Booker Prize 2025 voor 'Flesh' van David Szalay
Flesh, een sobere maar meeslepende roman, volgt een man van adolescentie tot ouderdom, terwijl hij wordt ontwricht door een reeks gebeurtenissen die buiten zijn bereik liggen.
De vijftienjarige István woont met zijn moeder in een rustig appartementencomplex in Hongarije. Nieuw in de stad en verlegen, is hij onbekend met de sociale rituelen op school en raakt hij al snel geïsoleerd, met zijn buurvrouw – een getrouwde vrouw van ongeveer dezelfde leeftijd als zijn moeder – als enige gezelschap. Hun ontmoetingen veranderen in een geheime relatie die István nauwelijks begrijpt, en zijn leven loopt al snel uit de hand.
Naarmate de jaren verstrijken, wordt hij geleidelijk meegesleurd door de golven van geld en macht van de 21e eeuw, van het leger naar het gezelschap van de superrijken van Londen, met zijn eigen concurrerende impulsen voor liefde, intimiteit, status en rijkdom die hem onvoorstelbare rijkdommen opleveren, totdat ze hem volledig dreigen te vernietigen.
Flesh stelt diepgaande vragen over wat een leven drijft, wat het de moeite waard maakt om te leven en wat het kapotmaakt.
De eerste alinea's van Flesh:
Als hij vijftien is, verhuizen hij en zijn moeder naar een nieuwe stad en begint hij op een nieuwe school. Het is geen gemakkelijke leeftijd om dat te doen – de sociale orde op school is al goed gevestigd en hij heeft moeite met het maken van vrienden. Na een tijdje maakt hij wel één vriend, weer een eenling. Soms hangen ze na school samen rond in het nieuwe winkelcentrum in westernstijl dat net in de stad is geopend.
'Heb je dat ooit gedaan?', vraagt zijn vriend hem.
'Nee,' zegt István.
'Ik ook niet,' zegt zijn vriend, waardoor de bekentenis op de een of andere manier gemakkelijk lijkt. Hij heeft een eenvoudige en natuurlijke manier om over seks te praten. Hij vertelt István over welke meisjes op school hij fantaseert en wat hij met ze wil doen. Hij zegt dat hij vaak vier of vijf keer per dag masturbeert, waardoor István zich tekortschiet, omdat hij het meestal maar één of twee keer doet. Als hij dat toegeeft, zegt zijn vriend: 'Je moet wel een zwak libido hebben.'
Het kan waar zijn, voor zover hij weet.
Hij weet niet hoe het voor anderen is.
Hij heeft alleen zijn eigen ervaring.
Elk woord is belangrijk
Waarom won Flesh de Booker Prize 2025? Roddy Doyle, voorzitter van de jury, erover:
‘De juryleden bespraken de zes boeken op de shortlist meer dan vijf uur lang. Het boek waar we steeds op terugkwamen, het boek dat zich onderscheidde van de andere geweldige romans, was Flesh – vanwege zijn unieke karakter. We hadden nog nooit zoiets gelezen. Het is in veel opzichten een duister boek, maar het is een genot om te lezen.’
‘Aan het einde van de roman weten we niet hoe de hoofdpersoon, István, eruitziet, maar dat voelt nooit als een gemis; integendeel. Op de een of andere manier is het de afwezigheid van woorden – of de afwezigheid van Istváns woorden – die ons István laat kennen. Aan het begin van het boek weten we dat hij huilt omdat de persoon met wie hij is hem zegt dat niet te doen; later in zijn leven weten we dat hij kaal wordt omdat hij jaloers is op het haar van een andere man; We weten dat hij rouwt, want er staan meerdere pagina's lang helemaal geen woorden in.
‘Ik denk niet dat ik ooit een roman heb gelezen die de witruimte op de pagina zo goed benut. Het is alsof de auteur, David Szalay, de lezer uitnodigt om de ruimte te vullen, om het personage samen met hem te observeren – bijna te creëren. De tekst is sober en dat is zijn grote kracht.
Elk woord is belangrijk; de ruimte tussen de woorden is belangrijk. Het boek gaat over leven, en de vreemdheid van het leven, en terwijl we lezen, terwijl we de pagina's omslaan, zijn we blij dat we leven en deze buitengewone, unieke roman lezen – ervaren.’
.gif)
