vrijdag 18 september 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

Kees Versteeg

Introductie van nieuwe opinieschrijver

17 januari 2017 (door Kees Versteeg)

Onze nieuwe gastauteur Kees Versteeg (1959), geboren en weer wonend in Rotterdam, is sinds kort nog maar vier dagen in de week werkzaam voor de rijksoverheid.

Zijn vrije dag wil hij gebruiken om de internetuitgeverij Entrepot X op te zetten, die culturele formats gaat aanbieden. Vanuit zijn politieke interesse schrijft hij vanaf nu op deze site regelmatig. In deze eerste aflevering presenteert hij zich. Over een week gaat hij in op het ‘Nieuwe Midden’ in de politiek.

Ik ben in Rotterdam geboren maar opgegroeid in Spijkenisse. In 1981 studeerde ik af als meester in de rechten aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. In 1983 verhuisde ik naar de Maasstad, sinds 1988 woon ik op het Noordereiland.

De verhuizing naar Rotterdam heeft me, om eerlijk te zijn, weinig goeds gebracht. Ik wil getogen Rotterdammers niet beledigen maar ik had net zo goed meteen in een kolenmijn kunnen springen gezien mijn eerste jaren daar.

Toen ik in 1981 afstudeerde was er een economische crisis waardoor ik geen vast werk kon vinden, alleen wat uitzendwerk bij gemeentelijke instellingen. Het werd snel erger. In 1987 belandde ik wegens een zenuwaandoening in de WAO, en toen waren mijn kansen op werk helemaal verkeken.

Vanwege de armoede raakte ik geïnteresseerd in politiek. Ik werd lid van D66 en later ook van de PvdA, maar toen al realiseerde ik me dat mijn politieke visie niet aansloot bij deze partijen. Creativiteit en politiek zijn elkaars doodsvijanden en ik was veel te creatief. Dat zou via de reguliere politiek niets worden.

Begin jaren negentig bedacht ik dat politieke vernieuwing niet af te dwingen zou zijn via D66, maar dat veeleer lokale partijen de vernieuwing droegen. Op een dag bezocht ik Manuel Kneepkens, toenmalig leider van de Stadspartij, in het stadhuis en stelde hem de volgende ‘getrapte’ constructie voor.

Ikzelf zou de Feijenoordpartij oprichten in de toenmalige deelgemeente Fijenoord, Kneepkens zou de Stadspartij blijven leiden en Pim Fortuyn de verenigde lokale partijen van Nederland, Leefbaar Nederland. Een drietrapsraket die de ontploffing van het bestel zou moeten veroorzaken.

Omdat in die tijd het literair blad Passionate enige opgang maakte – ik publiceerde regelmatig aforismen in het blad – opperde ik om te proberen met de jonge schrijvers en bestuurders die eraan verbonden waren een organisatie op te zetten.

Kneepkens was in eerste instantie positief. Ook zorgde hij ervoor dat een essay van mij in het anarchistische tijdschrift De As werd geplaatst. Het droeg de titel ‘Schuivende Hemellichamen boven Rotterdam’. Helaas schrapte de redactie bij het plaatsen van mijn essay een groot gedeelte waardoor het in mijn ogen haast onbegrijpelijk werd.

Het essay kwam Fortuyn onder ogen en via een gezamenlijke kennis hoorde ik dat hij – ondanks de gebreken - enthousiast gereageerd had en contact zocht. Dat hield ik echter in eerste instantie af want de sociale verhouding tussen ons was ondertussen wel erg in onbalans geraakt. Fortuyn was welgesteld en bekend, ik een arme sloeber. Dat praat niet lekker.

Ik besloot om meer tijd te nemen. Met een beetje hulp van de Kredietbank regelde ik mijn schulden. Het grootste deel daarvan bestond uit een nooit terugbetaalde studieschuld. In 2002 zouden de raadsverkiezingen zijn en in het jaar 2001 was Rotterdam Culturele Hoofdstad van Europa.

Dat leek me een geschikte mogelijkheid om het ‘Nieuwe Midden’ op de kaart te zetten, temeer daar mij in het kader van Rotterdam Culturele Hoofdstad een subsidie was toegekend voor het project Edelstenen Schrijven, een workshop over het schrijven van aforismen. Het project bood zelfs een mogelijkheid om uit de WAO te geraken.

Toen ging alles mis. Kneepkens en Fortuyn verdroegen elkaar niet, Passionate wilde de linkse subsidieverleners niet voor het hoofd stoten en mijn project werd van de ene op de andere dag op grove wijze door de Rotterdamse Kunststichting onderuitgehaald, vermoedelijk vanwege mijn ‘band’ met Fortuyn. Exit Nieuwe Midden.

Vervolgens richtte Ronald Sörensen Leefbaar Rotterdam op, Fortuyn werd lijsttrekker en kort daarna vermoord. Ik besloot me uit alles terug te trekken en een regulier baantje te zoeken. Met enig succes: sinds tien jaar ben ik werkzaam als rijksambtenaar.

In 2005 won ik nog een essaywedstrijd van de PvdA en woonde ik een door Wouter Bos voorgezeten fractievergadering van de PvdA bij. Ook hield ik door de jaren heen contact met Olaf Tulen, de verkiezingsgoeroe van de lokale partijen en op zijn verzoek schreef ik mee aan de verkiezingsprogramma’s van Leefbaar Zuid-Holland en de Rotterdamse Ouderen Partij. Het waren voor mij mooie gelegenheden om mijn dossierkennis een beetje op peil te houden.

Want een zekere interesse bleef. Overigens beoog ik geen baan als bestuurder. Ik ben louter als internetpublicist actief.

(Gastauteur Kees Versteeg presenteert zich hiermee. Volgende week gaat hij in op het ‘Nieuwe Midden’)

 

Deel dit bericht met je vrienden!