Racistische aanval op Wilders
Als klein jongetje viel Geert Wilders in oma’s ketel met pisang goreng. Sindsdien verft hij zijn haar blond en heeft hij de pest aan mohammedanen. Of zoiets. Dat is de strekking van een groot verhaal in de Groene Amsterdammer over de Indische afkomst van de PVV-voorman. Het wachten was op een hilarische column van Nico Dijkshoorn, en ja hoor. Er is ook al een briljante jeugdfoto opgedoken van Geert-met-krullenbos, als ie het echt is.
Toch is het ook een beetje triest dat deze ‘onthullingen’ over Wilders dezelfde denkfout maken als de blonde Satan zelf, namelijk een ongelooflijke generalisatie. Het artikel reduceert het politieke programma van de PVV volledig tot een Indisch complex, dat de Indo’s (landgenoten van gemengde afkomst) opdeden in de Gordel van Smaragd. Uit angst voor de crisis en het opkomende Indonesische (moslim)zelfbewustzijn, vervielen zij in de jaren dertig in een stevig Hollands nationalisme. Zo, die zit.
Het artikel noemt vele Indische Nederlanders die een rol speelden in die nationalistische beweging. Tel daarbij op dat Wilders’ opa en oma destijds berooid terugkeerden uit de overzeese kolonie, en je hebt de allesverklarende roots te pakken: ‘De islam terugdringen en andere neokoloniale drijfveren lijkt Wilders van de Indische NSB te hebben gekopieerd.’ Eh… nog nooit gehoord van 11 september of de moord op Theo van Gogh? En betekent deze ontmaskering dat we nu op onze hoede moeten zijn voor Indo’s, want dat zijn toch stiekem allemaal islamhaters? Als dat geen racisme is…
Tuurlijk heeft Wilders’ denken een ontwikkeling doorgemaakt, maar die heeft te maken met gebeurtenissen ver nádat wij Indië verloren. En die uitstekend te traceren is, want de populist zit zelf al tijden onder de Haagse kaasstolp. Als rechtsbuiten van de VVD was Wilders een gewaardeerd Kamerlid, die zich niet als enige zorgen maakte over orthodoxe invloeden uit het olierijke Saoedi-Arabië. De breuk met zijn partij ging over Turkije, en ook daarin vond hij menig gerespecteerd intellectueel aan zijn zijde.
Als PVV-voorman begon hij nog vrij gematigd, door alleen de strijd aan ‘de uitwassen van’ de islam te verklaren. Steeds scherper richtte hij zijn vizier op het geloof zelf, met beruchte vergelijkingen van de Koran met Mein Kampf en van islam met nazisme. Culminerend in een idiote oproep om ‘miljoenen’ moslims die niet willen assimileren, uit Europa te trappen. Ja, daar ging Wilders duidelijk te ver, door niet de bal (islam) maar de man (moslim) te spelen. Maar wat dat allemaal met Nederlands-Indië te maken heeft…?
Misschien is het zijn afkomst, misschien zijn het de doodsbedreigingen, misschien is het een complot van de Mossad… Al die psychologische verklaringen doen er niet zoveel toe: alleen met argumenten is het debat met Wilders te winnen. Bijvoorbeeld dat het best meevalt met het aantal moslims in Nederland. En dat de grenzen dichtgooien voor Oost-Europa een economische blunder zou zijn. Ik noem maar wat. Als het maar over de inhoud gaat. Tja, de familiegeschiedenis van Geert: interessante genealogie, mislukte psychologie.
PS Wilders’ peroxide lokken hebben hem toch zeker één stem opgeleverd. Bij de verkiezingen van 2003 mocht een linksige collega ook voor haar liberale vriendje stemmen, als het maar op een VVD’ er was. Op de vraag wie de gelukkige was geworden, antwoordde ze lachend - en in alle onschuld: ‘Die met dat Mozart-kapsel natuurlijk…’
Dit artikel is ook gepubliceerd op www.pluspost.nl
.gif)
