woensdag 8 april 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

Het was geen Mohammed

1 mei 2009 (door de Redactie)
In zijn weblog op de NRC-site schreef Marc Chavannes naar aanleiding van de aanslag op ons vorstenhuis dat zijn eerste gedachte was:” Als het maar geen allochtoon is of een republikein”

De vrees dat het een republikein zou zijn geweest heb ik voor geen moment gekoesterd. Ik ken nogal wat leden van het Republikeins Genootschap in ons land, ik dacht nog steeds onder leiding van de voormalige uitgever professor dr. Vinken. Er zijn nogal wat leden van dat genootschap die desondanks een lintje accepteren. Mijn eerste gedachte was wel eenvoudig gezegd: “Ik hoop niet dat zijn voornaam Mohammed is.”

Chavannes werd direct duchtig de oren gewassen. Tientallen reacties stroomden binnen. Hoe Chavannes het in zijn hoofd haalde zoiets te suggereren. Maar toen ik dat zwarte burgermans autootje nog eens goed bekeek wist ik eigenlijk al zeker dat we hier te maken hadden met een geflipte Nederlandse man. Vrouwen doen zoiets niet. En wanneer het een echte professionele aanslag was geweest zoals bijvoorbeeld de Taliban pleegt dan was dat autootje volgepropt met explosieven waarmee inderdaad het grootste deel van de Koninklijke familie boven op een open bus uitgeroeid had kunnen worden.


De belangrijkste les van deze gebeurtenis is dat Nederland, en misschien is dat iets waar we toch trots op moeten zijn, zich nog steeds niet kan voorstellen dat er mensen zijn die gewoon willen doden. Waarom schoten de aanwezige politiemensen en militairen niet direct op de doorgebroken auto?

Ooit, op een zaterdagmiddag in de jaren tachtig, betrapten de toenmalige Nederlandse premier Ruud Lubbers en zijn zoon in het Rotterdamse Kralingen een dief die er met de autoradio van Lubbers vandoor ging. Zij zetten de achtervolging in en wisten de dief ter hoogte van de Oostzeedijk te overmeesteren. Van echtgenote Ria hoorde ik later dat toen dat bericht via het persbureau Reuter was verspreid een hevig verontrustte premier van het Verenigd Koninkrijk, Margaret Thatcher aan de telefoon hing. Zij vond het schandalig dat de auto van de Nederlandse premier niet op een beveiligde plek stond. Zij bood ook aan om een peloton Britse SAS-keurtroepen direct naar Kralingen te sturen om tot de Nederlandse regering adequate maatregelen had genomen, Lubbers te beschermen.
Lubbers weigerde beleefd. Thatcher had toen een net een aanslag van de IRA op een hotel in Brighton waar de Conservatieve Partij congresseerde op het nippertje overleefd.

Inderdaad. We raken onze onschuld kwijt. Maar opnieuw. Het was geen “ Mohammed”.
Deel dit bericht met je vrienden!

De toekomst is vandaag, de geschiedenis wordt morgen geschreven

Vandaag&Morgen is een uitgave van Stichting Third Road. Steun onze verslaggeving op NL55 INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road