Nieuwjaarstoespraak burgemeester Carola Schouten: 'Veerkracht zit in onze stad en in onze genen' (tekst)
(Door Carola Schouten)
Goedemiddag allemaal, beste Rotterdammers. Iedereen hier uiteraard in de zaal, maar ook de mensen die thuis meekijken. Wat fijn dat jullie hier zijn en zelfs ook door de vele sneeuw hier naar toe zijn gekomen. Ik dacht nog van als het maar gaat lukken dat iedereen komt, Maar volgens mij hebben jullie allemaal heel hard je best gedaan. En fijn dat u hier bent. En allereerst wil ik u allemaal natuurlijk een gezond en gelukkig nieuwjaar wensen. Voor uzelf, voor de mensen van wie u houdt en voor iedereen met wie u deze stad deelt. En aan het begin van een nieuw jaar kijken we vooruit. Maar sta mij toe ook nog om even terug te kijken. Want het afgelopen jaar was het jaar waarin u mij de stad heeft laten zien. Ik mocht op veel plekken komen. Ik mocht meedoen, meevieren en soms ook mee rouwen. U liet mij dichtbij uw leven komen en het Rotterdam zien. Waar u zich met hart en ziel voor inzet. En ik heb ervan genoten. Van Rotterdam Pride tot Chinees Nieuwjaar en van een marathon tot het zomercarnaval.
Waar u zich met hart en ziel voor inzet
Bij alle grote en kleine evenementen en bijeenkomsten zag ik hoe iedereen diep verknocht is aan de stad en aan elkaar. Of het nu gaat. Of het nu ging om samenredzaamheid of jongerenwerk in de wijken. Prachtig om te zien. Maar dan kan ik ook niet heen. Hoe afgelopen jaar begon. Met zoveel verdriet en angst vanwege de moorden die plaats hadden gevonden. En het laat me nog steeds niet los. Maar we hebben ook de handen ineen geslagen om de angst niet te laten overwinnen. Heel praktisch, met maatregelen, maar ook met de resolute weigering om de wijk over te leveren aan angst. Door juist elkaar op te zoeken en het onderlinge contact te verstevigen. En daar prijs ik de inwoners van IJsselmonde om alle Rotterdammers die met opgerolde mouwen in 2025 zich verantwoordelijk toonden voor onze stad. Ik dank u voor al het werk wat u in deze stad verricht door het licht wat u daarin brengt, door te benadrukken wat ons daarin bindt. En bij mijn installatie noemde ik het al Wij zijn Rotterdam. Maar als we terugkijken, kunnen we dan ook optimistisch zijn?
Ik dank u voor al het werk wat u in deze stad verricht
U kunt zeggen nou, er was ook veel wat ons uiteen dreef afgelopen jaar. Hoezo zijn wij Rotterdam? Ik herken de ander in mijn directe omgeving niet meer. We hebben geen gemeenschappelijkheid of er is helemaal geen plaats voor mij in deze stad. Letterlijk. Niet omdat er een gebrek aan woningen is, maar ook figuurlijk omdat ik weggekeken wordt. En als we niet oppassen, worden we cynisch. Als we cynisch worden, is de kans groot dat we ons afkeren van onze omgeving. En daar zit mijn zorg. Die herkent u misschien allemaal. Want we zien dagelijks de grimmige mechanismen en uitwissen, wassen van cynisme en onverschilligheid om ons heen. Het valt meteen op dat het stoort, omdat het haaks staat op de schoonheid van onze stad. Omdat sommige mensen lak hebben aan de publieke ruimte en de mensen die zich erin begeven, omdat zij alleen gericht zijn op hun egoïstische plezier en belangen, ongeacht de consequenties voor Rotterdam en de Rotterdammers. Die uitwassen zijn bij velen van ons bekend. Je ziet het terug in de troep op de straat en je ziet het terug bij het onbeschaafde en soms zeer gevaarlijke gedrag.
Hoezo zijn wij Rotterdam?
