zaterdag 22 januari 2022

webMagazine over stad, cultuur
en wereld

Undercover op het Kralingse popfestival

3 september 2009 (de Redactie)

Woodstock was aardig, maar Kralingen was het ultieme festival. Ik kan het weten. In 1970 leidde ik een dubbel leven. In het dagelijks leven liep ik in politie-uniform door de Rotterdamse binnenstad, in mijn vrije tijd verkeerde ik in het verderf op aarde, in poptempel Paradiso in Amsterdam, pas opgericht en centrum van blowers en wereldvernieuwers. Ik was wel een beetje een weirdo in dat gezelschap. Ik was de enige met kort haar. Veel te straight.

In Rolling Stone las ik al een half jaar eerder dat Het Festival er aan kwam. Bij brigadier Van Houten vroeg ik direct verlof. Jefferson Airplane, mijn bevrijders van het burgerlijk leven, zouden er zijn.

Brigadier Van Houten had er alle begrip voor dat mijn ouders een familiereünie wilden organiseren. Van een Rotterdams popfestival had hij nog nooit gehoord. Een half jaar later waren mijn collega’s boos op mij. Waarom kreeg dat jonkie (20) drie verlofdagen, terwijl zij extra in dienst moesten komen voor dat langharige werkschuwe tuig?

“Mannen heb een beetje begrip, die jongen moet naar een familiereünie” hoorde ik brigadier Van Houten uitleggen.

Ik heb genoten. Waarom was Woodstock aardig en Kralingen het ultieme festival? Het was het eerste festijn waar openlijk werd geblowd, zonder dat politie ingreep. Nederland was toen het centrum van de westerse wereldjeugd. Hier moest je zijn. Ik was ooit in San Francisco en bezocht een concert. Waar ik vandaan kwam? Uit Holland.

,,Maar wat doe je dan hier?”, vroegen ze verbaasd.

Ik wist dat er rechercheurs door het Kralingse Bos rondliepen, terwijl ik tegen het mooiste meisje van het festival opliep. We zwommen naakt in De Plas. Ik rookte er m’n eerste blow en was de rest van de nacht paranoia onder ons doorzichtige plastic zeiltje. Ik was bang door een collega te worden betrapt.

Pink Floyd maakte me wakker. De zon kwam op. Na twee dagen regen was er op maandagmorgen een fel rode zonsopgang. The Floyd speelde Set the Control for the Heart of the Sun en had een onbetaalbare gratis lichtshow. Ze beseften dat zelf ook. Zo gedreven had ik ze nog nooit gehoord.

Om zes uur vertrok ik van het festival, om zeven uur meldde ik me op het Haagseveer. (hoofdbureau)

Brigadier van Houten zei grinnikend: ,, Mellema, jij gaat het verkeer staan regelen bij de uitgang in het Kralingse Bos. Zorg ervoor dat alle jongens en meisje veilig het terrein kunnen verlaten’’.

En toen kwam zij naar buiten, mijn vriendin van de eerste blow. Ondanks mijn pet en uniform herkende ze me meteen. Ze lachte en zei: ,,Je bent een verdomd goede undercover, echt respect’’. Ze gaf me onder gejoel een afscheidskus. Midden op de kruising. Gelukkig waren er nog geen fotograferende mobieltjes


Deel dit bericht met je vrienden!