donderdag 21 oktober 2021

webMagazine over stad, cultuur
en wereld

Café (Engels) Bld Jean Béraud cco
13
okt

De kopstoot van Fontuyn - een spookverhaal in zeven delen: Deel 1

Ik geloof niet in spoken
Ik ben er alleen bang voor

                      Jean Cocteau

In Café Engels bij het Centraal Station kom ik zelden. Eigenlijk alleen maar als ik een afspraak heb met iemand, die met de trein naar Rotterdam komt. Zoals op deze regenachtige Novemberdag.   

De man en de vrouw tegenover mij waren inderdaad zojuist per NS gearriveerd. Uit Den Haag. De man had zich gelegitimeerd als Henk Janssen, employé van de AIVD, de vrouw als Ingrid Janssen. Zouden ze zich misschien bij de AIVD allemaal Janssen noemen? Laat maar. Ik heb geen verstand van Geheime Diensten en ben niet van plan op dat punt nog meer paranoia te ontwikkelen dan ik al heb.
Hoe dan ook, die Ingrid Janssen had zo mogelijk nog meer dan Henk een muizig uiterlijk. En haar naam was Minnie Mouse.  Zou het hier soms het standaarduiterlijk van AIVD-ambtenaren betreffen? Henk Mouse had mij zojuist een knipsel overhandigd uit  De Rechtspopulist

Moorddadige ideologie

'De moordenaar van Fontuyn placht veel te lezen in anarchistische boekjes, die hij samen met het moordwapen(!) in een afgesloten koffer bewaarde!  ”Maar dat betekent toch niet dat je anarchist bent?” riep Rupert van der G. uit tijdens zijn verhoor. Blijkbaar wilde hij zijn interesse in anarchistische lectuur loskoppelen van zijn daad. Maar voor wie zich verdiept in de anarchistische filosofie ziet alle argumenten voor de moord op Fontuyn aldaar al aangedragen.
Als vader van het moderne anarchisme wordt immers de Rus Michail Bakounin (1814 – 1876) beschouwd. Deze revolutionair vond dat alle autoriteit, vooral die van de staat, diende te worden opgeheven, omdat zij de mensen onderdrukt.
Bakounin had echter zelf nare autoritaire trekjes. Zo riep hij na de val van de Tweede Franse Republiek (1870) vanaf het balkon van het stadhuis van Lyon de afschaffing van de staat uit. Wie het daarmee oneens was, zou worden geëxecuteerd! 
Toen kwam het niet zover. Maar veel anarchisten zouden vervolgens de daad bij Bakounin’s  woord voegen. Een hele reeks zinloze moorden zouden in naam van het anarchisme worden gepleegd, vaak met bommen, o.a. in Parijs door de beruchte anarchist Ravachol, de burgerschrik van die dagen.

Ons land kende in de Jaren ’60 een geheel eigen vorm van anarchie: Provo, een zgn. speelse vorm van verzet tegen de gevestigde orde. Maar speels bleef uiteraard dat linkse gedoe maar tijdelijk! In de jaren daarna immers kwamen terreurgroepen als de West-Duitse RAF en de Italiaanse Brigate Rosse op .

Ook de anarchisten dienden de keuze te maken “tussen legale en illegale strijd“ zoals de redactie van het anarchistische blad De Anarchist het klip en klaar stelde. 

Opvallend is dat ook de Rotterdamse dichter en politicus, mr Servaes Klumpkens aan het blad De Anarchist indertijd meermalen zijn medewerking heeft verleend. Hij was het die op Fontuyn het etiket “polder-Mussolini” plakte , vervolgens kwam daar nog “Fascist in Armanipak”  boven op! 

De overleden publicist van anarchistische huize Anton Constandse schreef eens “Men kan naar de stembus gaan of niet, de werkelijk toekomst van de democratie ligt in acties in de wijken, bedrijven, scholen, gemeenschappen. Zulke acties bevrijden en bevorderen de solidariteit. Zij zijn de ware democratie!” 
Ook hier duikt de naam van mr Servaas Klumpkens weer op. In 1994 hielde hij de Anton Constandse-lezing in Ede-Wageningen. Onderwerp: De Jurist verdwaald in het Regenwoud – over de  rechtspositie van de Natuur en die van het Dier in het bijzonder. In het organiserend comité van die dag zat… Rupert van der G.! Moet de relatie tussen Mr Klumpkens en Rupert van der G. niet eens nader worden onderzocht? '
Aldus De Rechtspopulist!

 Zuchtend schoof ik het knipsel terug naar de  man tegenover mij, Henk Janssen ‘met twee s-en‘.Hij had een paar dagen geleden telefonisch contact met mij opgenomen. Waarna wij afgesproken hadden hier in café  Engels. 
“ U wordt in dit artikel nadrukkelijk met Van der G. in verband gebracht,”  zei hij:
 “ Wat hebt u daarop te zeggen ?” 
“ Meneer Janssen, Ik lees De Rechtpopulist maar een doodenkele keer.  Mijn periodiek is het niet en zal het ook nooit worden. Dit artikel zie ik voor het eerst. Mag ik vragen waarom u mij dit laat zien?”
”Onze dienst werkt nauw samen met Justitie en Politie, dat zal u bekend zijn. In een van de gezamenlijk verhoren waaraan wij van der G. onderworpen hebben, zegt deze, dat hij zich bijzonder geïnspireerd heeft gevoeld door uw lezing over dierenrecht toentertijd in Wageningen. En dat hij na afloop van die lezing uitgebreid met u gesproken heeft. Geïnspireerd tot wát… vragen wij bij de AIVD ons dan af. Gesproken over wát… begrijpt u.” 

wordt vervolgd
 

Deel dit bericht met je vrienden!

Manuel Kneepkens

Manuel Kneepkens

M.M.M. (Manuel) Kneepkens (Heerlen, 26 februari 1942) is een Nederlands dichter, publicist, politicus en jurist-criminoloog. 

Na het gymnasium op het Bernardinuscollege ging hij in Leiden rechten en criminologie studeren. In 1971 vertrok hij naar de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. Daar was hij 23 jaar docent strafrecht en criminologie.

Overzicht columns