Strijd tegen bureaucratie in 'A Wolf in the Suburbs' (IDFA)
Wolf Ruck is een geboren Duitser, voormalig Canadees olympisch kanoër en documentairemaker, die woont in de stad Mississauga. Naast zijn liefde voor de sport is zijn tweede passie de natuur. Het is zijn doel om zijn tuin om te toveren tot een bloeiend ecosysteem, oftewel rewilding. In de documentaire zien we dat de tuin van Wolf een oase is van rust met een weelde aan bloemen, insecten en vogels. Echter, als hij besluit op Facebook foto’s te delen van zijn tuin, wordt hij geconfronteerd met reacties van zijn buren, die de kans grijpen om hun ergernissen te uiten over het hoge gras.
Hoe prachtig zijn tuin ook is, het gaat volkomen voorbij aan het gezichtsveld van zijn buren, wier bekrompenheid zichtbaar wordt in de gefilmde beelden van hun aangeharkte gazons. Maar het blijft niet alleen bij ergernissen. Brieven van de gemeentelijke handhavingsdienst van het gemeentebestuur van Mississauga overspoelen zijn brievenbus.
Het maaiveld
Naast bekrompen reacties van zijn buren krijgt Wolf nu ook te maken met de bureaucratische regels van de stad Mississauga. De inhoud van de brief verraadt het dwangmatig achterhaalde verlangen om controle over de natuur te behouden en is daarnaast ook betuttelend. Samengevat is de boodschap: iedere huiseigenaar is verplicht het gras op zijn terrein tot 20 cm hoogte te maaien. Als daar niet aan wordt voldaan, zal dit leiden tot maatregelen zoals boetes, door de staat afgedwongen herstelwerkzaamheden op kosten van de eigenaar of strafrechtelijke vervolging. Wolf neemt deze informatie onverstoorbaar tot zich. Als uiteindelijk de gemeentelijke handhaving voor zijn deur verschijnt met meerdere grasmaaiers, ziet Wolf met lede ogen toe hoe zijn levenswerk gedeeltelijk om zeep wordt geholpen.
Still uit 'A Wolf in the Suburbs' Bld. courtesy IDFA
Wolf besluit de strijd aan te gaan met dezelfde uitgangspunten als die van een sporter. Zo krijgen we als kijker een vermakelijk lesje in de voorbereiding op een wedstrijd. Het wordt een heel traject waarin Wolf zich tot in de puntjes voorbereidt. Dat de gemeente Mississauga werkelijk geen idee heeft wat biodiversiteit inhoudt, blijkt uit de reactie van haar advocaat. Ze voorziet een doemscenario als Wolf zijn zin krijgt.
Regisseur Amélie Hardy en directeur fotografie Myriam Payette vielen met A Wolf in the Suburbs al meerdere keren in de prijzen. Niet alleen de prachtige fotografie van de natuur valt op, maar ook de keuze van het geluid is opvallend. Het enorme kabaal van de grasmaaiers versterkt het gevoel van vernietiging, met als contrast het liefelijke geluid van vogeltjes en zoemende bijtjes in de tuin. De documentaire is inmiddels ingestuurd voor de Oscars van 2027.
A Wolf in the Suburbs is een speelse, satirische korte film over een eigenzinnige man die weigert zijn idealen op te geven.
A Wolf in the Suburbs is te zien op IDFA in het programma Shorts: Fencing Off.
.gif)
