Stickers
Het pas geopende Fotomuseum levert een belangrijke bijdrage aan kleurrijk Rotterdam. Overal in de buurt plakken bezoekers de toegangsstickers op ramen en deuren. Het is prachtige gratis reclame.
En het loopt storm. Soms staat men bij de kassa in de rij. Volgens het AD kwamen in de eerste week van de opening al dertienduizend mensen kijken. De directie manifesteert zich op zijn schijnheiligst. Nee, het was absoluut de bedoeling niet dat de bezoekers de buurt met de stickers van het museum zouden beplakken. Daar had niemand aan gedacht. Heel vervelend dat de lantaarnpalen niet langer neutraal zijn, maar reclame maken voor het Fotomuseum.
Datzelfde geldt inmiddels ook voor het hele metrostation Rijnhaven en de muren van de kunstinstelling zelf. "Laat gaan," zou je zeggen, maar dan reken je buiten de waard van de Coolsingel. De Dienst Stadsbeheer heeft al een streng gesprek met het Fotomuseum aangekondigd. Ze noemt de verkleuring van de buurt rond de Rijnhaven zelfs vervuiling.
Ze wil optreden! Straks worden er nog boa's ingezet om de liefhebbers van fotografie op de bon te slingeren. Het Fotomuseum moet nu buigen voor al dit bestuurlijk geweld. Men denkt aan stickers die wel op kleding plakken, maar niet op andere oppervlakken. Of een stickerwand in het museum zelf.
Zo gaat een stuk spontaniteit verloren, omdat de goegemeente van deze intens kleinburgerlijke stad het voor vervuiling en bandeloosheid aanziet.
.gif)
