Strijd om A-bom Iran werd strijd om Straat van Hormuz

05 mei 2026 door Ronald Glasbergen

Amerikaanse mijnenvegers Scout en Gladiator in de straat van Hormuz . Bld. Navy Media Content Services

Terwijl de VS met hun oorlog evenver van de beoogde doelen — voorkoming van nucleaire bewapening en een minder antiwesterse regime — verwijderd zijn, richt de aandacht zich nu op de blokkade van de Straat van Hormuz.

Die blokkade, een nieuwe krachtige troefkaart van het regime, is mogelijk geworden door de huidige existentieoorlog van het Iraanse theocratische regime tegen de VS zonder bondgenoten. Had de VS die wel gehad in deze kwestie, dan zou de Iraanse afsluiting van Hormuz haar een veelvoud aan directe vijanden hebben opgeleverd.

Gebrek aan behoorlijke VS buitenlandpolitiek

In deze zonder ruggespraak met de overgrote meerderheid van bondgenoten begonnen oorlog is de VS nu, na de op 13 april begonnen Amerikaanse marineblokkade van Iran, de militaire operatie 'Project Freedom' gestart. Die is bedoeld om de Iraanse blokkade van de Perzische Golf te doorbreken en vrije doorvaart van de Straat van Hormuz te bewerkstelligen.

Bij de eerste poging gisteren werden twee Amerikaanse koopvaardijschepen onder escorte — voorlopig in één richting — uit de Perzische Golf begeleid. Die eerste operatie onderstreept de ernst van de crisis. Waar vóór deze oorlog dagelijks 120 schepen de Straat van Hormuz passeerden, vergde de doorvoer van slechts twee schepen, vanwege de voortdurende Iraanse dreiging met speedboten, drones en raketten, een forse militaire operatie met grote marineschepen en de luchtmacht.

Irans reactie

Als reactie op de Amerikaanse manoeuvre heeft Iran aanvallen geopend op land- en zeedoelen in en bij Oman en de Verenigde Arabische Emiraten (VAE). Tijdens deze confrontaties zijn naar verluidt meerdere Iraanse drones door de Emiraten uitgeschakeld. De VS zouden zes Iraanse militaire speedboten hebben vernietigd.

Mohammad Baqer Qalibaf, voorzitter van het Iraanse parlement, noemde* de Amerikaanse tegenblokkade van Iran een doorbreking van het nu vier weken oude staakt-het-vuren en rechtvaardigde zo impliciet de Iraanse aanvallen van de laatste dagen.

Een van die aanvallen vond plaats midden op de dag van maandag 4 mei, toen een Iraanse drone een olieopslag in de havenstad Fujairah (VAE) trof. De keuze voor Fujairah als doelwit voor Iraanse drones is strategisch: de stad ligt aan de Golf van Oman, buiten de Perzische Golf. Juist via deze route kunnen de Emiraten nog olie exporteren met directe toegang tot de Indische Oceaan.

De VAE hebben per 1 mei de OPEC verlaten in de hoop meer olie op de wereldmarkt te verkopen, en vormen samen met Saoedi-Arabië de enige Golfstaten met toegang tot vitale waterwegen buiten de directe Iraanse controle in de Perzische Golf.

X-post van Iraanse parlementsvoorzitter

Iran: "We zijn nog niet eens begonnen"

Meer politiek duidende retoriek over deze militaire escalatie kwam direct van de hierboven al geciteerde Iraanse voorzitter van het parlement, Qalibaf. In zijn bericht* op X stelt hij dat het 'nieuw speelveld' van de Straat van Hormuz momenteel wordt vastgelegd. Volgens Qalibaf is de veiligheid van het energietransport in gevaar gebracht door de VS en hun bondgenoten via het schenden van het staakt-het-vuren en het opleggen van een blokkade.

Hij eindigt zijn bericht met een onheilspellend bedoelde retorische waarschuwing: hoewel de voortzetting van de huidige status quo voor Amerika onverdraaglijk is, heeft Iran zijn volledige potentieel nog niet ingezet. In zijn eigen woorden: "Terwijl wij nog niet eens begonnen zijn." 

Het is te hopen dat dit voor weinig — inclusief moorddadige onderdrukking van de eigen bevolking — terugdeinzende regime, nooit kernwapens zal bezitten, noch dat zij absolute macht zal uitoefenen over de Straat van Hormuz. Dat laat ook een dergelijke post op X zien. 

Helaas lijken we van beide op dit moment ver verwijderd.