maandag 25 mei 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

Interieur Laurenskerk

Rotterdam moet politiek een creatieve injectie geven

13 juni 2017 (door Kees Versteeg)

Kees Versteeg ontwikkelt het Nieuwe Midden. Hij pleit voor opheffing van de PvdA en D66. Daarvoor in de plaats dienen de Eurodemocraten.nl te komen. Een milde maar doortastende partij. Voorafgaand aan de oprichting moet er in Rotterdam een internationaal congres georganiseerd worden van burgemeesters en intellectuelen om een basisprogramma voor de Eurodemocraten.eu vast te stellen. Eén van de doelen moet zijn om de Europese Unie te ontdoen van zijn regenteske karakter. Lokalo’s moeten meer invloed krijgen.

Het lijkt me verstandig als het huidige college van B & W in Rotterdam de landelijke politiek even laat voor wat die is en gaat optreden als lokale politieke partij. Zie even de stad Rotterdam als één politieke partij met 635.000 leden. Het is aan de Rising City of Rotterdam om de politiek een creatieve injectie te geven. Het politieke systeem is wereldwijd zo vastgelopen dat er een revolutie in het politieke denken nodig is om de zaak weer aan de gang te brengen.

Wel graag een veilige en geregisseerde revolutie. Het is daarom verstandig om de 100.000 burgemeesters in de EU erbij te betrekken. Daardoor zal de revolutie niet snel ontsporen en hun herkenbaarheid vergroot de betrokkenheid van de burger. In Nederland moeten we snel burgemeestersverkiezingen invoeren. Regenteske benoemingen passen niet meer in deze tijd.

Een internationaal congres dus in Rotterdam, om te beginnen. Burgemeester Aboutaleb is prima geschikt om het voortouw te nemen. Invloedrijke denkers als Thomas Piketty en Jeremy Rifkin worden natuurlijk uitgenodigd. De EU heeft behoefte aan een tweede generatie ‘founding fathers’. Een nieuw politiek midden moet het motorblok van de Europese Unie gaan vormen.

De Eurodemocraten moeten invloed zien te krijgen op nationale regeringen met als doel verdragswijzigingen af te dingen. Eén daarvan betreft de verkiezing van de 678 Europarlementariërs; om de herkenbaarheid bij de burger te vergroten is het beter om de EU te verdelen in 678 kiesdistricten, evenredig verdeeld over stad en platteland. In 6 EU-landen is dat overigens al zo. Rotterdam krijgt dan een eigen EU-parlementslid.

Het parlement vergadert alleen nog in Brussel. Mochten de Eurodemocraten de meerderheid veroveren in het EU-parlement, dan dragen zij de commissarissen voor; om bestuurlijke inteelt te voorkomen hoeven die niet uit het parlement afkomstig te zijn. Goedkeuring van de senaat is nodig. De nationale staten vormen die senaat. Er zijn vaksenaten – de 27 vakministers van de EU-lidstaten – en de senaat van 27 regeringsleiders. De laatste keurt de benoeming van commissarissen en voorzitter goed.

De voorzitter van de commissie functioneert als premier van de EU. Een aparte president is niet nodig. Beter is het als de EU een collectief staatshoofd kent bestaande uit 27 leden. Dat collectief stelt een eigen protocol op. Straatsburg is de ceremoniële hoofdstad van de EU.

Straatsburg 

Is er een nieuwe commissie, dan wordt die beëdigd volgens protocol; dit kan voorschrijven dat beëdigingen worden gedelegeerd aan de koning van België. Het echte politieke machtsspel speelt zich af tussen parlement (lokale politici), senaat (nationale politici) en commissie (Europese politici). Overbodige bestuurslagen dienen te verdwijnen.

Inhoudelijk moet het basisprogramma van de Eurodemocraten een duidelijke omgang met migratie en globalisering beschrijven. De NAVO-lidstaten dienen aan gerechtvaardigde Amerikaanse eisen te voldoen. Een nieuwe omgang met de islam begint door het verplaatsen van de Verenigde Naties naar Istanbul. Voorts is een goede omgang met China zeer gewenst. Wat de klimaatdiscussie betreft: in Straatsburg moet een neutrale Energie Universiteit worden gevestigd, zeg maar de intellectuele opvolger van de Europese Gemeenschap van Kolen en Staal (EGKS). Een nieuw Concordaat tussen EU en Vaticaan moet de omgang tussen liberalisme en christendom regelen. Wetenschappelijke topprojecten zoals de speurtocht naar de Theorie van Alles moeten worden ondersteund.

Daarnaast zou de ECB nog één keer moeten bijdrukken ten behoeve van lokale overheden en individuele burgers, om daarna onder Duitse leiding een strenge koers te gaan varen. Paradoxaal genoeg stabiliseert bijdrukken – mits je op het juiste moment ermee stopt – de euro. De banken hebben genoeg geprofiteerd van het bijdrukken. Nu zijn de lokale overheden en individuele burgers van de eurozone aan de beurt. Mijn voorstel: € 2.018 voor elke burger. Het revolutiejaar is het bedrag. De helft gaat rechtstreeks naar de individuele burger, de helft naar de gemeente waarin die burger woont. Dus € 635 miljoen voor Rotterdam.

 

Deel dit bericht met je vrienden!

De toekomst is vandaag, de geschiedenis wordt morgen geschreven

Vandaag&Morgen is een uitgave van Stichting Third Road. Steun onze verslaggeving op NL55 INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road