maandag 30 maart 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

Op veiligheid wordt al decennia bezuinigd

5 februari 2010 (door de redactie)

Vrijwel dagelijks zijn we massaal verontwaardigd over geweld tegen gezagsdragers. Een massa hooligans bedreigt politiemensen op een strand in Hoek van Holland met de dood, conducteurs in de tram worden mishandeld, verkeersregelaars worden expres aangereden.

De oorzaak van die agressie zoeken we vooral in de samenleving. We worden met z’n alleen steeds onverdraagzamer. Is dat wel zo? Mijn stelling is dat we de oorzaak van die onveiligheid vooral bij de overheid moeten zoeken. Ons zuunige aardappel-eters willen voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. Ik leg het uit.

 

Veiligheid is een heilig woord. Garandeer iemand dat hij of zij voor altijd zonder risico kan leven en je wordt met dankbaarheid overladen. Dat beseffen politici als geen ander. Zeker in Rotterdam. In geen andere stad is veiligheid zo’n belangrijk thema. Politici op de Coolsingel wedijveren al jaren om het kampioenschap ‘Oppermeester der Veiligheid’. Voorlopig komt niemand in aanmerking. Op het stadhuis struikelen ze over elkaar op weg naar een microfoon om weer een nieuwe maatregel tegen de toegenomen criminaliteit af te kondigen. Of de stad nu werkelijk zo onveilig is, is een discussie waard, maar wat meer geborgenheid kan nooit kwaad. Dus moet er meer cameratoezicht komen, moet een ieder zijn zakken op straat op bevel leegmaken, moeten coffeeshops sluiten, worden digitale dossiers aangelegd, worden heel veel telefoons afgeluisterd, hangen alleen in onze slaapkamers nog geen camera’s en lopen er meer uniformen over straat dan ooit tevoren.

Het zijn schijnmaatregelen. De kiezer laat zich inpalmen door spierballen taal. De meeste van deze zogenaamde nieuwe straffe maatregelen zijn ordinaire bezuinigingen.
Bezuinigingen? Ja bezuinigingen, het lijken nieuwe maatregelen, maar het zijn goedkopere alternatieven voor iets dat al bestaat. Ik geef een paar voorbeelden:


Te Duur

Veertig jaar geleden werd het begin gemaakt met het vervangen van politiemensen door parkeerwachters. Tot die tijd liepen agenten over straat en deelden bekeuringen uit aan foutparkeerders. Dat kostte nogal wat tijd, want de agent eiste ter plekke dat de bestuurder direct de boete betaalde. De politieman ging op straat de discussie aan en eiste 10 gulden voor de overtreding. Dat was niet efficiënt en te confronterend oordeelde de politiek. Dat foutparkeren kon je door goedkoper en dus slechter opgeleide personeel laten doen. Het was de eerste maatregel die het dagelijkse confronterende contact tussen politiemensen en burger terugbracht.
Dan de kleine overtredingen, zonde van het geld dat agenten zich daarmee moeten bezighouden, daar gaan we stadswachten voor inzetten.
Echte conducteurs op de tram? Te duur, We zetten nep-conducteurs in, die alleen een uniform dragen, zonder enige bevoegdheid.
Verkeer regelen? Daar is een agent te duur voor. We zetten ingehuurde verkeersregelaars in, die alleen vrolijk kunnen terugzwaaien als je een stopteken negeert.
Aangifte doen van een diefstal of een inbraak. Daar zetten we huisvrouwen en internet voor in. Rechercheurs zijn te duur.

We zijn gewend geraakt aan slecht opgeleide uniformen zonder enkel gezag en overbelaste speurders die nergens tijd voor hebben.

Niet alleen zijn professionele politiemensen vervangen door clowns in een uniform, ook door camera’s. Politiemensen in metrostations zijn --- u raadt het al --- te duur. Camera’s zijn veel goedkoper. Inmiddels zijn er zo veel camera’s dat niemand nog de tijd heeft om al die opnamen te bekijken.
Het grootste nadeel van camera’s is dat er geen enkele preventieve werking is. Camera’s doen alleen het aantal capuchons en andere vermommingen toenemen. Als je wordt belaagd in een metrostation kun je gillen tot je een ons weegt, de camera schiet je niet te hulp.

Dit betoog is summier. Er zijn te veel voorbeelden van bezuinigingen die het gezag van de overheid op straat hebben aangetast om hier te beschrijven. Het komt erop neer dat de dagelijkse gezagsdragers hun gezag hebben verloren doordat ze slecht zijn opgeleid en weinig of geen bevoegdheden hebben.

Dat weet de massa. zeker de jongeren.

 

Deel dit bericht met je vrienden!

De toekomst is vandaag, de geschiedenis wordt morgen geschreven

Vandaag&Morgen is een uitgave van Stichting Third Road. Steun onze verslaggeving op NL55 INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road