Kluspandemie
Het coronavirus heeft misschien ook z’n voordelen. Er is werkelijk een kluspandemie uitgebroken. Overal zie je activiteit, in de tuin, op het dak, straatje leggen, planten en bomen stekken. Iedereen gaat zijn lijstje af: wat is er nog te doen aan huis en tuin. Ik krijg zelfs de neiging om de auto te gaan wassen. Iets waar ik werkelijk als laatste aan denk en een broertje aan dood heb.
Ik heb wel de hond geknipt en geschoren, niet helemaal gelukt trouwens. Ik sprak een onderwijzer, die een hele grote schuur in zijn tuin bouwt. Hij is al ver gevorderd en hij hoopt het af te krijgen voor hij weer aan de bak moet op school. Niet dat hij dat erg vindt, hij maakt al wekelijks iedere maandag plannen voor zijn leerlingen inclusief een rooster, dus betrokken is hij. Maar de scholen gaan zeker zachtjes van start. Een werkelijkheid die binnenkort in beperkte mate weer van kracht is. En dat is wel een goede ontwikkeling, de kinderen krijgen de kriebels thuis en de ouders willen ook wel weer een beetje ruimte. Even samen naar bed of wellicht zelfs aan het werk. En als de horeca de formules later ook heeft aangepast, misschien weer eens een terrasje pikken. Opa en oma in de tuin bezoeken of uitnodigen voor een barbecuetje, samen aan een heel lange tafel.
Dat is toekomstmuziek. Als alle klussen zijn gedaan, is Nederland wel weer toe aan een beetje meer vrijheid. Vakantie vieren in de tuin, verder komen we niet. Of dat erin zit zal moeten blijken, dus verzin nog maar een paar karweitjes. De Kluspandemie is nog lang niet ten einde.
.gif)
