vrijdag 25 september 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

Erasmus: Lucas Cranach de Oude, Portret van Desiderius Erasmus, ca. 1530-1536,www.boijmans.nl

Kees Versteeg ontwikkelt het Nieuwe (Radicale) Midden

1 maart 2017 (door Kees Versteeg)

Kees Versteeg ontwikkelt het Nieuwe (Radicale) Midden. Denkt dat de maatschappelijke vrede alleen te bewaren is wanneer een keur aan nieuwe ideeën mainstream wordt. Creativiteit dus als remedie tegen de Gespleten Tijdgeest. Zijn laatste idee: breng het ministerie van Cultuur naar Rotterdam-Zuid en laat het samenwerken met het Kenniscentrum Migratie.

Je hoeft maar een korte blik te werpen op de programmering van het laatste Internationale Film Festival Rotterdam (IFFR) om te zien hoe marginaal de Rotterdamse bijdrage aan dit festival was, ondanks het feit dat het in eigen stad plaatsvond. Een paar korte films, dat was het wel zo’n beetje.

Het wordt daarom tijd om een radicaal andere koers in te slaan. Ik pleit ervoor dat Rotterdam een eigen filmfonds krijgt van 48,5 miljoen euro, dus even groot als het Amsterdamse – pardon – Nationale Filmfonds. Daarnaast zou het verfrissend zijn als een nieuwe regering de ‘cockpit’ van het ministerie van Cultuur losmaakt – minister plus twintig jonge ambtenaren – en die ministeriële cockpit gedurende één kabinetsperiode vestigt in het Huis van Waning, een oude cementsteenfabriek aan de Nijverheidsstraat op Zuid. Een bescheiden en charmante pionierslocatie. Alleen zo doorbreek je een vicieuze cirkel. Nederland is zoveel meer dan alleen Amsterdam; het is absurd dat Amsterdam zeven keer zoveel aan culturele subsidies opstrijkt dan Rotterdam. Kortom, it’s payback time.

Rotterdam moet snel haar achterstand op cultureel gebied ongedaan maken. Waaruit bestaat die achterstand? Laten we even alle beleidsnota’s vergeten en slechts denken aan producties, voor het gemak producties op het terrein van film en televisie. Rotterdam ontbeert films over de oorlog, Erasmus, de haven en Zuid, de literaire en andere culturele sectoren, Fortuyn, en de architectuur. En ja, daarnaast moeten we zeker aandacht schenken aan de cultuurgeschiedenis van migranten.

Dit alles onder de vlag van Mutual Enlightenment. Wederzijdse Verlichting. Of Verbinding, als je dat modewoord wilt gebruiken. We moeten culturele producties maken die empathie kweken en inzicht geven.

Wel met de volgende belangrijke kanttekening: er is veel achterstallig cultureel onderhoud in Rotterdam. Het heeft geen zin om als een gek multiculturele producties op te starten als belangrijke verhalen uit het oude Rotterdam nog niet eens op beeld zijn gezet. Beter is het om nu eerst een goed fundament te leggen. Welke producties zouden we als eerste ter hand moeten nemen? In volgorde van de geschiedenis:

‘De hand van de Maker’

Een filosofische thriller over de man naar wie zowat half Rotterdam vernoemd is.

‘Geen christen zoals wij’

Een film over de joodse ondernemer Lodewijk Pincoffs, grondlegger van de havens op Zuid en later op de vlucht geslagen naar New York. De geciteerde uitspraak is van de bankier Mees, die gedupeerd werd door Pincoffs.

‘Alles voor de kunst’

Een film over de foute directeur van Boijmans tijdens de oorlog, Dirk Hannema. Het is bizar dat Rotterdam nog steeds geen ‘eigen’ film over de oorlog heeft voortgebracht. Deze film zou goed aansluiten bij de opening van het nieuwe Collectiegebouw in 2019.

‘Ben liever als man’

Een film over de lesbische schrijfster Anna Blaman en haar glorieuze voortrekkersrol.

'Satans Paparazzi'

Een film over de demonisering van Pim Fortuyn. Het is tijd dat een Rotterdamse scenarioschrijver zich als een rechtse Shakespeare op de Linkse Kerk stort.

  ‘Rising City’

Een televisieserie over de culturele opkomst van Rotterdam. Architectenbureaus beconcurreren elkaar op leven en dood.

Veder kun je voortborduren op ontwikkelingen tijdens het laatste IFFR.

Daar was de verfilming van ‘Dubbelspel’ te zien, een roman van de Antilliaanse schrijver Frank Martinus Arion.

Het is een goed streven om succesvolle boeken of dramatische gebeurtenissen uit migrantenculturen te verfilmen.

Na Dubbelspel lijkt een verfilming van de Decembermoorden nu aangewezen.

Het concept Wederzijdse Verlichting is ook geschikt voor het Nationaal Kenniscentrum Migratie dat burgemeester Aboutaleb zo graag op Zuid wil vestigen.

Voorkomen moet worden dat dit een politiek correct bolwerk wordt. Het moet een instituut zijn dat verrijkt, niet een dat onderdrukt. De films vormen dan de software, het Kenniscentrum de hardware van het Nieuwe Culturele Midden.

 

Deel dit bericht met je vrienden!