maandag 6 juli 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

€Tuut, tuut, tuut…’ (2)

5 februari 2013 (door Jim Postma)

Bedrijven en instanties zijn vaak telefonisch niet te bereiken, zo vertelde ik vorige keer. Daar kwamen heel wat reacties op. Zoals van An, bardame bij café De Postbank: ,,Ik moest de UPC hebben voor de zoveelste kabelstoring. Ik kon ze niet bereiken. Schandalig gewoon!’’

Er bestaat reeds een meldpunt om je te laten uitschrijven voor commerciële telefonische ‘verkooppraatjes’. En zo moet er eigenlijk een apart meldpunt komen voor bedrijven die niet of nauwelijks te bereiken zijn. Zonder al die eindeloze keuzemenu’s, bandjes die je irritant lang aan de lijn houden tegen zoveel eurocenten per minuut.
Lijkt mij een mooie taak voor de Consumentenbond.

Wanneer stoppen grote commerciële bedrijven te werken met zogenaamde callcentra. Van de hoed en de rand weten ze vaak niets. Krijg je bij ‘God’s gratie’ zo’n telefonist(e) aan de lijn, blijkt hij of zij een volgende keer al weer te zijn vertrokken. Geen follow-up dus en je hele verhaal opnieuw vertellen. ‘Kafka ten top’.In de tijd dat ik jarenlang bij het toenmalige Het Vrije Volk werkte waren daar integere telefonisten in vaste dienst. De beste was ‘Fred’, een blinde telefonist. Elk nummer kende hij uit zijn hoofd en wist precies wat zich op elke afdeling afspeelde.
Tijdens het latere fusieproces is hij uit bezuinigingsoverwegingen aan de kant gezet.
Asociaal gewoon.

Een tijdje terug ontmoette ik wethouder Marco Florijn (Inkomen en Zorg). Ik overhandigde hem een alternatief werkgelegenheidsplan: ,,Neem weer een telefonist in dienst!’’
Dat kan honderden banen opleveren in de regio. Al of niet met subsidie.
Bardame Sandra van buurtcafé Walenburg: ,,Laatst kreeg ik bij het AD een stemcomputer aan de lijn.’’
Vraagt zo’n metalen vrouwenstem: ,,Wilt u duidelijk uw naam, straat, huisnummer en postcode inspreken?’’
,,Dus dat doe ik.’’
Vraagt die stem daarna: ,,Waarvoor belt u?’’
Ik zeg: ,,Mijn krant heb ik niet ontvangen !’’
Stem: ,,Wat heeft u niet ontvangen?’’
,,Mijn krant!’’ schreeuwde ik uit.
Stem: ,,Wij verstaan u niet. Wilt u dat nog een keer herhalen?’’

Tuut, tuut, tuut…
 

 

Deel dit bericht met je vrienden!

De toekomst is vandaag, de geschiedenis wordt morgen geschreven