National Security Strategy: nieuwe Monroe-doctrine gooit weg wat sinds WOII goed was voor Amerika
De Amerikaanse National Security Strategy van november 2025 neemt de facto afstand van op regels gebaseerde wereldorde van na 1945. De VS onder Trump nemen daarmee feitelijk afstand van de macht die zij samen met andere democratieën na de Tweede Wereldoorlog hebben opgebouwd. Trump en Mag doen daarmee en door hun korte tijdshorizon feitelijk het omgekeerde van wat ze beweren: In plaats van Amerika groot te maken, perken ze haar macht in.
Weggooien wat Amerika sterk heeft gemaakt
De naoorlogse liberale internationale orde functioneerde als een coördinatieregime dat verspreide democratische staten omvormde tot een collectieve strategische actor. Door de Amerikaanse leiding te verankeren in regels en instellingen, verminderde deze orde strategische free riding - het gratis meeliften (alweer een omgekeerde van wat Trump beweert). Door defensie voor een groot deel uit handen van partners te nemen verzekerde de VS zich van bondgenoten en versterkte haar geloofwaardigheid en verhoogde De transactionele aanpak van het trumpisme ondermijnt dit regime door voorwaardelijkheid en tijdelijke volatiliteit te signaleren. Bondgenoten, geconfronteerd met toenemende onzekerheid, dekken zich rationeel in door hun afhankelijkheden op het gebied van veiligheid, economie en technologie te diversifiëren. Dit gedrag, hoewel individueel rationeel, ondermijnt collectief de afschrikking en verlaagt de kosten voor het opsporen van revisionistische machten.
Een nieuwe Monroe-doctrine: de “Trump Corollary”
De National Security Strategy van november 2025 positioneert Europa als een strategische maar verzwakte partner én plaatst die Europese dimensie nadrukkelijk naast een hernieuwde Monroe-doctrine, door de regering zelf aangeduid en letterlijk benoemd als als de “Trump Corollary”. Europa wordt omschreven als een continent dat niet enkel economisch terrein verloor — het aandeel in het wereld-BBP daalde van 25 procent in 1990 naar 14 procent vandaag — maar vooral existentiële crisisverschijnselen vertoont: massamigratie, verlies aan nationale identiteit, een transnationaal bestuursmodel dat democratie en soevereiniteit ondermijnt, en een continent brede culturele en demografische erosie
Vrede in Oekraïne vanwege het evenwicht met Rusland
Washington verklaart daarom dat vrede in Oekraïne een Amerikaans kernbelang is, niet primair om Europa te “redden,” maar om escalatie te voorkomen, economische stabiliteit te herstellen en opnieuw strategisch evenwicht met Rusland te creëren, omdat Europese regeringen ondanks hun militaire overwicht op Moskou politieke verlamming tonen en oorlogsdoelen hanteren die niet meer parallel lopen met hun samenlevingen
Europa moet het alleen doen en Amerika verzwakt zichzelf
In dit kader benadrukt Washington dat Europa zijn defensie moet hernationaliseren en de VS niet langer kan beschouwen als permanente veiligheids-sponsor of institutionele remstofhouder van NAVO-expansie; Europa moet weer een zelfbewuste, soevereine beschaving worden die meewerkt aan evenwicht in plaats van afhankelijkheid.
In de nieuwe wereld gooien Trump en zijn aanhangers de internationale orde en Amerika's leiderschap daarin voor een belangrijk deel weg; dezelfde orde en hetzelfde leiderschap die Amerika tot supermacht hebben gemaakt.
Meer info: National Security Strategy