Leve de Koningin
Nu ook de PvdA aandringt op het terugdringen van de rol van koningin in een kabinetsformatie lijken mij de rapen wel gaar. Als onthuller van zowel de Lockheed- als de Northrop affaire kan mij niet verweten worden dat ik een overdreven liefde voor ons koningshuis heb.

Eind jaren zeventig schreven mijn collega Rien Robijns en ik een serie voor het dagblad Het Vrije Volk onder de titel ‘Het geheim van Soestdijk.’ Enkele van onze bronnen leven nog, maar ik kan de inmiddels overleden mannen wel noemen die ons toen vrijwel alle informatie verschaften.
De eerste was Anne Vondeling. Hij was toen voorzitter van de Tweede Kamer, daarvoor minister van Financiën en Kamerlid voor de PvdA. Een vrolijke Fries, die ook nog commissaris was van De Leeuwarder Courant en de voetbalclub Cambuur.
Hij vertelde ons dat toen het kabinet Biesheuvel viel in de begin jaren zeventig omdat de afsplitsing van de PvdA DS’70 onder leiding van de jonge Drees uittrad Biesheuvel in de formatie koningin Juliana bezocht. Biesheuvel gaf aan dat hij een andere parlementaire meerderheid wel kon vinden.
Juliana zweeg even. En zij sprak: ,,Meneer Biesheuvel, het is vreemd dat u dat uit mijn mond moet horen.’’
Biesheuvel: ,,Hoe zo mevrouw?’’
Juliana: ,,Heeft u nooit gehoord van het woord verkiezingen?’’
Die verkiezingen mondden uit in het kabinet Den Uyl.
Vondeling bezwoer dat hij dit zo letterlijk van Juliana had gehoord. Er waren ook nog andere zaken zoals de betaling van het hofpersoneel. Hij regelde dat via de voorzitter van de ambtenarenbond Van der Poel.
Vondeling zei: ,,Nog jaren later kreeg ik met de kerst wild opgestuurd van dankbaar hofpersoneel omdat zij eindelijk fatsoenlijk betaald kregen.’’
Met andere woorden. Wie de Nederlandse geschiedenis een beetje kent weet dat Oranje behoorlijk in onze genen zit.
Geert-Jan Laan