vrijdag 3 december 2021

webMagazine over stad, cultuur
en wereld

Pim Fortuyn, foto wikipedia

‘Lokaal’ is toch meer iets voor dorpen!

29 maart 2014 (Jim Postma)

In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 richtten stedenbouwkundige Hans van Heel, stadsjournalist Jim Postma (,,Mijn kerk is de kroeg’’) en ondergetekende de Stadspartij Rotterdam op.

Dat initiatief had geen schijn kans volgens de politieke commentatoren van toen. Wat moet een lokale partij in een grote stad? De lokale partij, dat was toch typisch iets van dorpen en kleine steden! En inderdaad, in die contreien had ik die idee ook opgedaan. Want ik kom oorspronkelijk uit Limburg. En daar floreren, net als in Brabant, de lokale partijen.
In de jaren vijftig en nog tot diep in de jaren zestig was in Zuid-Nederland de KVP - de Katholieke Volkspartij - oppermachtig. In Maastricht bijvoorbeeld bezette deze partij langdurig meer dan de helft van de zetels in de gemeenteraad.
Lokale partijen ontstonden uit protest tegen die overmacht, die vaak leidde tot arrogantie, cliëntelisme en uiteindelijk de dood in de pot.
Een totale meerderheid in de raad is een ongeluk dat de PvdA in Rotterdam op een gegeven moment ook is overkomen. Een dusdanige overmacht 'aderverkalkt'! Voor een democratie is een kritische en creatieve oppositie is van groot belang. En aan zo’n oppositie ontbrak het in Rotterdam.

Met de ‘mediacraat’ Pim Fortuyn als voorman marcheerde LR met 17 zetels het stadhuis binnen.

Stadspartij
Bij de verkiezingen van 1994 bleek dat een lokale partij wel degelijk mogelijk was in de tweede stad van het land. De Stadspartij kwam met twee zetels in de Rotterdamse Raad. Bij de vorming van de partij was Pim Fortuyn even in beeld geweest als lijsttrekker. Maar wij, de initiatiefnemers, vonden hem toch te veel 'Elsevier'.
In de aanloop naar de verkiezingen van 2002 ontstond een tweede lokale partij, Leefbaar Rotterdam. ,,Als het niet linksom kan, dan maar rechtsom!’’ was toen een uitspraak van kopstuk Pastors. Met de ‘mediacraat’ Pim Fortuyn als voorman marcheerde LR vervolgens met 17 zetels het stadhuis binnen.
Pim ging het niet om Rotterdam. Getuige zijn uitspraak: ,,Ik kies voor Den Haag. Het raadswerk hier in Rotterdam kan ik wel in een halve middag af.’’ Onlangs nog bleek uit onderzoek, dat het gemiddelde raadslid in Nederland 22 uur aan zijn werk besteedt. Zeg maar twee en een halve dag!
Rotterdam was voor Pim dus slechts een opstap voor landelijk, voor een doorbraak van zijn LPF.

Blijvende stroming
Rita Verdonk en Geert Wilders sprongen in het ontstane gat in de kiezersmarkt, dat na de ondergang van de LPF ontstond. De laatste met succes. Ongetwijfeld is het rechts populisme, wat men er ook van vindt, als politieke stroming sindsdien blijvend.
Zo succesvol als de lokale partijen waren bij de recente gemeenteraad-verkiezingen… zo onsuccesvol waren de landelijke partijen. Uitgezonderd de SP, de PVV en D66.
Maar zijn dat wel echte landelijke partijen zoals de VVD het CDA en de PvdA dat zijn? Het zijn in feite vermomde lokale partijen. Lokale partijen, die zich gestoken hebben in een groter jasje. ‘Lokalen die landelijk zijn gegaan’.

De SP is duidelijk erfgenaam van links-katholicisme. En nog steeds zeer Brabants.

Ontkerkelijking
De SP bv. stamt uit het Brabantse Oss. De opkomst van de SP kan niet los gezien worden van de snelle ontkerkelijking sinds de jaren zestig van het katholieke volksdeel en het daarmee verbonden verdwijnen van de KVP. Een partij, die een duidelijke linker- en rechtervleugel had.
Oss ligt dichtbij Nijmegen. Daar en in Tilburg was de Marx- georiënteerde studentenopstand in de jaren zestig het grootst. Tilburg doopte zich zelfs om tot Karl Marx-universiteit.
De SP nu is duidelijk de erfgenaam van dit links-katholicisme. En … nog steeds zeer Brabants! De goedlachse joviale Emiel Roemer zou het ook als Prins Carnaval heel goed doen.
De PVV daarentegen is een typisch ‘rechts katholieke’ partij. En zeer Limburgs! Meer nog dan Roemer is Wilders immers een product van het carnaval. Het Venlose carnaval. Ik heb daar in het verleden al meermalen op gewezen. Wilders valt niet te begrijpen en dus ook niet effectief te bestrijden als men niet inziet hoe Limburgs hij is.

