Bloedgeld: Hoe de Emiraten (VAE) en Colombiaanse huurlingen de val van Al Fasher beslechtten
Het rapport "Blood Money" van de Conflict Insights Group (april 2026) beschrijft hoe een door de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) gesteund netwerk van Colombiaanse huursoldaten een cruciale rol speelde bij de overname van de Sudanese stad Al Fasher in het West -Soedanese Darfur in oktober 2025 door de Rapid Support Forces (RSF). Zonder deze buitenlandse expertise hadden de belegering en de daaropvolgende wreedheden waarschijnlijk nooit op deze schaal kunnen plaatsvinden.
De val van Al Fasher
In oktober 2025 kwam er een einde aan de achttien maanden durende belegering van El Fasher, de hoofdstad van Noord-Darfur, toen de RSF de stad innam. De gevolgen waren catastrofaal: er werden talloze executies gemeld, waaronder de moord op meer dan 460 patiënten in een ziekenhuis. De aanklager van het Internationaal Strafhof heeft geconcludeerd dat er in de stad oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid zijn gepleegd.
De rol van de 'Desert Wolves/ Lobby's del Desierto'
Het onderzoek van CIG, gebaseerd op data van meer dan 50 mobiele apparaten, satellietbeelden en vluchtgegevens, legt een directe link tussen deze misdaden en een netwerk van Colombiaanse huurlingen. Deze huurlingen opereren onder de naam "Desert Wolves" (Lobby's del Desierto).
Hun bijdrage was niet beperkt tot zijlijnadvies. De huurlingen waren actief betrokken als: (1) Dronepiloten: Ze voerden aanvallen uit met geavanceerde onbemande vliegtuigen vanaf hubs zoals de luchthaven van de stad Nyala. (2) Artilleristen: Ze bedienden zware wapens tijdens aanvallen. (3) Instructeurs: Ze boden tactische training aan RSF-troepen en werden in verband gebracht met het trainen van kindsoldaten.
De route van de huurlingen
De huurlingen werden geworven in Colombia en reisden via een zorgvuldig opgezette logistieke keten naar het front in Sudan. Belangrijke schakels in deze route waren: Abu Dhabi (VAE): Training vond plaats in militaire faciliteiten zoals Ghayathi, onder toezicht van Emirati-officieren. Bosaso (Somalië): Een door de VAE gefinancierde basis van de Puntland Maritime Police Force diende als tussenstation. Kufra (Libië): Deze luchthaven fungeerde als cruciaal logistiek knooppunt. CIG stelde vast dat het aantal vrachtvluchten met Il-76 toestellen (vaak geassocieerd met wapenleveranties uit de VAE) hier vanaf april 2025 veertienvoudig toenam.
De financiering uit de Emiraten
Het netwerk wordt gefinancierd en aangestuurd door de Global Security Services Group (GSSG), een in de VAE gevestigd bedrijf. GSSG heeft nauwe banden met hoge regeringsfunctionarissen in de Emiraten en is gelinkt aan het zakelijke netwerk van de koninklijke familie. Hoewel de VAE officieel oproepen tot vrede, wijzen de data van CIG op voortdurende en substantiële militaire steun aan de RSF.
Conclusie op het slappe koord van de geopolitiek
Het rapport concludeert dat het UAE-Colombiaanse netwerk medeverantwoordelijk is voor de wreedheden in Darfur. De aanwezigheid van buitenlandse krachten intensiveert en verlengt het conflict in Sudan aanzienlijk. Terwijl de genocidale RSF steun krijgt via de VAE ontvangt het Sudanese leger (SAF) hulp van landen als Turkije en Iran. Volgens de onderzoekers is een onderhandelde oplossing de enige weg om een einde te maken aan het voortdurende bloedvergieten.
In de discussie rond de in het rapport Blood Money aangesneden thema's wordt een scherp contrast zichtbaar tussen de feitelijke verslaglegging en de morele interpretatie van de verantwoordelijkheid voor het geweld in Sudan. Het kernpunt van de kritiek is dat de RSF (Rapid Support Forces) de hoofdschuldige is aan de genocidale slachtpartijen en de humanitaire catastrofe in Darfur. Terwijl het rapport gedetailleerd aantoont hoe de RSF, met hulp van de Verenigde Arabische Emiraten en Colombiaanse huurlingen, El Fasher innam en daar gruweldaden beging, kiest de conclusie van het rapport voor een meer diplomatieke benadering. Hierin wordt gesteld dat de voortduur van het conflict te wijten is aan buitenlandse steun aan beide strijdende partijen (zowel de RSF als het Sudanese leger, de SAF). In de discussie wordt dit soms afgedaan als "vroom geprevel". De kritiek luidt dat deze vorm van politieke neutraliteit de werkelijke aard van het geweld maskeert: de RSF pleegt gericht genocide, terwijl de SAF de internationaal erkende, wettige regering vertegenwoordigt. Er wordt gepleit voor een duidelijke internationale koers: harde bestraffing en isolatie van de RSF voor hun oorlogsmisdaden, in plaats van een algemene veroordeling waarbij beide partijen op één hoop worden gegooid. De conclusie van deze discussie is dat internationale rapporten vaak balanceren op het slappe koord van de geopolitiek. Hoewel er stappen worden gezet via het Internationaal Strafhof en VN-sancties, blijft er een fundamentele kloof bestaan tussen de noodzaak om de specifieke daders van genocide aan te pakken en de diplomatieke wens om via algemene wapenstilstanden een einde aan de proxy-oorlog te maken. |
Meer info : BLOOD MONEY How UAE Support and Foreign Mercenaries Enabled the Fall of El Fasher
-S.jpg)
.gif)
