Deze activiteit vindt op dit moment plaats.

Volkskrant Beeldende Kunst Prijs 2024

Volkskrant Beeldende Kunst Prijs 2024
Bld. courtesy Sted Museum Schiedam

Victor Crepsley, Sebastian Haquin, Narges Mohammadi, Josse Pyl en Dion Rosina zijn de genomineerden voor de vijftiende editie van de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs. Vanaf 6 april is werk van deze kunstenaars te zien in een groepstentoonstelling in Stedelijk Museum Schiedam.

De vijf genomineerde kunstenaars voor de vijftiende editie van de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs presenteren hun werk van 6 april tot en met 23 juni 2024 in het Stedelijk Museum Schiedam. Bekendmaking prijswinnaar: mei 2024. Bekendmaking publiekswinnaar: zondag 9 juni 2024.


Stem op jouw favoriet!
In mei maakt de vakjury bekend welke kunstenaar de winnaar wordt van de hoofdprijs van tienduizend euro. Maar jij kunt ook stemmen! In de tentoonstelling staat een stembus waar je jouw stem kunt achterlaten. De publiekswinnaar wordt op zaterdag 9 juni bekend gemaakt tijdens een speciale publieksdag en wint een bedrag van tweeënhalfduizend euro.

Scouts en Publieksprijs

Voor deze editie hebben modeontwerper Duran Lantink, kunstenaar en curator Charl Landvreugd, curator Inez Piso, kunstenaar Constant Dullaart en kunstcollectief/galerie Opperclaes (Linda van der Vleuten en Bruce Tsai) kunstenaars voorgedragen. Deze vijf scouts treden op als ‘ambassadeur’ van een kandidaat en houden bij de opening van de tentoonstelling een pleidooi waarom hun kunstenaar de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs verdient. Uiteindelijk kiest een professionele jury, die bestaat uit tenminste een eerdere winnaar, wie de winnaar van de prijs wordt. Deze winnaar wordt in mei bekend gemaakt.

Maar het publiek kan ook stemmen: de publieksfavoriet wint €2.500. Bezoekers kunnen hun stem achterlaten in een stembus in de tentoonstelling. Op zondag 9 juni wordt de publieksfavoriet bekend gemaakt tijdens een speciale publieksdag.

Over de vijf genomineerde kunstenaars

 

Victor Crepsley
Victor Crepsley heet eigenlijk Jason Dolman (1996). Zijn alter ego is afgeleid van Larten Crepsley, de vampier uit een boekenreeks. Je kunt in die naam ook de woorden ‘victorie’ en ‘crap’ lezen, ofwel ‘overwinnaar van het vuil’.

Van Flügelflesjes tot Playmobil-magazines: met de spullen die hij verzamelt, bouwt ­Victor Crepsley een wereld die volgens hem ‘universeel is in zijn schoonheid en zijn lelijkheid’. Hij mixt film, collage, sculptuur, muziek, fotografie en liveperformance tot verleidelijke en soms hysterische kunstwerken.

Duran Lantink over zijn keuze voor Victor Crepsley: ‘Het verrast mij altijd hoe veelzijdig Victors werk is.’


Narges Mohammadi
​Narges Mohammadi (1993) vluchtte als kind met haar ouders uit Afghanistan. Haar bekroonde afstudeerproject aan de kunstacademie in Den Haag bestond uit een architectonische installatie van 700 kilo Perzische halva, een traditioneel dessert uit het Midden-Oosten.

Met een zes meter hoge ui van suikerglas eerde ze haar vader, die overleed toen ze nog een kind was. Scout en curator Inez Piso moet door dat werk altijd aan Narges Mohammadi denken als ze uien snijdt, ‘omdat ze met alledaagse materialen en eetrituelen zulke krachtige herinneringen oproept’.

Scout Inez Piso over haar keuze voor Narges Mohammadi: ‘Narges’ kunst is toegankelijk en weet me te ontroeren, omdat ze met alledaagse materialen en eetrituelen krachtige herinneringen oproept. Als ik in de keuken sta en uien snij, denk ik elke keer aan haar werk.’


Sebastian Haquin
​Sebastian Haquin (1991) is een figuratieve schilder die een eigen draai geeft aan portretten, stillevens en allegorische scènes. ‘Op poëtische wijze en met een lichte queer ondertoon verbeelden de schilderijen de onderliggende nervositeit van twintigers en dertigers’, aldus kunstenaar Charl Landvreugd, die Haquin heeft voorgedragen.

Haquin werd geboren in Londen, deed de kunstacademie in Melbourne en werkt sinds een aantal jaren in Rotterdam. Hij schildert zijn olieverfschilderijen nat-in-nat, dus zonder dat de lagen tussendoor drogen. Zijn startpunt zijn dromen en vervormde herinneringen, die hij met modellen naschildert.


Dion Rosina
De schilderijen en mystieke collages van Dion Rosina (1991) zijn gebaseerd op historisch beeldmateriaal, onverklaarbare fenomenen, mythologie en zijn persoonlijke verbeelding. Ze draaien om de onderbelichte geschiedenis van de Afrikaanse diaspora en hoe die tot nu toe doorwerkt.

‘Dion Rosina ziet kans om historische beelden een nieuwe, hedendaagse en gelaagde betekenis te geven’, aldus het kunstcollectief Opperclaes, dat hem heeft voorgedragen. ‘Door de representatie van personen van kleur in zijn werk verrijkt hij het verhaal van de Nederlandse schilderkunst.’


Josse Pyl
Josse Pyl (1991) ziet onze dagelijkse omgeving als één groot taalweb. Dat web – niet alleen letters en lijnen, maar bijvoorbeeld ook een aanraking – wordt verbeeld in tekeningen, sculpturen, architectonische installaties en video’s. Pyl onderzoekt taal als een ‘kneedbaar materiaal dat onze omgeving en ons denken vormgeeft’.

Scout Constant Dullaart over zijn keuze voor Josse Pyl: ‘Het gevoel van enthousiasme en plezier overviel me toen ik op de Werkplaats Typografie voor het eerst zijn werk zag en ook gelijk de angst dat ik door mijn aanwezigheid de intieme choreografie van logica en gekte kon verstoren.’


Wanneer?
Van 6 april 2024 00.00 uur tot 23 juni 2024 00.00 uur
Organisator
Stedelijk Museum Schiedam
(0)10 246 3662 (Sandra Jongenelen)
sandra@stedelijkmuseumschiedam.nl
Locatie:
Hoogstraat 112
3111HD Schiedam
Cookies

Deze website gebruikt noodzakelijke cookies voor een correcte werking en analytische cookies (geanonimiseerd) om de statistieken van de website bij te houden. Marketing cookies zijn nodig voor laden van externe content, zoals YouTube-video's of widgets van Sociale Media. Zie ons cookiebeleid voor meer informatie, of om je instellingen later aan te passen.