vrijdag 27 mei 2022

webZine over Stad, Cultuur
en Wereld

Hans Kombrink

In stad alleen beelden 'foute mannen’

25 november 2013 (Manuel Kneepkens)

Het vriendschapsjaar Nederland-Rusland heeft zich gekenmerkt door vele incidenten. Dat lijkt bijzonder. Maar… ook in voorgaande jaren is het bepaald niet altijd pais en vree is geweest tussen Rusland en Nederland. Die incidenten liepen echter niet uit op diplomatieke rellen. Nederland voorkwam dat zoveel mogelijk. Door tijdig in te schikken. Want wij zijn ‘Calimero’ en de Russische Beer is groot.

Neem nou het Tsaar Peter-beeld, dat de Russische regering Nederland aanbood ter gelegenheid van de grote Peter de Grote-manifestatie van 1996. Het geleur met dat beeld had gemakkelijk tot een diplomatieke rel uit kunnen groeien, vele malen erger dan nu.

Want Zaanstad weigerde het beeld! Waarom? Was het om de oudbakken Zaanse grap ,,Peter de Grote heeft nooit de huur van zijn huisje betaald. Eerst maar eens die som geld over maken! Plus rente!”
Nee, Tsaar Peter had er al een beeld!
Ook Amsterdam, waar tsaar Peter eveneens een poos gewoond heeft, weigerde.
Peter de Grote was namelijk politiek bezien verre van brandschoon.

Gratis beeld!
En ja hoor, toen kwam de Nederlandse regering aanzetten met het beeld in Rotterdam…
Toenmalig wethouder Kombrink jubelde. Een gratis beeld! Daar moesten we toch allemaal voor zijn!

Op mijn vraag wat tsaar Peter dan wel met Rotterdam had gehad, was de man er bijvoorbeeld ooit wel eens geweest? Antwoord: ,,Vast wel. De man hield erg van schepen, nou, dan moet je van oudsher bij ons in Rotterdam zijn…!” Maar nee, historisch onderzoek was daar niet naar gedaan. Daar was geen tijd voor. Er moest nu stante pede besloten worden!


Mijn tweede vraag was van zwaarder kaliber: of de wethouder een standbeeld in Rotterdam voor een grootschalig moordenaar wel passend vond? Amsterdam had blijkbaar gevonden van niet.
Zeker, Peter de Grote had in zijn tijd veel voor de modernisering van Rusland betekend, maar was anderzijds de Stalin van zijn tijd geweest. Want ik had die tsaar Peter eens in De Winkler Prins opgezocht. (Wikipedia moest toen nog worden uitgevonden…).

Miljoenen doden
De aanleg van de stad Sint Petersburg, hét favoriete bouwproject van de ambitieuze tsaar kostte een miljoen(!) arbeiders het leven. Zó slecht waren de werkomstandigheden. De andere bouwprojecten van Peter de Grote leverden gezamenlijk nog eens een miljoen dode arbeiders op. En de wrede wijze waarop hij zijn eigen zoon Alexej had omgebracht, loog er ook niet om.
De wethouder bezwoer mij dringend dit soort kritiek te staken!

De Russen, die het uiteraard vreemd hadden gevonden dat hun geschenk niet geplaatst werd in Zaanstad of Amsterdam, was namelijk inmiddels voorgehouden dat plaatsing in Rotterdam, de stad met de Grootse Haven Ter Wereld (toen nog wel!) juist extra eerbetoon betekende voor de Grootste Tsaar Aller Tijden. Ze slikten het. Een diplomatiek incident was voorkomen. Dankzij ‘russofiel’ Rotterdam.
Sindsdien kijkt Tsaar Peter bij ons op de Westerkade uit over de Maas… alsof het de Newa is.

Roze jas
En het beeld heeft onlangs onverwacht bewezen nog enige zin voor Rotterdam te hebben ook!
En wel voor de Rotterdamse homobeweging. Die kon recent dankzij het Tsaar Peter-beeld mediageniek protesteren tegen tsaar Poetins anti-homo wetgeving door het beeld… roze te verven!
Achteraf bezien past het beeld eigenlijk naadloos in de dubieuze traditie die Rotterdam er op nahoudt inzake zijn standbeelden. Die zijn er enkel voor… mannen!
In Rotterdam heeft namelijk geen enkele ‘Rotterdamse’ een standbeeld. Zelfs de vermaarde Kaat Mossel niet.
En Anna Blaman dan? Van Anna Blaman staat er een standbeeld…van haar motorfiets, niet van haar zelf.
En Fanny Blankers -Koen dan? Het beeld van Fanny is net zo’n soort geschenk aan de stad Rotterdam - ditmaal van een of andere zakenman – als het beeld van de tsaar – ‘an offer you can’t refuse’. Zij is hier niet geboren noch heeft zij hier ooit gewoond.
En hetzelfde geldt voor koningin Wilhelmina, waarvan een beeld van de hand van Charlotte van Palland staat bij het Park.

Buttplug
Wat de mannen betreft, het zijn tot overmaat van ramp voor het merendeel ook nog eens standbeelden van… ‘Foute Mannen’.
‘Kabouter Buttplug’, Piet Hein, Pinckoffs, Pim Fortuyn… Aan het beeld van de laatste, een buste, kleeft zelfs een heel bijzondere fout. Het mist… de onderbuik. Uitgerekend het menselijk lichaamsdeel waar Pim Fortuyn nogal eens een beroep op placht te doen.

Ik weet het… door zo te spreken over Pim Fortuyn haal ik mij vast en zeker de verontwaardiging van Pim-aanbidders à la PVV-senator Ronald Sörensen op de hals.
Maar dan zeg ik jullie, die Pim zien als een heilige, waarom niet de lakmoesproef genomen? Waarom hem niet aangemeld bij het Vaticaan voor een officiële heiligverklaring?
Heeft zowaar een gerede kans van slagen, nu daar een nieuwe, meer humane paus zetelt, waarvan de verwachting dat hij iets gaat doen aan de achterstelling van vrouwen én homo’s in de katholieke kerk.

Sebastiaan
Want in de r.-k. kerk heeft zowat iedere bevolkingsgroep zijn heilige… behalve de homoseksuele medemens.
Weliswaar is er in homokringen grote verering voor Sint Sebastiaan, met diens prachtig naakt lijf hier en daar luchtig doorboord met pijlen. Maar dat is behelpen.
Van de seksuele voorkeur van Sint Sebastiaan weten wij niets.
Nee, Pim zou duidelijkheid scheppen.

Voor heiligverklaring geldt een tweetal vereisten in de r.-k. kerk
A) De betreffende persoon moet katholiek zijn
B) Er moet minstens een wonder geschieden
Pim was zeer katholiek.
Zijn uitvaartmis in de Sint Laurentius & Sint Elizabeth-kathedraal was een 'Drie Herenmis in het latijn’. Katholieker kan bijna niet.
En op zijn graf in Italië prijkt… een Mariabeeld! Ja, dan ben je toch echt geen protestant of atheïst!

Wat het wonder betreft, doe ik het volgende voorstel. Senator Ronald Sörensen verlaat de PVV en bekeert zich tot de SP.
Dat zou een wonder, ja…, zelfs een ‘groot wonder’ zijn!
 

 

Lees meer over:

Tsaar Peter de Grote Pim Fortuyn
Deel dit bericht met je vrienden!