Voor catastrofe Soedan gaat niemand de straat op
Terwijl de Europese Unie luidkeels actie eist tegen de humanitaire catastrofe en de straffeloosheid in Soedan, blijft het opvallend stil in de straten. Het lijkt de burger koud te laten; studenten demonstreren niet massaal voor de miljoenen slachtoffers in Soedan. De universiteiten blijven stil. Ook de media mogen zich dit aantrekken.
De cijfers zijn nochtans onbevattelijk. De VN bestempelt de situatie anno 2026 als de ergste humanitaire ramp van dit moment. Ongeveer 25 miljoen mensen zijn afhankelijk van hulp. De hongersnood verspreidt zich razendsnel, met 4 miljoen kinderen die lijden aan acute ondervoeding.
Cijfers en mensen
Na drie jaar oorlog is Soedan het toneel van de grootste ontheemdingscrisis ter wereld:
11,5 miljoen mensen zijn op de vlucht geslagen.
7,2 miljoen dwalen ontheemd rond in eigen land.
4,3 miljoen zijn de grens over gevlucht naar buurlanden.
Het dodental wordt geschat op 62.000 tot ruim 150.000, waarbij een deel door honger en ziekte.
Etnische zuiveringen
Vooral in Darfur herhaalt de geschiedenis zich op gruwelijke wijze. De door de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) gesteunde RSF voert daar, samen met hun voorgangers, gerichte etnische zuiveringen uit. Volkeren zoals de Zaghawa, Fur en Masalit zijn gericht het doelwit van systematische moordpartijen.
Hoewel het regeringsleger (SAF) eveneens oorlogsmisdaden pleegt en geen schone handen heeft, is de schaal van het geweld door de Arabische RSF-milities ongekend.
De politieke roep om gerechtigheid klinkt vanuit Berlijn, Brussel en andere Europese hoofdsteden, maar zonder maatschappelijke druk blijft Soedan een vergeten bloedbad. Blijkbaar is de ene humanitaire catastrofe de andere niet.