zaterdag 25 september 2021

weekZine over stad, cultuur
en wereld

Geconfisceerde cocaïne in 1 kilo pakken. Foto US gov.

Ondermijning

9 juli 2021 (Bert Cremers)

De aanslag op Peter R. de Vries heeft tot schokgolven geleid die de samenleving verwoestend  getroffen hebben. Geen wonder, na moorden op een advocaat, onschuldige familieleden en willekeurige voorbijgangers is één ding duidelijk: de narco-criminaliteit  heeft zich in het hart van onze economie en ons bestaan genesteld.

Burgemeesters en misdaadwatchers waarschuwen al jaren voor de invloed die de onderwereld heeft op de bovenwereld

Zullen we eraan moeten wennen, moordaanslagen, afrekeningen, corrupte advocaten, notarissen, landbouwers, lijken in betonnen vaten? Ik vrees tot op bepaalde hoogte wel. Al tientallen jaren neemt de omvang van de productie van drugs toe en de miljarden die er mee verdiend worden zijn niet meer te temmen met zuinig beleid. Burgemeesters en misdaadwatchers waarschuwen al jaren voor de invloed die de onderwereld heeft op de bovenwereld, op corruptie van lokale politici en op zich eerzame beroepen als makelaars, notarissen, transporteurs autodealers en noem maar op. Het is een kankergezwel waarvan wij het bestaan het liefst willen negeren maar dat ondertussen alles aantast.

Maar hoe gaan we ermee om? Wat kunnen we doen om het gezwel in te dammen en uit te roeien? De antwoorden die je daarop hoort zijn voorspelbaar: meer geld voor politie en justitie, steviger aanpak, tegengaan van de vraag. En ja, het is nodig onze opsporings- en strafketen te versterken. Tegen machinegeweren zijn pistolen machteloos, geweldsescalatie kan niet onbeantwoord blijven.

Criminele netwerken eindigen op het kerkhof of in de gevangenis

Ontegenzeggelijk heeft de politie de afgelopen jaren grote successen geboekt in de aanpak van de narco-criminaliteit. Met name het kraken van de cryptotelefoons heeft tot een stortvloed aan informatie en een groot aantal rechtszaken geleid en zal dat voorlopig blijven doen. Kijk je door je oogharen dan kun je stellen dat alle criminele netwerken vanaf de jaren zestig in Nederland eindigen op het kerkhof of in de gevangenis. Er is voor rijke criminelen weinig rust weggelegd. Hoe luxe hun even ook is, elk moment kunnen kogels hen treffen of de politie hen inrekenen. Misdaad loont? Ja een tijdje, maar niet lang. Taghi is het laatste voorbeeld, maar Holleeder ging hem voor, en ook de drugsbaronnen uit de jaren zeventig en tachtig zoals ‘de dominee’ kenden geen gelukkig levenseinde.

Elk netwerk dat ontmanteld wordt schept ruimte voor een nieuw netwerk

Dat is maatschappelijk enorm van belang. Misdaad loont dus niet, hoe rijk je er ook van kan worden. Maar tegelijk maakt de reeks van historische rechtszaken duidelijk hoe sterk de narcoticamarkt is. Er wordt zoveel geld verdiend dat de spelers er eigenlijk niet toe doen. Elk netwerk dat ontmanteld wordt schept ruimte voor een nieuw netwerk en zelfs Zuid Amerikanen hebben inmiddels een positie verworven. Criminelen worden gepakt, maar de markt groeit en blijft groeien. Willen we daar een einde aan maken dan volstaat het opsporen van criminelen niet.

De gezondheidseffecten van MDMA en marihuana zijn maatschappelijk minder dan die van alcohol en waarschijnlijk ook minder dan van de overmaat van suiker en zout in frisdranken en fastfood.

In de beschouwingen na de aanslag op de Vries viel het weer te horen: de gebruikers zijn medeverantwoordelijk, daar moeten de inspanningen op gericht worden. Een kansloos argument, een kansloze aanpak. Miljoenen Nederlanders hebben ervaringen met partypillen en hasj. Zij hebben vele malen ervaren dat deze middelen hun plezier kunnen vergroten maar nauwelijks invloed hebben op hun maatschappelijk functioneren. De gezondheidseffecten van MDMA en marihuana zijn maatschappelijk minder dan die van alcohol en waarschijnlijk ook minder dan van de overmaat van suiker en zout in frisdranken en fastfood. En tegen bovenmatig gebruik helpt voorlichting. Het verdienmodel van de drugsmarkt is gebaseerd op het feit dat de overheid deze middelen illegaal gemaakt heeft. Voor gebruikers is dat echter onbegrijpelijk omdat zij de argumentatie voor het illegaal karakter niet herkennen in hun eigen ervaringen. Dus werkt een morele oproep niet. Niet de gebruikers hebben de drugsmarkt groot gemaakt, maar de wetgeving van de overheid.

Verdienmodel

Wil je de drugsmarkt aanpakken, pak dan het verdienmodel aan. En dan begin je met de productie van een aantal middelen uit de criminaliteit te halen. Een andere weg is er niet. Peter R. de Vries heeft zich daar herhaaldelijk in die zin over uitgelaten. Hebt u daar twijfels over? Neem nog een biertje- desnoods op een terras met een bitterbal-  en denk er eens rustig over na. You’ll see.

Reageren op dit artikel kan via een email naar contact@vandaagenmorgen.nl  

 

Zie ook:

Deel dit bericht met je vrienden!