Viraal: 'Everybody to Kenmure Street' (IDFA)
De prijswinnende documentaire Everybody to Kenmure Street kan als schoolvoorbeeld gelden van Power to the People met succesvolle afloop. Op 13 mei 2021, dat jaar dag van het Suikerfeest, besluit de Britse immigratiedienst twee Sikhmannen in Kenmure Street op te pakken om te worden uitgezet. De twee mannen wonen al tien jaar in Glasgow, maar zitten nog in de verlenging van hun asielaanvraag. Met een busje met de tekst Immigration Enforcement en twee politieauto’s als escorte vindt de inval plaats.
Iedereen filmt
De inval, die vroeg in de ochtend plaatsvindt, wordt al snel opgemerkt door oplettende bewoners in de straat. Als vanzelfsprekend beginnen ze uit hun raam te filmen, sms-berichten te sturen en berichten op social media te posten. Eén voor één komen ze naar buiten en verzamelen ze zich rond het busje. Een actievoerder duikt zelfs onder het busje. De verspreiding van het nieuws gaat daarna al snel viraal. Wat begint met spontaan verzet van een handjevol individuen, leidt in de uren daarna tot een stroom van honderden inwoners uit Glasgow, die zich naar Kenmure Street begeven om zich bij het protest aan te sluiten.
'Dat pikken we niet'
Door het uitgebreid verzamelen van de talloze beelden van mobiele telefoons van aanwezigen en social media, wist regisseur Felipe Bustos Sierra het verloop van deze bijzondere dag tot in de details vast te leggen. De beelden worden versneden met interviews met demonstranten, die samen het verhaal van de dag vertellen. Ze laten hun namen achterwege en versterken als individuen daarmee dezelfde boodschap: ze halen twee mannen uit onze gemeenschap, dus we komen voor ze op, want dat pikken we niet!
Degenen die om verschillende redenen niet in beeld wilden, worden vervangen door acteurs. Zo neemt uitvoerend producent Emma Thompson de rol op van de Van Man, zoals de actievoerder onder het busje sindsdien genoemd wordt. Zijn moedige verzetsdaad wordt prachtig gespeeld door Thompson, die geplet onder het busje zijn verhaal vertelt.
Het enorme protest leidt tot meerdere vormen van onderlinge solidariteit. Er wordt een snackbar geïmproviseerd waar eten en drinken wordt gedoneerd, een toilet wordt opengesteld, iemand haalt dekens. Er wordt ook gezongen. Naarmate het protest aanzwelt, verschijnt er tevens een groeiende politiemacht, waardoor de spanning toeneemt. Dat leidt ertoe dat Aamer Anwar, een bekende advocaat, zich geroepen voelt om zich in te zetten voor onderhandelingen om zo tot een vreedzame oplossing te komen.
Migratie en nationalisme
Ook de politieke en ideologische kloof tussen het Britse migratiebeleid en de politieke cultuur in Schotland speelde een belangrijke rol in het verzet. De ochtendrazzia werd door menig Schot gezien als een ongewenste inbreuk op hun soevereiniteit. De keuze van de dag van het Suikerfeest versterkte daarbij het beeld van provocatie door meedogenloze Britse autoriteiten. In de film hangt een bewoner een spandoek uit zijn raam met een tekst die niets te raden overlaat.
Door de introductie van een compacte montage van archiefbeelden van het erfgoed van Glasgow wordt het protest in Kenmure Street in het licht van de geschiedenis geplaatst, die bestaat uit aan de ene kant de slavenhandel en aan de andere kant het verzet, zoals de scheepswerfstakingen. De geschiedenis van dat verzet dwingt respect af en de lange historie ervan wordt ook goed zichtbaar in de film. Zo is er een jonge activiste bij betrokken die in de jaren 90 vocht tegen kinderdetentie. En hoe toevallig woont er familie van de beroemde vakbondsleider Jimmy Reid in Kenmure Street. Niet onbelangrijk om te beseffen is dat er al jarenlang een sterke cultuur van onderlinge solidariteit en anti-uitzettingsnetwerken in de wijk genaamd Pollokshields bestaat.
Onze gemeenschap
Bustos Sierra, wiens ouders Chileense ballingen waren, heeft met Everybody to Kenmure Street een aangrijpende documentaire gemaakt. Tevens is het een hartverwarmend document over hoop in een tijd dat immigratie steeds verder onder druk komt te staan. Het beeld van honderden individuen die spontaan meehelpen een bus te blokkeren om te voorkomen dat twee leden uit hun gemeenschap worden weggevoerd, is ontroerend. Voor de aanwezige immigratiedienst en de politie is het vooral een verbijsterende ervaring.
Everybody to Kenmure Street toont een uniek staaltje van burgerlijke ongehoorzaamheid door een hechte gemeenschap, die spontaan opkomt voor twee van hun inwoners.
De documentaire is nog te zien op het IDFA 2026 in Amsterdam in het deelprogramma Best of Fests en draait vanaf 24 december in meerdere bioscopen.
.gif)
