woensdag 27 oktober 2021

webMagazine over stad, cultuur
en wereld

M'n fiets terug, zeikerds...

3 december 2008 (de Redactie)
Het is vechten om een parkeerplekkie bij het Centraal Station. Vooral aan de achterzijde is er een tekort aan standaards waar je een fiets mag parkeren. Terwijl de overheid er alles aan doet om luiaards uit de auto en op de fiets of in de trein te krijgen, worden in Rotterdam de fietsers bestraft, zodra ze een meter te veel naar links of rechts parkeren.


Sinds enkele weken verschijnen met de regelmaat van de klok met slijptollen gewapende mannen, die enthousiast dure dikke sloten doorzagen, de tweewielers in een laadbak tillen en ermee weg rijden. Ze worden opgeslagen in een ondergrondse ruimte in de Ammanstraat in het centrum van Rotterdam. Tegen betaling van 20 Euro kunnen gedupeerden hun fiets terugkrijgen. En dan maar hopen, dat de eigenaar begrijpt dat zijn fiets niet door een dief is gestolen, maar door de overheid. Ongeveer een kwart van de mensen heeft dat niet in de gaten en haalt zijn of haar fiets nooit op. De overgebleven rijwielen worden opgeknapt en door de gemeente verkocht via de Piekfijn winkels .

In de ondergrondse ruimte in de Ammanstraat lopen we Nadina Munoz Aguilera tegen het lijf. Met de pest in haar lijf betaalt ze 20 Euro. “Het is mijn moeders fiets. Ik wist niet eens dat ik verkeerd stond geparkeerd. Mijn fiets stond bij de fietsrekken, maar die waren allemaal vol. Dus heb ik er naast geparkeerd. Als je je trein moet halen let je niet goed op de borden. Zeker niet omdat het er toch al zo rommelig is, nu er een nieuw station wordt gebouwd’’.

Bastiaan van Veen (18) is zo mogelijk nog bozer. Ik kom iedere morgen om tien uur aanrijden. Dan is alles vol. Je kunt dan nergens je fiets kwijt. Van Veen is echt pissig. Met een gemene glimlach betaalt hij zijn 20 Euro. ,,Ik heb eerst over dat briefie staan zeiken’’, fluistert hij.
Deel dit bericht met je vrienden!