En ja, dit zagen we ook terug op oudjaarsnacht waarin gericht op onze agenten en hulpverleners werd gejaagd. En laat dit eens tot u doordringen. Degene die een hele nacht klaar staan voor de ander, worden zelf het mikpunt van agressie. Met levensbedreigende situaties als gevolg. En je ziet het ook terug als raadsleden worden bedreigd die belangrijke beslissingen nemen over een stad. Ik maak mij hier grote zorgen over. Over die afkeuring van de maatschappij met verhard en achteloos egocentrisme als resultaat. En dan vraag ik me echt af hoe heeft het zover kunnen komen? Hoe heeft het zover kunnen komen dat er zo met onze stad en onze mensen wordt omgegaan? Maar ook wat zetten wij er tegenover? En natuurlijk zal ik vanuit mijn rol kijken wat ik kan doen en zal ik dat ook doen? Ik ga daar echt mijn schouders onder zetten. Maar zullen we niet allemaal zeggen dit accepteren we niet meer. We accepteren het niet meer dat er zo met onze stad en onze mensen wordt omgesprongen. Het moet klaar zijn met die verharding, met onverschilligheid voor de ander, alleen maar om de eigen wil door te drukken.
Het moet klaar zijn met die verharding, met onverschilligheid
Ik wil geen stad waarin mensen lak hebben aan diezelfde stad en haar welwillende inwoners. Dat diezelfde stad gebukt gaat en mag opdraaien voor de rotzooi en ellende van diezelfde groep. En we kunnen er iets aan doen, want ik weet dat er veel Rotterdammers zijn die het die dit ook zo ervaren en daarom iedere dag hun stinkende best doen het tij te keren. Het kan soms voelen als een gevecht tegen de bierkaai, maar dat is het niet. Echt niet. Rotterdam is te mooi om uit te leveren aan verval. En het zit ook niet in ons, in u niet, in mij niet. En ik ga daar zelf dus ook mijn mouwen weer voor opstropen. We doen dit samen, u en ik en we kunnen dit zeker. De aanwezigen in deze zaal en voor de kijkers thuis. Hier staan allemaal Rotterdammers die zich het afgelopen jaar hebben ingezet voor de stad en voor anderen. Zichtbaar en onzichtbaar. Betaald en onbetaald. Voor jong en oud, bekenden of onbekenden in ondernemingen en verenigingen, in buurten, op straat en achter de voordeur.
Ik wil geen stad waarin mensen lak hebben aan diezelfde stad
Onze stille krachten. Onze stadsverwarmers. Dank jullie wel. En ook vanaf hier extra dank voor alle hulpverleners die in touw waren. Oudjaarsnacht. Onze politie, onze brandweer, onze ambulance medewerkers, de handhavers, de artsen, verpleegkundigen, jongerenwerkers en alle anderen die actief waren. Mensen die werken terwijl anderen vieren. En ik hoop dat u daar nu toch ook een applaus voor zou willen geven. Al deze constructieve Rotterdammers vormen de ruggengraat van onze stad. En deze krachten hebben we allemaal nodig om ons teweer te stellen tegen het doorgeslagen egocentrisme dat we ook zien. We kunnen dit. Die veerkracht zit in onze stad en in de genen. Ook bij u. Ook bij de Rotterdammers die ons voorgingen. En de vorige eeuw geeft ons het beste voorbeeld. Na het bombardement moest Rotterdam niet alleen haar gebouwen herstellen, maar ook haar ziel. Het werd een stad die zich niet liet breken door verlies, maar die zich daarboven verhief met een gezamenlijke missie de wederopbouw en daar de schouders onder zetten. In verbinding met elkaar en voor elkaar. Met een enorme veerkracht.
Met een enorme veerkracht
Na het bombardement, tijdens de razzia's en de hongerwinter. Toen alles onzeker was, koos Rotterdam niet voor stilstand, maar voor vooruitgang. Niet voor pessimisme. Maar voor optimisme. Niet voor afwachten, maar voor opbouwen en niet wegzakken in het drijfzand van apathie en cynisme, maar juist opbouwen en aanpakken en doorgaan tot de stad verscheen, die weer hoop en houvast bood. Samen schouder aan schouder. En die geschiedenis heeft ons gevormd. Zij heeft ons geleerd om niet te blijven hangen in het hier en nu, maar door te blijven gaan, juist als het moeilijk wordt. Door ons niet af te keren van de werkelijkheid, maar ons juist actief te bemoeien tegen diezelfde werkelijkheid. Om haar ten goede te veranderen. En dat vraagt gemeenschapszin en optimisme. Twee kenmerken die Rotterdam van oudsher in zich draagt. En in de donkerste momenten van onze geschiedenis heeft onze stad bewezen wat zij in zich draagt. Toen alles op het spel stond, bleek hoe sterk wij samen waren. Niet ieder voor zich, maar hand in hand. En die mentaliteit, die zit nog steeds in het hart van de stad.
