Hoe leven we samen in de laatmoderne stad?
Hoe ziet een stad eruit die niet enkel draait om constante consumptie, efficiëntie en ontwikkeling? Schrijver en columnist Marian Donner, auteur van het succesvolle Zelfverwoestingsboek: waarom we meer moeten stinken, drinken, bloeden en dansen richt zich in haar werk tegen de maakbaarheidssamenleving en de dwingende cultuur van zelfoptimalisatie. Ze pleit voor een omgeving die niet afstompt, maar voedt, hoe werkt dat precies? Hoe bouwen we aan nieuwe solidariteit en gemeenschap, dwars door de systemen heen?
Hittestress, woningnood, drugscriminaliteit en groeiende ongelijkheid. Het leven in de grote stad is ook leven met onleefbaarheid. Maar hoe doe je dat? In de nieuwe serie Stadsfilosofie gaat programmamaker en historicus Marianne Klerk op zoek naar een antwoord. De eerste gast: schrijver en columnist Marian Donner, auteur van het succesvolle Zelfverwoestingsboek: waarom we meer moeten stinken, drinken, bloeden en dansen.
Hoe ziet een stad eruit die niet enkel draait om constante consumptie, efficiëntie en ontwikkeling? Wat is het alternatief? En bestaat er zoiets als antikapitalistische, of zelfs revolutionaire stadsontwikkeling?
Donner richt zich in haar werk radicaal tegen de maakbaarheidssamenleving en de dwingende cultuur van zelfoptimalisatie. Ze pleit voor een omgeving die niet afstompt (of zelfs doodt) maar voedt. Welke ruimte blijft erover voor de ‘onberekende’ mens in een stad die draait om rendement? Hoe claimen we het recht terug om te dwalen en spelen? En hoe bouwen we aan nieuwe solidariteit en gemeenschap, dwars door de systemen heen?
Dit is een programma van Debatpodium Arminius en de faculteit filosofie van de EUR. Boekhandel vanGennep is aanwezig met een boekentafel.