaal wordt het altijd aan je gevraagd. Zo van: ‘met’ of ‘zonder’. En omdat zij dit met al haar charme vergeten was, vroeg ik beleefd: ‘Mag ik van u alstublieft de mosterdspuit?!’

Vanwege haar tekortkoming overhandigde zij razendsnel de gele plastic fles. ‘Sorry’, zo riep zij ietwat verlegen.

Nu begon ik in die spuit te knijpen, maar hoe ik ook kneep, er kwam niets uit. ‘Zal ik het voor u op uw worst doen?’, sprak zij toen bijzonder hulpvol.

Vanwege die zinsnede schoot ik spontaan in de lach. En onbewust kneep ik daardoor keihard in de fles.

De mosterd schoot er ineens aan alle kanten uit. Niets op mijn worst, maar hele klodders op de wachtenden om mij heen. Gevloek en getier van alle kanten werd mijn deel.

Nog nooit ben ik, met het schaamrood op mijn kaken, zo snel een warenhuis ontvlucht.

Over de columnist

Jim Postma

Jim Postma (1948-2019, Rotterdam) was in 2008 mede-oprichter van Rotterdam Vandaag & Morgen en was tot en met zijn overlijden in 2019 hoofdredacteur.

Postma begon in 1965 als journalist bij dagblad De Rotterdammer. Daarna was hij zeven jaar correspondent in  Afrika voor onder meer Radio 1 en 2. Hij werkt de jaren daarna als onderzoeksjournalist bij dagblad Het Vrije Volk. Na die periode maakte hij meerdere televisiedocumentaires. Onder meer 'Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB samen met Paul Stolk welke met 2.4 miljoen kijkers niet alleen veel impact en waardering (cijfer 8,2) oogstte , maar waar ook de antivuurwerkcampagne  ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’.uit voor kwam.

Andere door hem gemaakte TV-documentaires gemaakt in vaak verre buitenlanden zoals Mongolië of Zuid Afrika werden onder meer uitgezonden door zowel Nederlandse als buitenlandse omroepen zoals  BRT en CNN 

in 2008 begon Postma samen met Geert-Jan Laan het papieren weekblad Rotterdam Vandaag & Morgen dat nog in voortgezet werd als het gelijknamige elektronische webmagazine. 

Prova del concerto
23 sep
Prova del concerto
Wat een verschil!
16 sep
Wat een verschil!
Met een beetje geluk
15 sep
Met een beetje geluk
Geen uitjes!
11 sep
Geen uitjes!
Nee, hè, alwéér?
27 aug
Nee, hè, alwéér?
Cookies

Deze website gebruikt noodzakelijke cookies voor een correcte werking en analytische cookies (geanonimiseerd) om de statistieken van de website bij te houden. Marketing cookies zijn nodig voor laden van externe content, zoals YouTube-video's of widgets van Sociale Media. Zie ons cookiebeleid voor meer informatie, of om je instellingen later aan te passen.