Niet voor afwachten, maar voor opbouwen
Ze heeft ons gemaakt tot wie we nu zijn. En die mentaliteit, die blijft ook dit jaar broodnodig. Juist om iets positiefs tegenover het cynisch egocentrisme van sommigen te stellen. En daarom roep ik iedereen hier en thuis dan ook op Word niet cynisch, maar doe een beroep op uw innerlijke Rotterdamse kracht en neem ook verantwoordelijkheid voor uw eigen omgeving. Sta op waarvoor Rotterdam al eeuwenlang voor staat. Voor samen de schouders eronder. Juist als het moeilijk wordt, of soms zelfs uitzichtloos, lijkt iedere beweging de goede kant op telt. En om het meer Rotterdammers we dit doen, hoe meer effect het zal hebben. En een krachtig Rotterdam vraagt om betrokken Rotterdammers. Om mensen die zowel aanpakken als hun stem laten horen. Bijvoorbeeld bij de komende gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart. In een tijd waarin democratie geen vanzelfsprekendheid meer is, moeten we stilstaan bij hoe groot het voorrecht is om onze stem uit te brengen. We hoeven maar naar de huidige, onzekere geopolitieke situatie te kijken om te beseffen hoe broos en belangrijk democratie is. En op dit moment zitten bijvoorbeeld tal van mensen in Caribisch Nederland en hun familie hier in spanning vanwege de ontwikkelingen in Venezuela.
In een tijd waarin democratie geen vanzelfsprekendheid meer is
En ik ben in gedachten bij hen. Het versterkt mijn gevoel over hoe belangrijk vrije verkiezingen zijn in een gezonde democratie. En daarom is het zo belangrijk dat we pal voor de democratie blijven staan. En dat we onze raadsleden en kandidaten voor de volgende raadvol steunen. En als er sprake is van bedreigingen en agressie aan hun adres, dat we dat luid en duidelijk veroordelen. We staan voor onze mensen. Ook dat hoort bij een krachtig Rotterdam. Dus ga stemmen komende 18 maart, vóór de gemeenteraadsverkiezingen en de wijkraden. En moedig ook anderen aan om te stemmen. Ga het gesprek aan in uw straat, op uw vereniging en in uw familie. Organiseer bijeenkomsten, haal alles uit de kast om zo veel mogelijk Rotterdammers te betrekken. Want hoe sterker onze lokale democratie, hoe sterker onze stad Rotterdam verdient. Mensen die de stad zien als hun stad, als verlengstuk van zichzelf en daar iedere dag zich hard voor maken. Die zich niet afkeren, maar juist toe keren naar de stad en haar inwoners. Mensen zoals u hier in deze zaal en mensen die nu meekijken.
Haal alles uit de kast om zo veel mogelijk Rotterdammers te betrekken
Samen kunnen we iedere dag de stad mooier achterlaten dan de dag ervoor. Geen loze woorden, maar goede daden. En het gaat ons lukken. Want wij zijn met meer. Beste Rotterdammers, ik rond af. Wat ik u dit nieuwe jaar toewens is dat we blijven zien wat goed en mooi is aan onze stad. En dat we blijven werken aan wat kan en mogelijk is. Samen, naast en met elkaar. Verenigd in groen witte kracht, vertrouwend op onze gezamenlijke kracht en veerkracht. Kracht die we concreet omzetten in iets positiefs voor iedereen. We kunnen dit. Dat geloof ik en dat weet ik. Ik zie het iedere dag en ik ga hier zelf ook mee aan de slag. Als we allemaal ons best doen voor de stad die we het liefst onder onze voeten hebben, vergt dat een inspanning van ons allemaal. En dat allemaal op z'n Rotterdams. Met een warm hart, met een koel hoofd, met durf. Met creativiteit, met elkaar. En het gaat ons lukken. Want wij zijn Rotterdam. Dank u wel.
(De tussenkopjes met citaten uit de tekst zijn van Vandaag&Morgen)
.gif)
