Mantelzorger van de VVD
_in_gebo,_Bestanddeelnr_926-1950-L.jpg)
Als ik een advertentie van Mr Marvis zie vol vrolijk rondspringende jonge broekenmannen – nergens een vrouw te zien – moet ik aan Rob Jetten denken.
En aan zijn makker Henri Bontenbal en aan hun beider linkse vriendje Jesse Klaver. Ze zouden zo mee kunnen springen, die drie!
Nu nog een vierde spring-in-het-veld, een bijpassend rechts vriendje, gevonden, en de Club van Rob kan politiek aan de slag als een stabiele club.
Helaas, het Onmogelijke Meisje, de akela van de VVD, wil het niet. Met Jesse wil ze zeker niet.
En ofschoon zij in haar club heel wat Frisse Jongens herbergt, die heel goed zouden passen in de Club van Jetten, mogen die jongens dat van haar niet.
Met wél een linksbuiten (Jesse), maar zonder een rechtsbuiten, kan de Club van Robbedoes Jetten niet stabiel opereren. Dus wat nu?
Om dit te overdenken begaf ik mij naar het Kralingse Bos, niet ver van mijn huis vandaan. Wat frisse Rijnmondlucht zou vast mijn overpeinzen goed doen. Maar dat maakte ik mijzelf eigenlijk enkel maar wijs. In feite ging ik vrijwel linea recta naar Boshut “Boshut de Big”, want daar zit ’s ochtends heel vaak een club prominente VVD’ers aan de koffie. Ook ditmaal weer.
Vorige keer had ik ze weten af te luisteren. Ze gingen een jonge carrièremans promoten. Die moest het Onmogelijke Meisje vervangen. Ik had toen zijn naam niet weten te verstaan, maar inmiddels is het wel duidelijk over wie het toen ging: Vincent Karremans!
Maar tot mijn verrassing riepen de prominenten al van ver: “K., kom erbij zitten, dan hoef je ons niet af te luisteren. Sterker, we hebben je nodig. Je bent een ideeënman! Help ons!
Onze actie om het Onmogelijke Meisje weg te krijgen is volledig de mist in gegaan. Dankzij ons pushen van Karremans kreeg die jongen liefst 400.000 stemmen, goed voor acht zetels. Maar met die actie hebben we het Onmogelijke Meisje juist in de kaart gespeeld! Op verkiezingsavond riep zij uit dat zij maar twee zetels had verloren en dus… eigenlijk had gewonnen! En zij danste een (eenzame) overwinningsdans.
Hadden wij niet geadviseerd op Karremans te stemmen, dan had het Onmogelijke Meisje tien zetels verloren… en dan had ze dus moeten opkrassen.”
“Samenwerken met de VVD, om niet te zeggen samenheulen? Jullie vragen nogal wat van mij!”
“K., we kennen je adagium: Ik worstel met mijn rechtsheid en dat zouden meer mensen moeten doen! Nu, wij VVD’ers hier in de Boshut… als er mensen zijn die worstelen met hun rechtsheid, dan zijn wij dat wel!”
En een ander: “K., we hebben al eens iets samen gedaan, ben je dat vergeten? Het project ‘Ondertunneling van de Maasboulevard!’”
En inderdaad, mijn voorstel om de Maasboulevard tot een echte boulevard om te toveren met aanpalend een breed zandstrand langs de Maasoever, door de snelweg naar ondergronds te verplaatsen, was door de VVD omhelsd en mede door die partij uitgewerkt! Ja, we zijn nog samen in Düsseldorf geweest, waar de Düsseldorfers iets soortgelijks al hadden gedaan met hun Rijnoever.
Maar dat Maasboulevardproject is in de vergetelheid geraakt.
Men legt nu liever een brug aan tussen Feijenoord en Kralingen op een onmogelijk punt over de rivier in plaats van een metrotunnel; een onzalig plan van… Karremans (als wethouder).
Goed dan, VVD’ers, dan zal ik jullie zeggen wat jullie moeten doen. Jullie moeten INBREKEN! Zoals Jaap Burger dat heeft gedaan bij de confessionele partijen om het kabinet-Den Uyl tot stand te brengen. Die Jaap Burger wist zes progressieve confessionelen uit AR, KVP en CHU (het CDA bestond toen nog niet) over te halen in dat Den Uyl-kabinet van PvdA, D66 en PPR een ministerspost te aanvaarden.
Kortom, een aantal van jullie moet op persoonlijke titel, net als De Gaay Fortman en de zijnen toentertijd, de overstap wagen naar het kabinet-Jetten.
De VVD kan zich geen splijting permitteren, dus die zal, al dan niet mokkend, volgen, net als die confessionele partijen toentertijd dat deden.
“Wat een goed idee, meneer K.!” kraaide een van de jongere prominenten. Die zag zich blijkbaar al als minister zitten…
“K., we zijn je veel dank verschuldigd voor je tip, maar nu moet je gaan. Wij moeten ons immers onderling beraden wie van ons de Jaap Burger-rol op zich gaat nemen!”
“Probeer Johan Remkes!” zei ik nog.
Maar nee, ik moest nu echt gaan! En dat deed ik! Ik ben gaan wandelen op het Wolvenlaantje in het Kralingse Bos. De wolf is immers onverbrekelijk verbonden met Roodkapje… een mantelzorgster avant la lettre!
En… had ik niet zojuist aan mantelzorg gedaan bij de VVD?!
En dan nog iets. Dat gemeentebestuur dat in de jaren dertig het Kralingse Bos liet aanleggen, had blijkbaar een vooruitziende blik! Dat hield er blijkbaar rekening mee dat de wolf, die toen liefst al honderd jaar weg was uit Nederland, eens zou terugkeren. Men heeft dus toen zowaar een plek voor de wolf gereserveerd: het Wolvenlaantje. Zodat die predator, als hij straks naar Rotterdam komt, weet waar hij welkom is en waar niet.
En ook dat de Rotterdammer weet waar hij zijn hond moet uitlaten en waar niet. En zijn kinderen…
Regeren is vooruitzien!
Eerder 27/11 gepubliceerd op Joop BNNVara
-S.jpg)
.gif)
