woensdag 23 september 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

Misverstanden over verkrijgen Wmo

8 februari 2016 (door Hans Roodenburg)

Er bestaan nog zeker tien grote misverstanden onder de burgers in de regio Rotterdam als het gaat om het verkrijgen van middelen of diensten van de gemeenten in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo):

1. Gratis
Al heel snel wordt gedacht dat men een scootmobiel, een traplift of bijvoorbeeld huishoudelijke hulp gratis kan krijgen uit de gemeenschappelijke ruif van de overheid of in dit geval van de gemeenten.
Maar altijd betaalt men een eigen bijdrage per maand.

 

 

Die kan uiteenlopen van inderdaad weinig voor mensen met een minimaal inkomen tot behoorlijke hoge eigen bijdragen voor mensen met hogere inkomens en een vermogen. Die eigen bijdrage is afhankelijk van leeftijd, belastbaar inkomen en spaargeld.
 

Heeft men een scootmobiel nodig van 4000 euro dan betaalt een alleenstaande bijstandsgerechtigde een eigen bijdrage van minimaal 19,40 euro per vier weken.2. Voorbeeld
Een voorbeeld. In de gemeente Rotterdam betaalt een alleenstaande voor vier uur per week aan huishoudelijke hulp op het bijstandsniveau minimaal ongeveer een bedrag van circa 19,40 euro per periode van vier weken. In omliggende gemeenten zal dat niet zoveel afwijken. Bij opeenstapeling van Wmo-voorzieningen is die eigen bijdrage vaak hetzelfde.
Heeft men echter een belastbaar inkomen van 35.000 euro per jaar (ongeveer modaal) dan betaalt een alleenstaande per periode van vier weken circa 240 euro! Soms zijn er andere sociale voorzieningen die deze behoorlijke eigen bijdrage nog verder kunnen terugbrengen.

3. Bestaansminimum
Voor meerpersoonshuishoudens (vaak minimaal twee personen) is de periodebijdrage altijd minimaal 27,80 euro voor vier weken. Dat hoger bedrag heeft alles te maken met het hogere bestaansminimum.
Twee personen hebben méér aan bijstand en AOW dan een eenpersoonshuishouden. Enkele gemeenten in Nederland hebben potjes waarmee zij deze eigen bijdragen kunnen verzachten.

4. Scootmobiel
Heeft men een traplift of scootmobiel nodig van omstreeks 8000 euro dan betaalt een alleenstaande bijstandsgerechtigde een eigen bijdrage in de gemeente Rotterdam van minimaal circa 19,40 euro per vier weken en een alleenstaande met een belastbaar inkomen van 35.000 euro eveneens circa 240 euro per vier weken. Bij de gebruikers gaat het vaak om mensen die van diverse Wmo-voorzieningen gebruik maken. Zij hebben dus een indicatie nodig. De eigen bijdragen blijven hetzelfde.

 

 

 Als men een traplift nodig heeft van omstreeks 8000 euro dan betaalt een alleenstaande met een belastbaar inkomen van 35.000 euro circa 240 euro per vier weken.5. Eigen middelen
Zodra men een hoger belastbaar inkomen heeft, is altijd de vraag aan de orde of men bepaalde hulpmiddelen niet beter uit het eigen vermogen – als dat er is - kan betalen. Immers per jaar is men al dertien maal de eigen bijdrage kwijt.
Moet men per jaar al meer dan ruim 3100 euro betalen voor alleen een Wmo-voorziening, dan is het misschien aantrekkelijker om die uit eigen middelen te betalen. Immers als men nog vier jaar kan ‘genieten’ van een traplift dan is men al goedkoper uit. Zeker met de lage spaarrente van dit moment.

6. Gezondheid
Een ambtenaar van de gemeente mag u nooit testen op uw gezondheid. Door bijvoorbeeld u even te laten lopen om te kijken of u nog goed kunt bewegen. Uw huisarts en ziektekostenverzekeraar spelen in de beslissingen een cruciale rol. U moet hoe dan ook een Wmo-indicatie hebben of ouder in Rotterdam zijn dan 75 jaar.
De ambtenaar of de gemeentelijke afdeling bepaalt uiteindelijk wél of uw aanvraag wordt gehonoreerd. Maar feitelijk is men afhankelijk van indicaties en van uw inkomen zoals dat is geregistreerd bij de Belastingdienst.

7. Korting vouchers
In Rotterdam bestaat er een systeem van het kopen van vouchers voor 5 euro waarmee men korting kan krijgen voor allerlei huishoudelijke diensten in het kader van de Wmo. Maar hiervoor heeft men een Wmo-indicatie nodig. Maximaal zijn er 52 vouchers per jaar per woonadres mogelijk.

 

 

 

 

Aanpassingen aan een toilet of badkamer kunnen indien toegekend vallen onder de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).8. Uitgaven
Altijd staat het eenpersoons- of meerpersoonshuishouden voor de vraag waar men zijn – vaak armoedige – inkomsten aan uitgeeft. Die afweging moet meestal zijn dat men voorrang geeft aan zaken waardoor men zo gezond en maatschappelijk aanvaardbaar mogelijk leeft.
Luxe komt pas op de tweede plaats. Zoals vakanties, de kroeg, de auto en extra tv's of tv-mogelijkheden (zoals een abonnement op FOX-Sports Eredivisie Live)

9. Schulden
Vele Wmo-klanten hebben het moeilijk met dit soort keuzes te maken en zitten vaak zwaar in de schulden. Les 1 is dat men – hoe moeilijk het ook is – moet proberen géén schulden te krijgen of die zoveel mogelijk te beperken. Bij schulden komt men vaak in een spiraal naar beneden terecht. Van de ene malaise komt men in de ander.

10. Belangenvereniging
Per Saldo is de belangenvereniging van mensen met een persoonlijk budget. Je kunt daarvan lid worden en hulp krijgen bij het invullen van de vaak ingewikkelde formulieren voor aanvragen van Wmo en pgb’s. Bedenk wel dat een lidmaatschap contributie per jaar vergt ondanks dat deze vereniging wordt gesubsidieerd door de overheid.
Pas ook op voor allerlei figuren die bemiddelen of u bijstaan in de vele pgb- en Wmo-kwesties. Zij vragen provisie. Er zijn genoeg gevallen bekend van zelfverrijking van dit soort mensen of zelfs fraude door hun diensten aan te bieden.

 

 

 

 

 

Deel dit bericht met je vrienden!