Pak die oudjes maar aan!

25 juli 2026 • 02:21 door Ronald Sørensen

Het is van Leefbaar dus wij zijn tegen. Bld. v&m

Na vijf uur veranderde de Mathenesserweg, waar ik als kind speelde. Drommen mannen kwamen op hun fiets uit de richting van Schiedam. Ze werkten bij de werven en in de haven; om klokslag vijf uur konden ze naar hun huis in het centrum en elders. Ze behoorden tot de hardwerkende, plichtsgetrouwe generatie die ons land opbouwde na de oorlog. Ze brachten hun arbeidsethos en morele waarden over op de generatie die daarna kwam: mijn generatie.

De wijken naast het verwoeste centrum van de stad waren voor een groot deel verouderd. Toen ik twintig werd, konden veel leeftijdsgenoten een “huisje onder de huurwaarde” huren. Douchen gebeurde bij pa en ma of op de voetbalclub. De meesten van mijn leeftijdsgenoten gingen al vroeg werken. Sommigen gingen naar zee, anderen werkten in de haven of in de werkplaatsen waar ook hun vaders werkten. Een aantal ging studeren en kwam pas later aan het werk. Ik hoorde bij die laatsten (kweekschool) en kon me, toen ik een baan kreeg, meteen een nieuwe flat in Ommoord permitteren.

Mijn vrienden die in de oude wijken leefden, hadden ondertussen hun woon- en werkomgeving zien veranderen. Er kwamen Spanjaarden, Italianen en Grieken werken en wonen (vaak in pensions) die wat kleur en leven gaven. Vrijwel allemaal gaven ze te kennen terug te willen keren naar hun land van herkomst. Slechts sommigen bleven hier achter, omdat ze getrouwd waren met een Nederlandse vrouw.

Ondertussen kwamen na de onafhankelijkheid van Suriname ook duizenden Surinamers de oude wijken bevolken. Surinamers die op hun beurt gevolgd werden door Turken en Marokkanen. De laatsten waren islamitisch en wensten hun daarvan afgeleide manier van leven niet aan te passen aan onze samenleving. Mijn Nederlandse generatiegenoten die daar opmerkingen over maakten, werden al snel voor racist uitgemaakt door de media en afgestudeerden die, net als ik, niet in de oude wijken woonden. Als zij hun bezwaren te kennen gaven over bijvoorbeeld de bejegening van hun vrouwen en dochters of het houden van een schaap op het balkon,* werd dat eenvoudigweg als discriminatie afgedaan. Zij hadden maar één oplossing: verhuizen. De gestegen salarissen maakten dat ondertussen mogelijk. Ze gingen naar de Alexanderpolder, Ommoord, Hoogvliet, Zuidwijk, Lombardije en omliggende gemeentes als Capelle en Spijkenisse. De wijken waar Leefbaar verreweg de meeste stemmen haalt.

In 2007 kwam Leefbaar Rotterdam met een motie om het openbaar vervoer voor de hardwerkende en verdreven generatie gratis te maken. De PvdA stemde tegen**, maar nam de motie een jaar later letterlijk over en natuurlijk stemden wij toen voor. Trots vertelden mijn voormalige partijgenoten van de PvdA dat zij het openbaar vervoer gratis hadden gemaakt; zonder uiteraard te vermelden dat ze dat deden met een motie waar ze een jaar daarvoor nog tegen hadden gestemd.*** Toen ik tegen mijn toenmalige opponent opmerkingen over zijn asociale handelswijze maakte, haalde hij zijn schouders op en zei dat politiek nu eenmaal zo werkt. “Jullie politiek,” beet ik hem toe (alles is terug te vinden in de Handelingen).

Ondertussen heb ik al meer dan genoeg vermeld dat de linkse kerk, 25 jaar na de dood van Pim Fortuyn, zijn aanhangers in onze stad nog steeds voor racisten uitmaakt. Niets nieuws onder de zon: oude wijn in nieuwe zakken. Onze aanhang woont voornamelijk in de buitenwijken en geniet van de zo welverdiende oude dag. Helaas zien de kortzichtige linkse leden uit het college hen als verwerpelijke, discriminatoire tegenstanders en die verdienen natuurlijk geen gratis openbaar vervoer. Dat zij de stad hebben opgebouwd, wordt gevoeglijk vergeten.

Uiteraard laat de VVD het gewoon gebeuren. Hun kiezers zijn rijk genoeg om het openbaar vervoer zelf te betalen.

* Toen ik lesgaf op de s’-Gravendijkwal 28 kon ik vanuit mijn klaslokaal een schaap op het balkon in de straat erachter zien staan. Het was verdwenen na het slachtfeest.

** Wij plaatsten een advertentie in de Havenloods om de kiezers te laten weten hoe de PvdA tegen gratis o.v. gestemd had.

*** Het is van Leefbaar Rotterdam, dus we zijn tegen.