zaterdag 11 juli 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

IFFR: Keerpunten van levens in film

26 januari 2013 (door Ronald Glasbergen)

De film `It felt like love’ is de Tiger genomineerde debuutfilm van de Amerikaanse Eliza Hittman. De ‘Coming of Age’ film wordt formeel gekenmerkt door heldere beelden en uitsneden.

Die helderheid vindt zijn inhoudelijke evenknie in het knappe psychologische portret van de hoofdpersoon, het 13 jarig schoolmeisje Leila. De film is vrijwel geheel, met relatief veel close ups, vanuit haar point of view vertelt.

 

Leila ziet haar boezemvriendin volop uitgaan met vriendjes, terwijl de biologische of sociale klok van Leila nog niet zover is. Wel ontstaat door het volwassenen imiterende puberliefdesleven van haar vriendin bij Leila ook het verlangen om vriendjes en seks te hebben.
De film laat in het midden of het gemis van vriendin of moeder, of het voorbeeld, of die beroemde hormonale klok de aanleiding is. Het gaat de film om de uitkomst. Die is dat Leila doet wat onzekere pubers vaker doen, ze praat na wat ze van anderen hoort. De ironie daarvan is natuurlijk dat daar evenveel napraten en flink doen bij zit als bij haarzelf.
Zoiets zou gemakkelijk fout af kunnen lopen en daar zijn mogelijkheden genoeg voor, bijvoorbeeld als Leila op eigen houtje en initiatief contacten aanknoopt met een groepje aanzienlijk oudere jongens die stevig aan drank en softdrugs zijn.

Bij Leila ontstaat het verlangen om vriendjes en seks te hebben. Foto's: International Film Festival RotterdamMaar het script van deze debuutfilm concentreert zich niet op wat de buitenwereld, de anderen, Leila aan zouden kunnen doen, maar op hoe Leila langzaam met haar eigen onrust leert te leven.

 

 

De film oordeelt niet, boeit wel en langzamerhand beginnen we bewondering te voelen voor de dertien of veertienjarige Leila die zich in een lastige wereld, ingeklemd tussen enerzijds de verschillen van generaties en anderzijds de perikelen die ze zichzelf aandoet, staande houdt.

Wie dat zo kan vertellen, heeft talent. Een aanrader, ook voor wie zelf een heel ander soort kinderen heeft.

 

* * *

 

‘Soldate Jeannette’ (Daniël Hoesl)

Het speelfilm debuut en eveneens Tiger genomineerd Oostenrijkse `Soldate Jeanette’ van Daniël Hoesl lijkt te beginnen als een pretentieuze draak uit het voormalig Keizerrijk, maar rekent al snel af met dat schrikbeeld.

 

Fanni, de Jeanette uit de titel, bezoekt in het begin een dure hypergestileerde modewinkel koopt kleding, luncht met een dame uit gelijke overgestileerde kringen en het gesprek gaat over geld. Waar de tweehonderdduizend gebleven is die Fanni een jaar geleden van de stichting gekregen. Fanni pareert militant door er nog zeshonderdduizend bij te vragen. Die krijgt ze niet maar de eer is gered.
Kort daarop wordt de financieel op grote voet levende middelbare dame buiten haar woning gesloten omdat ze de huur al drie jaar niet betaald heeft. Ze is niet uit het veld te slaan, pikt in een dure cocktailbar een dure heer op, belandt bij hem in bed, steelt zijn pasjes en neemt de volgende dag een groot bedrag bij de bank op. De film laat in het midden of het de tweehonderdduizend zijn of iets anders.

Voor soldate Fanni ga je gaandeweg toch wat sympathie opvatten. Foto's: International Film Festival RotterdamDe trein betaald ze niet door de conducteur te intimideren en een dure auto neemt ze mee voor een proefrit, voorgoed. Ze verdwijnt in de bergen met een tent en een rugzak verbrand haar geld en is, zo lijkt het, van plan afscheid te nemen van alles. Dan breekt onverwacht voor haar een nieuw leven aan.Oostenrijk heeft dat Keizerrijk van vóór 1918 nooit helemaal van zich afgeschud, van Musil tot Nitsch en Bernard. Dat zijn de goede voorbeelden maar ook met veel pretentie.

 

De muziek bij de film is nog steeds Oostenrijks gestileerd en er is een scène in een donker bos in het midden van de film die als scharnier moet dienen, maar onverwacht hulpeloos aandoet. Maar voor de rest is de film veel boeiender dan de eerste scène doet vrezen. En voor soldate Fanni ga je gaandeweg toch wat sympathie opvatten.
 

 

Deel dit bericht met je vrienden!

De toekomst is vandaag, de geschiedenis wordt morgen geschreven