Eigen stroom eerst
Dit verhaal speelt niet in Rotterdam maar is voor onze stad toch van de grootste betekenis. Wat niet ver buiten de gemeentegrens gebeurt, kan bedrijven en instanties hier ook overkomen.
De opening van Casa Cadanzain de toch al door vele rampen getroffen fusiegemeente Lansingerland staat op losse schroeven. Het is een combinatiegebouw van bibliotheek, bioscoop/theater en cultureel centrum .
In de nacht zal het echter een donkere kolos blijven. Stedin heeft geen ruimte op het net voor elektriciteit. Casa Candanza staat voorlopig op een wachtlijst. Sommigen brengen dit in verband met de glastuinbouw in de gemeente, die een enorme energieslurper is.
Dat laatste is onzinnig. De beheerders van ons electriciteitsnet hebben gewoon verzuimd de consequenties van de energietransitie goed te doordenken. Daardoor zitten we nu met een overvol net dat op allerlei manieren noodzakelijke maatschappelijke en economische ontwikkelingen remt. Tot en met belangrijke onderdelen van de energietransitie zelf!
Wat in Lansingerland gebeurt, kan ook Rotterdam treffen. We zien nu al hoe bedrijven investeringen uitstellen of naar het buitenland verdwijnen omdat ze gedonder verwachten met de stroomvoorziening.
Tegelijk vraag ik me iets af. Zo´n gebouw als Casa Cadanza kan toch het hele dak volleggen mete zonnepanelen en zelf de verantwoordelijkheid nemen voor de eigen energievoorziening? Desnoods plaatst men ook nog ergens een of andere fraaie windmolen. Ik zet ChatGPT aan het werk. Deze schat in dat een gebouw als Casa Cadanza per jaar gemiddeld 330.000 kwh aan energie nodig heeft. Daarvoor zou dan iets meer dan 1500vierkante meter aan zonnepanelen nodig zijn. Het dak van Casa Cadanza is daar vermoedelijk niet groot genoeg voor. Windmolens dan maar? Een middelgrote commerciële turbine van ongeveer 2500 watt zou voldoende zijn. Misschien lukt het ook nof wel met een kleinere. Je hebt dan te maken met een gevaarte van zeker 45 meter hoog. Die zou je buiten de bebouwde kom van Lansingerland moeten plaatsen. Een combinatie van zon en wind lijkt een ideale oplossing maar dan nog moet je een locatie voor de nu veel kleinere windmolen vinden buiten de bebouwde kom. Om helemaal off grid te gaan is batterijcapaciteit nodig en wel 11 megapacks. Die nemen 150 vierkante meter oppervlakte in beslag. Hoogte: 2,5 meter. Kosten: €9,75 miljoen waarvan 9 miljoen voor de batterijen. Nog een alternatief: als je een klein batterijtje plaatst voor de onmiddellijke overschotten met een dieselgenerator voor de piekbelasting zou dan ongeveer €185000 kosten. Een fractie van die negen miljoen.
Je zou zeggen: lever dan terug aan Stedin en betaal daarvoor in hemelsnaam de rekening maar die vlieger gaat niet op want het net is vol. Toch lijkt het verstandig om je wat de productie van energie betreft zo zelfstandig mogelijk te maken van een falend net.
Als ik lieg, lieg ik in commissie met ChatGPT. Nog iets: als Stedin wel kon leveren, dan zouden de kosten voor Casa Cadanza per jaar tussen de €69000 en €75000 bedragen. In de praktijk lijkt Stedin echter op een bakkerij in de hongerwinter: de prijzen zijn redelijk maar het brood is uitverkocht.
Ondanks dit alles is het toch in het nationaal belang dat hele Stedin zo veel mogelijk in afzonderlijke kleine eenheden op te knippen. Dan wordt het ook onmogelijk de energievoorziening in (grote delen van) het land uit te schakelen. Dat kunnen de Russen dan op hun buik schrijven.