donderdag 25 februari 2021

webZine over stad, cultuur
en wereld

Rinus Vuik

Titel over 'bommen' dekt lading niet

18 december 2012 (Jim Postma)

Wie naar de nieuwe film ‘Het Bombardement’ gaat en verwacht dat er eindelijk een rolprent is gemaakt over het meest dramatische dat deze stad ooit heeft meegemaakt, komt bedrogen uit.

De vraag is dan ook of de titel van deze speelfilm, die vanaf donderdag 20 december in de Rotterdamse bioscopen draait, de lading dekt.

Slechts aan het einde van dit twee uur durende drama is via archiefbeelden iets te zien over het Duitse bombardement op 14 mei 1940 op onze Maasstad. De rest gaat over een liefdesstel onder het motto: ‘Geen oorlog kan liefde bedwingen.’

Notabelen
In het Nieuwe Luxortheater was afgelopen dinsdagavond 18 december de officiële voorpremière van de film voor haast alle notabelen in deze stad, waaronder burgemeester Aboutaleb. Een uitverkocht huis met meer dan 1400 VIP’s.

‘Geen oorlog kan liefde bedwingen’, aldus de ondertitel van de promotieposter die werd verspreid in alle bioscopen over het hele land, inclusief de Rotterdamse regio. Vanaf donderdag 20 december is ‘Het Bombardement’ in alle bioscopen te zien.
In een oorlog is dus, volgens de filmmakers, de liefde niet te bedwingen. Maar geld kennelijk, zoals vanouds, weer wel. Wie de tijd neemt om de hele speelfilm uit te kijken tot en met de ellenlange lijst van acteurs, medewerkers en niet te vergeten de talloze sponsors, valt aan het einde van zijn bioscoopstoel. Als allerlaatste staat namelijk op de rolprent vermeldt: ‘Het Bombardement BV, Amsterdam, The Netherlands.

Gevoelig
Dat het geld in Rotterdam wordt verdiend en in Amsterdam wordt uitgegeven, wisten wij al lange tijd. Maar dat nu het zo gevoelig liggende Rotterdamse bombardement, in nota bene een ‘Amsterdamse’ BV, wordt verkwanseld gaat alle perken te buiten. Alleen al om dit te verzinnen, moet je een gaatje in je hoofd hebben.
De jonge hoofdrolspelers Vincent (Jan Smit) en Eva (Roos van Erkel) hebben ten minste in dit romantische oorlogsdrama als acteurs hun ‘stinkende best gedaan’. Zij leerden elkaar kennen in Rotterdam, reisden daarna grote delen van het land door, om uiteindelijk weer in Rotterdam te belanden. De geluidseffecten van de afgeworpen bommen - je voelde de grond trillen - waren heel realistisch. Ook de overgangen in de film van zwart-wit naar kleur waren mooi om te zien. Jammer alleen dat regisseur Ate de Jong het doorlopende drama ook weer in nog meer drama dan drama lief is liet eindigen…

Een absolute dramatische overkill. Waarbij Romeo en Julia in het niet verdwijnen.
 

 

Deel dit bericht met je vrienden!