vrijdag 27 mei 2022

webZine over Stad, Cultuur
en Wereld

Met een blinddoek op en een touw in je hand

19 december 2008 (de Redactie)
Ooit was ik net hoofdredacteur van een kleine krant in het noorden des lands. Die krant was net opgekocht door een wat grotere krant, ook in het noorden des lands. Gemakshalve had men alle directeuren laten zitten. Dat liep dus voor geen meter, want het totale bedrijf was veel te klein voor vier directeuren en daaronder ook nog een uitgebreide staf.

Dus moesten we “de hei op.” En ja hoor. Onder leiding van een bevlogen “coach” kalkten we de verschillen tussen beide bedrijven op grote vellen en hingen die aan de wand.
Aan het einde van de dag moesten wij ons buiten op de echte hei in een kring opstellen. We kregen een touw in de vorm van een gesloten cirkel in onze hand en we moesten tevens een blinddoek op doen. Â
Het zou les worden in samenwerking. “ Maak een cirkel”, schreeuwde de coach. “ En nu een vierkant”. Op dat moment zag ik mijzelf in de ogen van een buitenstaander staan met een blinddoek op en een touw in mijn klauwen. Dus deed ik die blinddoek af en liet het touw vallen. “ Het spijt me, “ zei ik tegen de coach.” Ik ben hier naar toe gekomen om elke dag een leuke krant te maken. Niet om op deze manier voor paal te staan. Ik ga naar de bar. Een biertje halen.” Van de acht aanwezigen volgden vier mensen mijn voorbeeld.

Enkele maanden later arriveerde een al eigenlijk gepensioneerde interim-manager om de tent te redden. Op zijn eerste dag kwam hij zo vroeg dat hij zijn auto dwars over de gereserveerde parkeerplekken voor de directie bij de voordeur kon zetten. Hij begon met een korte mededeling. “Wie dichtbij de voordeur wil staan moet vroeg komen. Die gereserveerde parkeerplekken zijn afgeschaft.” Nog enkele maanden later hadden alle mannen die op die heidag naar de bar waren gegaan promotie gemaakt. Zij die om een wit voetje bij de directie te halen waren blijven staan hadden al ontslag gekregen.
Deel dit bericht met je vrienden!