Warm welkom: ‘OPROTTERDAMMERS’

24 februari 2016 door Jan van der Tak
Warm welkom: ‘OPROTTERDAMMERS’

(Een van onze trouw reagerende mensen is Jan van der Tak (Johannes). Hij blijkt een Rotterdammer te zijn die van zijn hart geen moordkuil maakt. Plaatsing van dit artikel wil niet zeggen dat de hoofdredactie van Rotterdam Vandaag & Morgen het met zijn mening eens is).

Regelmatig trekken mijn vrouw en ik er een lang weekend op uit en zo kwamen wij half februari in de prinsenstad Leeuwarden en een dag later ook in het nabij gelegen Grou, het pittoreske watersportdorp in midden Friesland.
Het weer was aardig voor de tijd van het jaar en we namen ons voor het ‘Paad van Grou’, een wandelroute langs de historische panden te volgen.

Tot onze verbazing bleek dat de Grousters op onze komst hadden gerekend, dat zagen wij aan de tekst ‘OPROTTERDAMMERS’ op een spandoek boven de weg, geen woord Fries bij dachten we nog. Maar later bleek het een welgemeend advies, maar gelukkig niet aan ons.

 

 

 

'We zagen half februari in Grou een soort van Sinterklaas in een witte mantel de glunderende Friese kindertjes langslopen om snoep uit te delen'. Stills: Omroep FrieslandVerrassing
Er wachtte ons nog een verrassing want hoewel wij de Sinterklaasviering halverwege februari al weer lang waren vergeten, dachten we dat de Goedheiligman en zijn hulpjes al weer lang en breed in Benidorm huisden. Toch kwamen we hem half februari in het plaatsje Grou tegen. Naast een eigen taal blijken de Friezen er dus ook een geheel ander kalender op na houden. Nog even dacht ik de avond ervoor te zijn doorgeschoten met de Beerenburg maar mijn echtgenote zag het ook, daar ging toch echt, een soort van Sinterklaas de glunderende Friese kindertjes langs om snoep uit te delen.
Ik zeg een ‘soort van’ want de oude baas ging gekleed in een witte mantel, waarschijnlijk zijn zomer-outfit en dit keer zat hij niet op een schimmel maar op zo’n prachtig zwarte volbloed. Maar hij was het echt. Dat zag ik aan zijn hulpje die ik gelijk herkende als de enige echte Zwarte Piet.

Specialiteit
Verbazing alom dus en tijd voor een plaatselijke specialiteit, Dokkummer koffie met Oranje koek en het uithoren van de blonde serveerster. Wat deed de Sint in februari in Friesland?
Het blijkt te gaan om een lokale traditie welke terug gaat naar de 12e eeuw toen ene Sint Petrus of ‘Sint Piter’ de beschermheilige was van de lokale vissers en zelfs het Hervormde dorpskerkje werd aan deze katholieke heilige gewijd.
Die vissers vertrokken dan vroeg in het jaar op een hachelijk tocht naar de Noordelijke IJszee en het uitvaren werd vooraf gegaan met feest en veel drank, waarschijnlijk om moed te verzamelen.
Tot midden 19e eeuw vierde de vissers en inwoners dit feest in meerdere Friese kustplaatsen en men vertrok daarna met waarschijnlijk straalbezopen bemanningsleden. Nu is in de noordelijke provincie Grou nog het enige dorp dat deze traditie levend houdt en jaarlijks viert men in februari in dit leuke Friese dorpje het 'Sint Piterfeest'.
Maar waarom waren wij Rotterdammers volgens het spandoek niet welkom en moesten we maar oprotten?

 

 

 

 

'We kwamen er in Grou achter dat er nóg een intocht werd verwacht en wel van een groep militante activisten getooid met baretten van de Black Panters die een nuttige tijdsbesteding zien in het verstieren van Hollandse tradities en kinderfeestjes'.Andere intocht
We kwamen er al snel achter dat er nóg een intocht werd verwacht en wel van een groep militante nep-activisten getooid met baretten van de Black Panters die een nuttige tijdsbesteding zien in het verstieren van Hollandse tradities en kinderfeestjes. En laat het merendeel van hen nu juist uit Rotterdam afkomstig zijn.
Ze waren ’s ochtends vertrokken om tegen een jaarlijks toneelstukje te protesteren maar zoals je van deze groep mag verwachten waren ze veel te laat. Tja, je moet er wél wat voor over hebben.
De groep besloot daarom de Sint dan maar achterna te lopen maar snel daarna raakten de militante Quincy-adepten ingesloten tussen de politie en groepjes boze Friezen. Er werden rake klappen uitgedeeld.
Dat werd een stille aftocht om met blauw geslagen koppen weer terug te keren naar de Randstad. Later hoorden wij dat één van de actievoerders onderweg van de opwinding was overleden en ach dat wens je ze dan ook weer niet toe.

En wij? We deden ons best om niet op te vallen door zo plat mogelijk Limburgs met elkaar te ‘klappen’ en vierden het Sint Piterfeest met de Friese kindertjes en met een aantal speciaal uit de VS overgekomen oud-Grousters die vol verbazing het getrek en geschreeuw hadden gadegeslagen.

Tot 5 december maar weer.

 

 

 

 

 

Cookies

Deze website gebruikt noodzakelijke cookies voor een correcte werking en analytische cookies (geanonimiseerd) om de statistieken van de website bij te houden. Marketing cookies zijn nodig voor laden van externe content, zoals YouTube-video's of widgets van Sociale Media. Zie ons cookiebeleid voor meer informatie, of om je instellingen later aan te passen.