Meer of minder
Die vertoning in dat Haags café laat dat weer eens heel goed zien. ,,Willen jullie meer of minder Marokkanen,” vraagt Wilders. ,,Minder! Minder,’’ scandeert het cafépubliek. ,,Nou dan ga ik dat regelen.” (Humor! Gelach). Wat is dit anders dan een vorm van zeer ‘zwart’ carnaval!
Nogmaals, in het carnaval heb je de ‘zietsungen’ (zittingen van de carnavalsvereniging). Hoofdfiguur op zo’n avond is de ‘buutredner’, een man met een pruik(!) op, die staat in een ton (buut). En die mag roepen wat hij wil. Elke oneliner, hoe provocatief en/of politiek incorrect ook, wordt door de fors bierdrinkende zaal beantwoord met een onstuimig Alaaf! en door de ‘Joekskapel’ (soort van dweilorkest) met ‘Tsjing Boem’.
Kijk, die keurige dames en heren in de Tweede Kamer roepen nou nooit eens Alaaf! of Tsjing Boem! na alweer een provocatie van Wilders. Dat zouden ze nou juist eens wél moeten doen, want dan is het met Wilders’ fratsen gauw voorbij.

Die keurige dames en heren in de Tweede Kamer zouden steeds Alaaf! moeten roepen gevolgd door een krachtige Tsjing Boem! van een ‘Joekskapel’ (soort dweilorkest).

Zelfs Wilders’ fameuze ‘kopvoddentax’ voert terug op het carnaval. Het favoriete carnavalsgebak in Limburg is de ‘nonnevot’. ‘Kopvodden’ is een diabolische taalomzetting daarvan.
En ook de persconferentie die Wilders gaf ter verdediging van zijn ‘Minder Marokkanen’-gedrag, verliep geheel volgens de tekst van Venlo’s populairste carnavalslied ,,Nao veure, nao veure, d’r kan dich nieks gebeure!” (Naar voren, naar voren, er kan je niets gebeuren…).
Wilders nam geen woord terug. Niks excuses! Integendeel. Het was je puurste ‘vlucht naar voren’!

Amsterdams
Maar ook D66 is in feite een lokale partij. Een typische Amsterdamse partij in dit geval. Geen wonder dat die partij nu in Amsterdam de grootste geworden is.
Let wel: Amsterdam is qua sfeer de enige stad in Holland met een grote aantrekkingskracht voor Zuid-Nederlanders. (En dat is allang zo. Eigenlijk al sinds de dagen van Bredero’s ‘Spaanschen Brabander…’).
D66 is dan ook geboren in een kroeg, de Bamboebar, uit een onderonsje van Hans van Mierlo (Brabander, ex-katholiek) en Hans Gruyters (Brabander, ex-katholiek).
Nu de kruitdampen van 19 maart zijn opgetrokken, ziet het politieke slagveld er in Nederland als volgt uit: De verliezers: een zieltogende VVD, een nog zieltogender PvdA en een CDA dat al zieltogend was.

Ook D66 is in feite een lokale partij. Een typische Amsterdamse partij.

En de winnaars zijn: Links: de SP (Brabants, ex-katholiek), in het Midden: D66 (Amsterdams, ex- katholiek), Rechts: PVV (Limburgs, ex-katholiek)
Het wordt de hoogste tijd dat Paus Franciscus naar Nederland komt…
Wilders’ partij brokkelt inmiddels wat af. Zijn segment van de kiezersmarkt ligt open voor een nieuwe kandidaat.
Het is niet zo moeilijk om te voorspellen, wie dat wordt…de mediacraat Joost Eerdmans natuurlijk! Ook voor hem is, net als voor zijn leermeester Pim Fortuyn, Leefbaar Rotterdam slechts een opstapje naar landelijk.

Statement LR
Eerdmans is druk bezig Leefbaar Rotterdam salonfähig te maken. Zo was hij als enige bekende politicus op de benefietavond van dichters en schrijvers voor de heroprichting van boekhandel Donner alhier. Een duidelijk statement.
Onder de vorige Leefbaar-leider Ronald Sörensen immers was Leefbaar Rotterdam ten prooi aan diepe, diepe kunsthaat – ik kan het niet anders noemen.
Ook van Wilders ‘Minder Marokkanen’-oproep heeft Eerdmans zich al uitdrukkelijk gedistantieerd.
Dit in tegenstelling tot de stichter van Leefbaar Rotterdam, voornoemde Ronald Sörensen, thans PVV-senator. Die heeft zich op radio Rijnmond vierkant achter de uitspraak van Wilders gesteld.
Sindsdien is van hem niets meer vernomen op deze website ‘Rotterdam Vandaag & Morgen’, anders zo gretig door hem gefrequenteerd.
Maar om nou te zeggen dat ik zijn over-emotionele commentaren op onze bijdragen mis…dat zou een vorm van huichelen zijn.

Dit artikel is in verkorte vorm in de Volkskrant van vrijdag 28 maart op een van de opiniepagina’s gepubliceerd.

 

 

Deel dit bericht met je vrienden!